Guerra anglo-estauxunidense de 1812

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Guerra anglu-estauxunidense de 1812
War of 1812 Montage.jpg
Dende enriba en sentíu horariu: daños nel Capitoliu d'Estaos Xuníos dempués de la quema de Washington; el mancáu de muerte Isaac Brock aguiya les tropes na batalla de Queenston Heights; el USS Constitution contra'l HMS Guerriere; la muerte de Tecumseh na batalla del Támesis; Andrew Jackson lleva la defensa de batalla de Nueva Orleans (18 de xunu de 1812 hasta'l 18 de febreru de 1815).
Fecha 18121815
Llugar América del Norte
Resultáu Victoria Británica
Tratáu de Gante (1814), statu quo ante bellum.
Belixerantes
Flag of the United States.svg Estaos Xuníos Bandera del Reinu Xuníu Imperiu británicu

(Reinu Xuníu +
Canadá Británicu)
Shawnees
Creeks
Cayaos Coloraos
Ojibways
Chickamaugas
Fox
Iroqueses
Miamis
Mingos
Ottawas
Kickapoo
Delaware (Lenape)
Mascoutens
Potawatomis
Sauk
Wyandot

Comandantes
Bandera de Estaos Xuníos d'América James Madison
Bandera de Estaos Xuníos d'América Henry Dearborn
Bandera de Estaos Xuníos d'América Jacob Brown
Bandera de Estaos Xuníos d'América Winfield Scott
Bandera de Estaos Xuníos d'América Andrew Jackson
Bandera de Estaos Xuníos d'América William Henry Harrison
Bandera de Estaos Xuníos d'América William Hull
Bandera de Estaos Xuníos d'América Oliver Hazard Perry [ensin referencies]
Bandera del Reinu Xuníu Lord Liverpool
Bandera del Reinu Xuníu George Prévost
Bandera del Reinu Xuníu Isaac Brock 
Bandera del Reinu Xuníu Roger Hale Sheaffe
Bandera del Reinu Xuníu Gordon Drummond
Bandera del Reinu Xuníu Robert Ross  
Bandera del Reinu Xuníu Edward Pakenham 
Bandera del Reinu Xuníu Charles de Salaberry
Bandera del Reinu Xuníu Tecumseh 
Fuercies en combate
Estaos Xuníos:
  • Exércitu Regular:

— 7000 (al empezar la guerra)
— 35 800 (al rematar la guerra)

(al empezar la guerra):
— Fragates: 6
— Otros buques: 14
Aliaos nativos:
— 125 Choctaw
— (otros desconocíos)

Imperiu británicu:

— 5200 (al empezar la guerra)
— 48 160 (al rematar la guerra)

— Barcos de llinia: 11
— Fragates: 34
— Otros buques: 52

  • Marinos Provinciales ‡

— Buques: 9 (al empezar la guerra) Aliaos nativos:
— 10 000

Baxes
2260 muertos n'acción.
4505 mancaos.
15 000 (est.) muertos por otres causes.[1]
1600 muertos n'acción.
3679 mancaos.
3321 muertos por enfermedaes.
[editar datos en Wikidata]


La guerra anglu-estauxunidense de 1812, tamién conocida como la guerra anglu-americana o guerra de 1812 (War of 1812 n'inglés) foi un conflictu qu'enfrentó a los Estaos Xuníos contra'l Reinu Xuníu y les sos colonies canadienses que se desenvolvió ente 1812 y 1815. Los enfrentamientos dar por tierra y per mar.

Nun momentu nel qu'el Reinu Xuníu de Gran Bretaña ya Irlanda tenía de soportar un gran esfuerzu de guerra pa faer frente a la Francia napoleónica, el 18 de xunu de 1812 los Estaos Xuníos decláren-y la guerra col fin d'invadir los territorios canadienses pertenecientes al Imperiu británicu. Estos fueren poblaos a lo llargo de cuarenta años por angloparlantes y calteníen numberoses relaciones culturales y comerciales colos Estaos Xuníos.

