Fuercies Armaes d'Armenia

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

Plantía:Infobox Fuercies Armaes

Les Fuercies Armaes de la República d'Armenia tán formaes pol Exércitu Armeniu, la Fuercia Aérea Armenia, la Defensa Aérea Armenia y la Guardia de Frontera Armenia. Aniciar con parte de les tropes del exércitu de la ex Xunión Soviética y de les fuercies aparcaes na República Socialista Soviética d'Armenia (partes del Distritu Militar de la Trescaucasia). El comandante en xefe de les Fuercies Armaes ye'l presidente d'Armenia, anguaño Robert Kocharyan. El Ministeriu de Defensa ye l'encargáu de la so direición política, anguaño ye dirixíu por Mikael Harutyunyan, ente que'l mandu militar sigue tando en manos del Estáu Mayor Xeneral, encabezada pol xefe de personal, anguaño'l teniente xeneral Seyran Ohanyan. Armenia creó'l Ministeriu de Defensa'l 28 de xineru de 1992. Ministeriu de guardias de fronteres encargáu del patrullaje de les fronteres d'Armenia con Xeorxa y Azerbaixán, de la que les tropes ruses seguen xixilando les sos fronteres con Irán y Turquía. Dende 1992, Armenia ye miembru de la Organización del Tratáu de Seguridá Colectiva, qu'actúa como otru elementu de disuasión a la intervención militar azerí de Nagorno-Karabaj. Tienen la so see en Ereván, la capital, onde tán la mayoría de los funcionarios.

El tratáu sobro Fuercies Armaes Convencionales n'Europa (FACE) foi ratificáu pol Parllamentu armeniu en xunetu de 1992. El tratáu establez llendes ampliu sobro les principales categoríes d'equipu militar, como tanques, artillería, vehículos blindaos de combate, aviones de combate y helicópteros de combate, y prevese la destrucción d'armamentu percima d'eses llendes. Funcionarios armenios espresaron costantemente la so determinación de cumplir coles sos disposiciones y, poro, Armenia apurrió datos sobro les armes según lo dispuesto nel Tratáu FACE. A pesar d'ello, Armenia acusa a Azerbaixán d'esviar una gran parte de les sos fuercies militares a la rexón de Nagorno-Karabaj y, por tanto, refugar estes normes internacionales. Armenia nun ye un importante esportador d'armes convencionales, pero qu'emprestó sofitu, incluyíu material de guerra, a los armenios de Nagorno-Karabaj mientres la guerra de Nagorno-Karabaj.

El presupuestu pa les Fuercies Armaes Armenies ye de 80 millones de dólares aprosimao, lo qu'implica'l 5% del PBI. Cuenta con un personal activo de 92.000 militares.

L'últimu conflictu importante nel que tuvieron qu'entrar n'aición foi na Guerra d'Altu Karabaj. Dempués de 7 años de llucha contra Azerbaixán, en 1995 roblóse l'altu'l fueu y les tropes armenies recuperaron el territoriu de Altu Karabaj y el corredor de Lachin, qu'estremaba a Karabaj d'Armenia.

Descripción[editar | editar la fonte]

En marzu de 1993, Armenia robló la Convención sobro les Armes Químiques Multillaterales, nel que se pidía la eliminación de les armes químiques. Armenia xuntar al Tratáu de Non Proliferación Nuclear como país que nun tener la bomba atómica en xunetu de 1993. Los EE. XX. y otros gobiernos occidentales esaminaron los esfuercios pa establecer midíes eficaces de control de les esportaciones de sistemes nucleares con Armenia, espresando'l so prestu cola plena cooperación d'Armenia. En 2004 Armenia unvió 46 soldaos de tropes de non combate a Iraq, qu'incluyó a espertos na eliminación de bombes, médicos y especialistes en tresporte.

