Gamma Coronae Borealis

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Gamma Coronae Borealis
Gamma Coronae Borealis A/B
Constelación Corona Borealis
Ascensión reuta α 15h 42min 44,57s
Declinación δ +26º 17’ 44,3’’
Distancia 145 años lluz
Magnitú visual +3,81 (conxunta)
Magnitú absoluta +0,57 (conxunta)
Lluminosidá 48 / 9 soles
Temperatura 11.000 / 8.800 K
Masa 2,6 / 1,85 soles (aprox)
Radiu 1,9 / 1,3 soles
Tipu espectral B9IV / A3V
Velocidá radial -10,5 km/s

Gamma Coronae Borealis (γ CrB / 8 Coronae Borealis / HD 140436)[1] ye una estrella de magnitú aparente +3,81, la tercera más brillosa na constelación de Corona Boreal detrás de Alphecca o Gemma (α Coronae Borealis) y Nusakan (β Coronae Borealis). Ye una binaria que les sos dos componentes tán visualmente bien próximes, con una separación siempres inferior a un segundu d'arcu. La so duplicidá afayóse por Friedrich Georg Wilhelm von Struve en 1925. Ta asitiada a 145 años lluz del Sistema Solar.

La componente principal del sistema, Gamma Coronae Borealis A, ta catalogada como una subxigante de tipu espectral B9IV. Con una temperatura de 11.000 K, tien una lluminosidá 48 vegaes mayor que la del Sol y un diámetru 1,9 vegaes mayor qu'el diámetru solar, parámetros que s'afaen meyor a los d'una estrella de la secuencia principal (onde la enerxía llograr pola fusión de hidróxenu) y non a los d'una subxigante. La componente secundaria, Gamma Coronae Borealis B, ye claramente una estrella blanca de la secuencia principal de tipu A3V y 8800 K de temperatura, 9 vegaes más lluminosa que'l Sol y con un diámetru 1,3 vegaes más grande que la solar. Gamma Coronae Borealis A ta clasificada como una variable Delta Scuti, anque paez demasiáu caliente pa entrar dientro d'esta categoría.[2]

El periodu orbital del sistema ye de 92,94 años, siendo la separación media ente les dos estrelles de 32,7 UA, aprosimao la distancia esistente ente Neptunu y el Sol. Sicasí, la escentricidá de la órbita (ε = 0,48) fai que la separación ente los dos componentes varie ente 49 y 17 UA; el próximu periastru —mínima separación ente les estrelles— va tener llugar en 2024. El planu de la órbita apenes ta inclináu 5º al respective de la llinia de visión, polo que'l sistema nun ta llueñe de ser una binaria eclipsante.[2]

Referencies[editar | editar la fonte]