Gladys Anderson Emerson

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Gladys Anderson Emerson
Vida
Nacimientu Caldwell Traducir1  de xunetu de 1903
Nacionalidá Bandera de Estaos Xuníos d'América Estaos Xuníos
Fallecimientu

Santa Mónica18  de xineru de 1984

(80 años)
Estudios
Estudios Universidá de California en Berkeley 1932) Philosophiæ doctor
University of Science and Arts of Oklahoma Traducir
Universidá de Gotinga
(1932 - 1933)
Oficiu
Oficiu historiadora, bioquímica y nutricionista
Premios
Influyencies Adolf Otto Reinhold Windaus Traducir
Cambiar los datos en Wikidata

Gladys Ludwina Anderson Emerson (Caldwell (Kansas), 1 de xunetu de 1903Santa Mónica (California), 18 de xineru de 1984) foi una historiadora, bioquímica y nutricionista estauxunidense qu'investigó'l papel de les vitamines nel cuerpu. Foi la primer persona p'aisllar la vitamina E en forma pura y ganó la Medaya Garvan–Olin en 1952.

Formación[editar | editar la fonte]

Gladys Anderson nació'l 1 de xunetu de 1903, en Caldwell (Kansas). Yera la fía única de Otis y Louise (Williams) Anderson. Asistió a la escuela primaria en Fort Worth y al institutu en El Renu (Oklahoma).[1]

Graduar en Química, FísicaInglés nel Oklahoma College for Women (que darréu se denominaría University of Science and Arts of Oklahoma).[2][3][4] En 1926 llogró un máster en Hestoria y Economía na Universidá de Stanford.

Foi xefe de departamentu nun institutu de secundaria, onde impartía les asignatures de Xeografía y Hestoria, dempués de lo que aceptó un puestu na Universidá de California en Berkeley nel campu de la  bioquímica y la nutrición. Completó'l so doctoráu en bioquímica y nutrición animal en Berkeley en 1932. Nesi mesmu añu casó'l so colega, el doctor Oliver Huddleston Emerson.[5] Darréu, dambos fueron aceptaos como investigadores postdoctorales na Universidá de Gotinga, n'Alemaña, onde Anderson Emerson trabayó con Adolf Otto Reinhold Windaus y Adolf Butenandt, ganadores de premiu Nóbel.

Carrera como investigadora[editar | editar la fonte]

De 1933 a 1942 foi investigadora  asociada nel Institutu de Bioloxía Esperimental na Universidá de California en Berkeley, onde trabayó con Herbert McLean Evans. Herbert Evans identificara y nomara la vitamina E en 1922. Sicasí foi Gladys Emerson la primer persona n'aisllala, llogrando alfatocoferol d'el aceite de xerme de trigu.[6] En 1940, ella y el so home divorciaron.

En 1942, pasó a trabayar para Merck como investigadora en plantía, puestu nel que permaneció catorce años, aportando a xefe del departamentu de nutrición animal. Trabayó con monos rhesus nel estudiu del complexu vitamínicu B. En Merck identificó'l papel de la retención de B6 nel desenvolvimientu de arteriosclerosis.

De 1950 a 1953, trabayó nel Institutu Sloan-Kettering, investigando la relación ente dieta y cáncer.

En 1956, incorporóse como profesora de nutrición al College of Letters and Sciences de la Universidá de California en Los Angeles. En 1961, pasó a la división de ciencies de la nutrición na Escuela de Salú Pública de la mesma universidá, de la que foi vicepresidente de 1962 a 1970.

En 1969, el presidente Nixon nomar vicepresidente del Panel sobre la Provisión d'Alimentos no qu'Afecta'l Consumidor. En 1970, sirvió como un espertu ante la FDA respectu de vitamines, suplemento minerales y aditivos alimentarios.


Finó'l 18 de xineru de 1984 en Santa Mónica y foi soterrada cerca los sos padres n'El Renu, Oklahoma el 24 de xineru de 1984.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. (2002) Women in medicine : an encyclopedia. Oxford: ABC-Clio, 71–72. Consultáu lo 27 d'ochobre de 2015.
  2. «Emerson, Gladys Anderson 1972». Consultáu'l 27 d'ochobre de 2015.
  3. «Gladys Anderson Emerson», World of Chemistry, Online, Thomson Gale.
  4. «Gladys Emerson», Notable Women Scientists, Online, Thomson Gale.
  5. «Gladys A. Emerson, Public Health: Los Angeles». Consultáu'l 27 d'ochobre de 2015.
  6. , 2007, ISBN 1438118821, https://books.google.com/books?id=uPRB-OED1bcC&pg=PA211 




Gladys Anderson Emerson