Giuseppe Pella

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Semeya de 1981.

Giuseppe Pella (Valdengo, 18 d'abril de 1902Roma, 31 de mayu de 1981) foi un políticu italianu de la Democracia Cristiana. Ocupó'l cargu de 45º primer ministru d'Italia de 1953 a 1954, y foi Presidente del Parllamentu Européu dende 1954 a 1956 tres de la muerte de Alcide De Gasperi.

Nació en Valdengo, Piedmont. Depués de la so graduación n'economía y comerciu, xuntar a Democracia Cristiana (DC), la nala derecha del partíu. El so primer cargu políticu foi la de Secretariu de Finances na primera y segunda alministración del gabinete de De Gaspieri.

Pella foi Ministru de l'Ayalga en 1948 hasta 1953, ganando la enemistá de comunistes y socialistes, dellos miembros del DC por cuenta de la so política lliberal y monetarista. Dempués de la crisis política causada pola fallíu Llei de Trucos, Pella foi nomáu Primer Ministru poles deliberaciones del gobiernu provisional. Pella ganó entá más crítiques, cuando al traviés de la emisión de declaraciones nacionalistes, creó conflictos con Pedrete sobre'l Territoriu llibre de Trieste. Arrenunció'l 12 de xineru de 1954.

Más tarde foi nomáu Ministru d'Asuntos Esteriores, so l'alministración de Adone Zoli (1957-1958) y Antonio Segni (1959-1960). Contrariu escontra l'alianza ente'l DC y el Partíu Socialista, retirar de la política de “primer llinia” hasta 1972, cuando foi nomáu Ministru de Finances nel curtiu gobiernu de Giulio Andreotti.

Pella foi senador hasta 1976. Morrió en Roma en 1981.

Predecesores y socesores nel cargu[editar | editar la fonte]


Predecesor:
Alcide De Gasperi
Emblem of Italy.svg
Presidente del Conseyu de Ministros d'Italia

1953-1954
Socesor:
Amintore Fanfani






Giuseppe Pella