Historia[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Historia militar d'Armenia

Exércitu[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Exércitu Armeniu

En virtú del Tratáu d'adaptación sobro Fuercies Armaes Convencionales n'Europa en 2001, Armenia declaró 102 tanques modelu T-72, 72 obuses pesaos y 204 vehículu blindáu de combate (la mayoría d'ellos vehículu de combate d'infantería y vehículos de tresporte blindáu de personal). Con al respective de los equipos militares del Tratáu d'Armes Convencionales n'Europa nun s'aplica a Armenia la que tien hasta 700 vehículos blindaos. El so artillería entiende 225 pieces de 122 mm y de mayor calibre, incluyíos 50 lanzacohetes múltiples.

Dende la cayida de la Xunión Soviética, Armenia, al igual qu'el so homólogu azerí, tuvo tratando de desenvolver entá más les sos fuercies armaes nun nivel profesional, bien entrenáu, y construcción de móviles militares.

La fuercia militar d'Armenia ta anguaño n'espansión, dempués d'haber apocayá aumentáu'l so presupuestu nun 10%. El so númberu de fuercies actives bazcuya n'unos 60.000 soldaos, con una reserva adicional de 32.000, y xuna "reserva de la reserva" de 350.000 efectivos. Armenia ta dispuesta a movilizar a tolos homes d'edá aptos pa cargar armes entendida ente los 30 y los 32 años d'edá, cola preparación militar de la mayoría de les sos atopes que se centró nos posibles ataques d'Azerbaixán y Turquía.

Fuercia Aérea[editar | editar la fonte]

Artículu principal: Fuercia Aérea d'Armenia

La Fuercia Aérea Armenia depende de los 18 MiG-29 de la Base Aérea de Rusia en Ereván, la so flota mesma más pequeña, de 15 Su-25 aviones d'ataque en tierra, un solu MiG-25 de combate y dolce helicópteros armaos Mi-24 (d'un total de 35) pa la defensa del espaciu aereu armeniu. La Fuercia Aérea Armenia tamién tien dos aviones de carga Il-76 pal tresporte de soldaos y materiales.

Según Armenia Now, en septiembre de 2005, la Fuercia Aérea Armenia adquirió 10 aviones d'ataque terrestre Su-25 a Eslovaquia.

La defensa antiaérea Armenia componer d'una brigada de misiles antiaéreos y dos reximientos armaos con 100 complexos antiaéreos de diversos modelos y de cambeos, incluyíos SA-8, M79 Osa, Krug, S-75, S-125, Strela, Igla y S-300. Hai tamién 24 misiles balísticos Scud con ocho llanzadores. La fuercia numbérico envalorar n'alredor de 3.000 los militares, con planes para xuna mayor espansión.

Conflictu militar de Karabaj[editar | editar la fonte]

Amás de les fuercies mentaes enantes, hai 20.000 soldaos de la defensa de Nagorno-Karabaj, xuna república Armenia non reconocida, que se dixebró d'Azerbaixán en 1991. Tán bien entrenaos y forníos colo último en teunoloxía informática militar.Plantía:Falta cita Según el gobiernu d'Azerbaixán, l'exércitu de Nagorno-Karabaj inclúi 316 tanques, 324 vehículos blindaos, 322 pieces d'artillería de calibres más de 122 mm, 44 lanzacohetes múltiples, y un nuevu sistema defensa antiaéreo. Nagorno Karabaj nun ye parte de les Tratáu de Fuercies Armaes Convencionales n'Europa y, por tanto, nun tán obligaos poles sos llimitaciones. Los detalles específicos sobro la fuercia militar de Karabaj y sobro les sos armes nun se conocen les cifres y, por tanto, namái tán percima de les estimaciones feches per Azerbaixán.

