Fulica leucoptera

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Fulica leucoptera
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox animalia.png

Gallareta nala blanca
Fulica leucoptera GALLARETA CHICA.jpg
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN)
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Gruiformes
Familia: Rallidae
Xéneru: Fulica
Especie: F. cristata
Vieillot, 1817
[editar datos en Wikidata]

Fulica leucoptera, tamién conocida como gallareta chica, tagua chica y gallareta escudete mariellu, ye una especie d'ave gruiforme de la familia Rallidae mesma de Suramérica, pol sudeste de Brasil, Uruguái, Chile, Paraguái, Bolivia y toa Arxentina, inclusive Islles Malvines, Islles Xeorxa del Sur ya Islles Sandwich del Sur. Nun se conocen subespecies.[1]

Carauterístiques[editar | editar la fonte]

Tien un llargor total d'unos 43 cm. El so nome científicu indica que tien el ápiz de les secundaries color blancu. Rabadilla llateral blanca y central negra. L'escudete ye arrondáu y color mariellu o anaranxáu, nunca coloráu. El cuerpu ye color negru, siendo más escuru la cabeza y el pescuezu, el restu ye apizarrado. Picu y pates mariellu. Iris coloráu castañal.

Historia natural[editar | editar la fonte]

Ye una especie abondosa, que camina abondo, ocupando tolos ambientes acuáticos, ye bastante voladora si comparar coles otres Fulica suramericanes.

Habita, llagos y llagunes tantu d'agua duce como salobre. Añera en zones baxes ente la vexetación o pajonales; onde nun hai vexetación abonda facer a plena vista nun nial flotante amarráu al fondu cola vexetación acuáticu. Pon de 4 a 9 güevos de color castañu claru con munches pintes escures, partíes por tola superficie. Los güevos miden aprosimao 49 mm x 33 mm; y los pichones son nidífugos, a les 6 hores abandonen el nial. El plumaxe del pichón ye gris plomizu, cola zona gular blanca, picu parduzu, iris castañu.

Ye granívora, siendo Paspalum repens el principal componente. Tamién s'alimenta de ceberes, como'l trigu, avena, maíz, xirasol, especialmente pel hibiernu si fálta-yos alimentu en llagunes, o llagos que frecuenta. Complementa la so dieta con inseutos, canesbes, moluscos.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Clements, J. F., Schulenberg, T. S., Iliff, M. J. Sullivan, B.L. & Wood. C. L. 2009. The Clements checklist of birds of the world: Version 6.4. Cornell University Press. Downloadable from Cornell Lab of Ornithology

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]