Ente otres causes de la guerra tán les restricciones al comerciu impuestes pol Reinu Xuníu por causa de la guerra que caltenía en Europa contra Francia, el reclutamiento forzáu de marineros mercantes estauxunidenses pa sirvir na Marina Real Británica y el sofitu británicu a los pueblos indíxenes de Norteamérica que s'oponíen a la espansión d'Estaos Xuníos.

Desenvolvimientu de la guerra[editar | editar la fonte]

El Capitoliu En ruines depués del quema de Washington, D. C. en 1814.

Les fuerces britániques taben ocupaes na guerra n'Europa, polo que de primeres caltuvieron una estratexa defensiva y repelieron múltiples invasiones de los estauxunidenses en delles provincies de Canadá (qu'entós yera llamada Norteamérica británica).

Como sabíen que nun teníen enforma que faer contra la Royal Navy, los estauxunidenses entamaron asediar Canadá per tierra. La guerra empezó con bien poca ventaya pa los Estaos Xuníos, yá que los sos intentos por invadir Canadá fueron repetidamente repelidos. La milicia estauxunidense amosóse inefectiva y l'altu mandu incompetente a lo llargo de la guerra salvu nel últimu añu.

Magar un bloquéu marítimu inicial de los británicos na mariña oriental qu'arruinó'l comerciu estauxunidense, estos postreros consiguieron finalmente'l control naval de los llagos Erie y Champlain, previniendo asina cualquier amenaza d'una invasión a gran escala dende'l norte.

Cola derrota de Napoleón en 1814 los británicos adoptaron una estratexa más agresiva y unviaron tres ejércitos d'invasión a Norteamérica. Asina llograron enfusar en partes de Maine y gracies a la victoria na batalla de Bladensburg n'agostu de 1814 pudieron tomar la ciudá de Washington D.C. y fixeron amburar los sos edificios públicos, incluyendo la Casa Blanca y el Ayalga.

Pela so parte los estauxunidenses destruyeron les fuerces britániques compuestes d'indíxenas nel noroeste y el sureste, y de esta manera torgaron el suañu de la Confederación india qu'escorría la formación d'un estáu indíxena independiente na rexón del Mediu Oeste, sol patrociniu de los británicos. Les victories estauxunidenses en septiembre de 1814 y xineru de 1815 repelieron los trés invasiones britániques en Nueva York y Baltimore.

Asina mesmu, nel sur y na mariña del golfu tamién se llibraron grandes batalles nes que los estauxunidenses torgaron la invasión británica de Nueva Orleans y, amás, ganaron a los indíxenas aliaos de los británicos. Destácase la Batalla de Horseshoe Bend na que'l xeneral Andrew Jackson ganó les fuerces del pueblu Maskoki. A pesar de que España caltúvose como neutral tola guerra, poco primero de la so final, en 1814, Mateo González Manrique (gobernador de Florida Occidental, tomó pola so propia cuenta la iniciativa de sofitar a los británicos, ganándose la enemistá de Andrew Jackson, quien invadió la ciudá española de Pensacola desenvolviéndose la batalla de Pensacola (1814).

L'últimu actu de la guerra foi la batalla de Nueva Orleans onde los estauxunidenses ganaron a una fuerza británico; irónicamente, la paz yá fuera roblada ente dambos contendentes.

Los dos bandos invadieron territoriu adversariu, pero estes invasiones fracasaron o fueron solo temporales. Al rematar la guerra dambes naciones ocupaben territoriu rival, pero estes árees fueron restituyíes gracies al Tratáu de Gante. Nel tratáu dambes naciones llegaron a un alcuerdu de paz que devolvía les fronteres a la so statu quo previu a la guerra.

En Canadá esta guerra recuérdase como una victoria al evitar la conquista de los sos vecinos del sur, ente que en Estaos Xuníos ye celebráu como la nacencia d'un nuevu espíritu d'unidá nacional de la nueva nación y una importante demostración de fuerza internacional que fadría que dende Londres nun se volviera cuestionar la independencia estauxunidense.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Toles cifres de los EE.XX. son de Donald Hickey.Hickey 2006, p. 297

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]




Guerra anglo-estauxunidense de 1812