Guillermo Tell Villegas

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Guillermo Tell VillegasPicto infobox character.png
Guillermo Tell Villegas.jpg
diputáu de Venezuela


Presidential Standard of Venezuela.svg
Presidente de Venezuela

28 xunu 1868 - 20 febreru 1869
Manuel Ezequiel Bruzual - José Ruperto Monagas
Presidential Standard of Venezuela.svg
Presidente de Venezuela

16 abril 1870 - 27 abril 1870
José Ruperto Monagas - Antonio Guzmán Blanco
Vida
Nacimientu Valencia1823
Nacionalidá Bandera de Venezuela Venezuela
Fallecimientu

Valencia21  de marzu de 1907

(83/84 años)
Estudios
Estudios Universidá Central de Venezuela
Llingües castellanu
Oficiu
Oficiu políticu, diplomáticu y abogáu
Creencies
Relixón atéu
Partíu políticu Partido Liberal Traducir
Guillermo Tell Villegas signature 1.jpg
Cambiar los datos en Wikidata

Guillermo Tell Villegas (Valencia, Estáu de Venezuela, 1823 - ibídem, 21 de marzu de 1907) foi un políticu venezolanu, presidente interín del so país en trés causes: ente'l 20 de xunu de 1868 y el 20 de febreru de 1869, ente'l 26 y el 27 d'abril de 1870 y ente'l 17 de xunu y el 7 d'ochobre de 1892. Foi tíu de Guillermo Tell Villegas Apolazáu.

Egresado en derechu de la Universidá Central de Venezuela, en 1859 foi gobernador de Barinas, en 1863 diputáu na Asamblea de La Victoria, subsecretariu d'Interior y Xusticia y ministru d'Interior y Xusticia y de Rellaciones Esteriores del mariscal Juan Crisóstomo Falcón, en 1864 supremu de l'Alta Corte Federal y en 1866 supremu de la Suprema Corte Federal. En 1867 alloñar de Falcón y participa d'una revuelta moteyada La Xenuina, encabezada por Luciano Mendoza. Poco primero de la Revolución Azul intenta axustar ente'l gobiernu y los rebeldes de Miguel Antonio Rojas y José Tadeo Monagas. Tres el trunfu rebalbu ye nomáu presidente interín, supliendo al mandatariu en funciones José Ruperto Monagas, quien taba en combatiendo. En septiembre de 1869 ye nomáu ministru del Interior. Al añu siguiente asume la presidencia de nuevu, mientres Monagas combate a los rebeldes de la Revolución d'Abril. Tres esto retírase de la vida pública hasta ser nomáu ministru d'Instrucción Pública por Juan Pablo Rojas Paúl en 1889. Presidente internu mientres la Revolución Llegalista de Joaquín Crespo. Retirar a la vida académica hasta la so muerte en 1907.

Casóse con Josefa "Pebida" Perozo Carriellu, tuvo dos fíos: José Antonio y Antonio José.

Referencia[editar | editar la fonte]

  • Fernando Javier Rojas (2007). Gramática y clases de pallabres: na llingüística venezolana de sieglu XIX. Caracas: Universidá Católica Andrés Bello. ISBN 9789802444847.
  • Guillermo Tell Villegas. Venezuela To.





Guillermo Tell Villegas