Gualberto Villarroel

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Gualberto Villarroel
Gualberto Villarroel López.jpg
46. presidente de Bolivia

20 avientu 1943 - 21 xunetu 1946
Enrique Peñaranda - Néstor Guillén Llameres
Vida
Nacimientu Villa Rivero Traducir15  d'avientu de 1908
Nacionalidá Bandera de Bolivia Bolivia
Fallecimientu

La Paz21  de xunetu de 1946

(37 años)
Estudios
Llingües castellanu
Oficiu
Oficiu militar
Signature of Gualberto Villarroel (1908-1946).svg
Cambiar los datos en Wikidata

Gualberto Villarroel López (Villa Rivero, Cochabamba, Bolivia; 15 d'avientu de 1908; La Paz, Bolivia; 21 de xunetu de 1946) foi un militar y políticu bolivianu, presidente de la Xunta Militar de Gobiernu (1943-1944), presidente provisorio (1944-1945) y presidente constitucional (1945-1946).

Un reformista, dacuando evaluáu poles sos simpatíes fascistes, otres polos sos venceyos col presidente arxentín Juan Domingo Perón y los sos alegatos de tercer posicionismo. Pero sobremanera ye recordáu pola so tráxica muerte, el día qu'una alteria deponer del poder, asesinándolo y depués colgando públicamente'l so cadabre.

Biografía[editar | editar la fonte]

Gualberto Villarroel nació na Villa Rivero el 15 d'avientu de 1908. Ingresó al Colexu Militar del Exércitu d'onde egresó como subteniente. Villarroel foi un héroe de la Guerra del Chaco (1932-1935) contra Paraguay. Dempués de la crisis económica boliviana sofitó la dictadura militar de David Toru Ruilova y Germán Busch Magüeta (1936-1939).

Dempués del suicidiu del coronel Busch n'agostu de 1939, el partíu amestáu a los intereses mineros (conocíos como La Rosca) trunfa nes urnes col xeneral Enrique Peñaranda. Villarroel yera parte de los más nuevos oficiales militares fascistes que dieren sofitu a Busch y a Toru.

El 20 d'avientu de 1943, el mayor Gualberto Villarroel lideró un golpe d'estáu contra'l presidente Peñaranda, y convirtióse de facto nel presidente de Bolivia. Asitió como'l so ministru de Gobiernu al Gral. Alfredo Pacheco Iturri. Promulgó un númberu de reformes fondes, incluyíes la reconocencia a los sindicatos y el derechu a pensión y al retiru voluntariu y l'abolición permanente del pongueaje y mitaje (maneres de servidume instauraos mientres la Colonia, sieglos tras). Tamién realizó'l deséu de Busch de crear una asamblea indíxena, la primera d'esti tipu na hestoria de América Llatina, y instituyó reformes sociales. En virtú de la promulgación de la nueva Constitución de 1945, foi escoyíu presidente constitucional pa un periodu de 6 años.

Fundó'l movimientu nacionalista-militar Razón de Patria.[1]

Nel frente internacional, Villarroel atopó terribles torgues, pola reticencia del gobiernu de Estaos Xuníos en reconoce-y como presidente de Bolivia, por cuenta de que en el so gabinete atopábense partidarios del MNR, partíu que nesi entós yera consideráu por dalgunos como simpatizante nazi.

Asesinatu[editar | editar la fonte]

El 21 de xunetu de 1946 foi derrocáu por una alteria, que lo sacó del Palaciu de Gobiernu pa darréu abasnar pola plaza mientres yera apuñaláu y cutíu cruelmente, y una vegada muertu colgar na plaza Murillo, en La Paz xuntu con trés de los sos collaboradores: Luis Uría de la Oliva (el so secretariu priváu), el capitán Waldo Ballivián (el so edecán) y Roberto Hinojosa (direutor del periódicu Cume).

Nun soi enemigu de los ricos, pero soi más amigu de los probes.

Gualberto Villarroel[2]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. falanxismu bolivianu-y-3- «L'estrañu aportar del falanxismu bolivianu», artículu nel sitiu web Memoria Azul del 30 d'abril de 2007.
  2. «Evo Morales: “Nun soi enemigu de los ricos pero sí, más amigu de los probes”», artículu nel diariu Territoriu Dixital del 22 de xineru de 2010.


Predecesor:
Enrique Peñaranda
Coat of arms of Bolivia.svg
Presidente de Bolivia

20 d'avientu de 1943 - 21 de xunetu de 1946
Socesor:
Néstor Guillén Llameres


Gualberto Villarroel