Rusia[editar | editar la fonte]

Rusia tien xuna base militar n'Armenia, que ye la 102ª Base Militar de Rusia. Rusia tien unos 5.000 soldaos de tolos tipos n'Armenia, incluyendo 3.000 na base militar 102ª asitiada en Gyumri. En 1997, los dos países roblaron un ampliu tratáu d'amistá, la que se pide l'asistencia mutua en casu d'una amenaza militar a cualesquier de les partes y dexa a los guardias fronterizos rusos pa patrullar les fronteres d'Armenia con Turquía y Irán. Hasta apocayá, a principios de 2005, na 102ª base militar había 74 tanques, 17 vehículos de combate d'infantería, 148 blindaos de tresporte de personal, 84 pieces d'artillería, 30 caces MiG-29 y delles bateríes de S-300 misiles antiaéreos. Nos postreros dieciocho meses, sicasí, xuna gran cantidá d'equipu militar foi treslladáu a la 102 ª base dende les bases militares ruses en Batumi y Ajalkalaki, Xeorxa. Rusia ye unu de los aliaos d'Armenia más cercanos y l'únicu país que tien xuna base militar aparcada nel país. Dende 1992, Armenia atopar nuna alianza militar con Rusia y otros 5 países ex-soviéticos llamada CSTO. Rusia tamién suministra armes a relativamente a los más baxos precios del mercáu internu rusu, como parte d'un alcuerdu de seguridá colectiva dende xineru de 2004.[1]

Formación militar[editar | editar la fonte]

La instrucción militar d'oficiales ye otru ámbitu de la cooperación militar rusu-armenia. Nos primeros años de soberanía cuando Armenia escarecía d'un establecimientu d'enseñanza militar propiu, el oficiales del so exércitu fueron entrenaos en Rusia. Inclusive agora, cuando Armenia tien un colexu militar nel so propiu territoriu, el cuerpu d'oficiales armenios honra la tradición y capacitóse a los centros d'enseñanza militar de Rusia. Anguaño 600 soldaos armenios ta formándose en Rusia. N'Armenia, de 1997, la capacitación tuvo al cargu de la Brigada d'Instrucción Militar "Nel nome del mariscal Bagramyan".[2]

La futura cooperación[editar | editar la fonte]

Na primer xunta en 2005, el primer ministru Mijaíl Fradkov informó que fábriques ruses participaríen nel programa armeniu pa la modernización militar y que Rusia taba dispuesta a suministrar les pieces necesaries de repuestu y equipu. Ereván y Moscú tienen nuevos planes pa desenvolver venceyos más estrechos.

OTAN[editar | editar la fonte]

Armenia participa n'Asociación pa la Paz de la OTAN (PeP) y el programa ta na OTAN organización denominada Conseyu de l'Asociación Euroatlántica (EAPC). Armenia atopar en procesu de implementación de los Planes d'Aición Individual de l'Asociación (IPAPs), que ye un programa pa los países que tienen la voluntá política y la capacidá d'afondar les sos relaciones cola OTAN. L'exerciciu Cooperativu p'Ameyorar l'Esfuerciu (el primera en que Rusia tuvo representada) executar en territoriu armeniu en 2003.

Grecia[editar | editar la fonte]

Grecia ye l'aliáu más cercanu d'Armenia na OTAN, y los dos trabayen conjuntamente en múltiples asuntos, poro, xuna serie d'oficiales armenios son entrenaos en Grecia cada añu, y l'ayuda militar, material y asistenciase emprestó a Armenia. En 2003, los dos países roblaron un alcuerdu de cooperación militar, en virtú de que Grecia s'amontará'l númberu de militares armenios entrenaos n'academies d'Atenes.

En febreru de 2003, Armenia unvió 34 miembros de paz a Kosovo, onde pasaron a formar parte del contingente griegu. Los funcionarios de Ereván dixeron los planes militares armenios d'aumentar considerablemente'l tamañu del so destacamentu de caltenimientu de la paz y cuntar cola asistencia griega.

Estaos Bálticos[editar | editar la fonte]

Lituania foi l'intercambiu d'esperiencies y la prestación de consultes al Ministeriu de Defensa armeniu nel ámbitu de control democráticu de les fuercies armaes, militares y de defensa dende 2002. Empecipia en 2004, los oficiales armenios fueron convidaos a estudiar na Academia de Guerra de Lituania y l'Escuela de Defensa del Bálticu en Tartu, Estonia. Lituania cubre tolos gastos d'estudiu. A principios de 2007, dos oficiales d'Armenia, per primer vegada, tomaron parte en conducir internacionalmente un exerciciu Bálticu, Amber Hope, que se celebró en Lituania.[3]

Estaos Xuníos[editar | editar la fonte]

BTR-80 Blindaos de tresporte de personal mientres el desfile'l 15º aniversariu de la independencia d'Armenia.

