Greta Nissen

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Greta Nissen
Greta Nissen
Greta Nissen.jpg
Nissen, 1931
Nome real Grethe Rüzt-Nissen
Nacencia 30 de xineru de 1906
Bandera de Noruega Oslo, Noruega
Muerte 15 de mayu de 1988
Bandera de Estaos Xuníos d'América Montecito, California, Estaos Xuníos
Pareya/es Weldon Heyburn, Stuart D. Eckert
Ficha en IMDb

Greta Nissen (30 de xineru de 190615 de mayu de 1988)[1] foi una actriz teatral y cinematográfico d'orixe noruegu.

Biografía[editar | editar la fonte]

El so verdaderu nome yera Grethe Rüzt-Nissen, y nació en Oslo, Noruega. Antes de dedicase a la interpretación, Nissen yera baillarina, habiendo estudiáu ballet con Michel Fokine, y debutando nel Teatru nacional (Oslo) en 1922. Nesa dómina viaxó en xira per Noruega y participó en delles películes rodaes en Dinamarca.

Nissen actuó per vegada primera como baillarina nel circuitu de Broadway en 1924. Esi añu formaba parte d'una compañía danesa de ballet qu'actuaba en Nueva York, ciudá na que llueu foi contratada pa participar en númberos de baille pal musical de George S. Kaufman Beggar on Horseback.[2]

Gracies a tou ello, Nissen foi afayada pol productor cinematográficu Jesse L. Lasky, de Paramount Pictures, empecipiando la so carrera nel cine, n'actuar nun total de más de veinte películes. Ente los sos filmes destaquen The Wanderer (1925, de Raoul Walsh), A Wife, The King on Main Street, The Love Thief, Ambassador Bill, The Lucky Lady, y Honours Easy. En 1932 actuó en The Silent Witness, xuntu a Weldon Heyburn, que sería'l so primer home.

Ella foi la escoyida pa interpretar al primer personaxe femenín na película Los ánxeles del infiernu (1930), de Howard Hughes. Sicasí, y por causa del so fuerte acentu noruegu, finalmente perdió'l papel cuando'l filme foi montáu pa incluyir soníu, interpretando Jean Harlow al so personaxe.[3] En 1933 camudar a Inglaterra, onde rodó delles producciones, retirándose del cine en 1937.[4]

Na seronda de 1941, Greta Nissen casóse col industrial Stuart D. Eckert. De nuevu nos Estaos Xuníos, ella establecióse definitivamente nel país y se nacionalizó, finando na so casa en Montecito, California, por causa d'una enfermedá de Parkinson en 1988.[5] Tenía 82 años d'edá. Los sos restos fueron encenraos. Tuvo un fíu, Tor Bruce Nissen Eckert, qu'en 2005 dexó'l so gran colección, Greta Nissen Memorabilia, al Muséu Noruegu del Emigrante, en Ottestad, Noruega.[6]

Galería fotográfica[editar | editar la fonte]

Teatru[editar | editar la fonte]

Broadway[editar | editar la fonte]

Londres[editar | editar la fonte]

Filmografía[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Eugene Michael Vazzana. Silent filme necrology: births and deaths of over 9000 performers, direutors, producers, and other filmmakers of the silent yera, through 1993. McFarland, 245.
  2. Hans J. Wollstein (1994). Strangers in Hollywood: the history of Scandinavian actors in American films from 1910 to World War II. Scarecrow Press, 272. ISBN 978-0-8108-2938-1.
  3. Evelyn Brent: The Life and Films of Hollywood's Lady Crook. McFarland, 151. ISBN 978-0-7864-4363-5.
  4. Grethe Rüzt-Nissen (Store norske leksikon)
  5. Hans J. Wollstein (1994). Strangers in Hollywood: the history of Scandinavian actors in American films from 1910 to World War II. Scarecrow Press, 282. ISBN 978-0-8108-2938-1.
  6. Greta Nissen Dies; Her Beauty Graced Many Silent Movies. The Post-Standard. 16 de xunetu de 1988. 

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]