Los Estaos Xuníos nun dexaron d'aumentar la so influencia militar na rexón. A principios de 2003, el Pentágonu anunció dellos de los principales programes militares nel Cáucasu. L'ayuda militar de Washington a Armenia en 2005 xubió a 5 millones de dólares, y n'abril de 2004, les dos partes roblaron un alcuerdu militar pa la cooperación técnica, que dellos analistes creen qu'implica l'usu d'aeródromos armenios pola Fuercia Aérea de los EE.XX. na Guerra contra'l terrorismu. A finales de 2004, Armenia esplegó xuna unidá de 46 soldaos, qu'incluyía xuna loxística, otra médica y de soldaos de sofitu a Iraq en sofitu de la coalición encabezada per Estaos Xuníos. Y en 2005, los Estaos Xuníos asignaron 7 millones de dólares pa modernizar les comunicaciones militares de les Fuercies Armaes d'Armenia.

Operaciones de paz[editar | editar la fonte]

Anguaño Armenia participa n'operaciones de caltenimientu de la paz en Kosovo. Tamién hai argumentos nel senu del Gobiernu pa unviar soldaos al Llíbano pal caltenimientu de la paz yá que hai gran númberu d'armenios que viven ellí.

Kosovo[editar | editar la fonte]

Armenia ingresó nel caltenimientu de la paz en Kosovo en 2004. Los cascos azules" armenios sirven nel batallón griegu. Hai 34 soldaos armenios qu'actúen en Kosovo. El correspondiente memorando foi robláu'l 3 de setiembre de 2003 en Ereván y ratificáu pol Parllamentu d'Armenia'l 13 d'avientu de 2003. El 6º vez de caltenimientu de la paz para Kosovo partió'l 14 de payares de 2006.[4]

Iraq[editar | editar la fonte]

Tres el fin de la invasión d'Iraq, Armenia esplegó xuna unidá de 46 miembros de paz so mandu . Los miembros pal mantenimeinto de la paz teníen la so base en Kut, a 62 kilómetros de Bagdad.[5] El 23 de xunetu de 2006 la cuarta vez de caltenimientu de la paz Armenia partió pa Iraq. L'últimu cambéu de personal incluyó 3 comandantes, 2 oficiales médicos, 10 inxenieros de combate y 31 conductores. En marzu de 2007, produxérase un mancáu armeniu y nun hubo víctimes. El gobiernu armeniu amplió la presencia de pequeñes tropes n'Iraq per un añu, de finales de 2005 a 2006.[6][7]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «Russian supply». Archiváu dende l'orixinal, el 20 de febreru de 2012. Consultáu'l 12 de marzu de 2006.
  2. Ministry Of Defence of The Republic Of Armenia | Official Web Site
  3. Lithuanian Defense Minister Going To Armenia (enllaz rotu disponible n'Internet Archive; ver el historial y la última versión).
  4. «Armenia to deploy more soldiers to Kosovo». Consultáu'l 12 de marzu de 2006.
  5. «Armenia's third contingent of peacekeepers now in Iraq». Archiváu dende l'orixinal, el 28 d'agostu de 2006. Consultáu'l 12 de marzu de 2006.
  6. Armenian defense minister to visit Iraq as Armenia to extend small troop presence. The Associated Press. 13 de payares de 2006. Archivado del original el 27 de setiembre de 2007. https://web.archive.org/web/20070927211223/http://library.aua.am/library/news/archive/2006_11-14.htm. Consultáu 'l 20 de febreru de 2007. 
  7. ARMENIAN PEACEKEEPERS TO STAY AN EXTRA YEAR IN IRAQ. AZG Armenian Daily. 6 d'avientu de 2005. Archivado del original el 18 de marzu de 2007. https://web.archive.org/web/20070318193724/http://www.azg.am/?lang=EN&num=2005120601. Consultáu 'l 20 de febreru de 2007. 

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]