Fricativa llabiodental sorda

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta

Plantía:Ficha de fonema La fricativa labiodental sorda ye un fonema presente en dellos idiomes falaos.

En español, ye representáu cola lletra f, como se fai tamién na mayoría de los idiomes qu'usen el alfabetu llatinu, anque en delles circunstancies esta lletra puede faese sonora n'español, como asocede xeneralmente en pallabres como Afganistán.

Símbolu[editar | editar la fonte]

Nel Alfabetu Fonéticu Internacional, la lletra utilizada pa ésti fonema ye f, que provien del alfabetu llatinu.

Característiques[editar | editar la fonte]

  • Ye una consonante fricativa, lo que significa qu'el so soníu producir por una turbulencia d'aire.
  • Ye una consonante sorda, lo que significa que les cuerdes vocales nun cimblen mientres la pronunciación.
  • Ye un fonema llabiu dental, lo que significa que tán arreyaos los dientes y llabios. Nésti casu, el llabiu inferior toca los dientes incisivos cimeros mientres l'articulación.
  • Ye una consonante central, lo que significa que se produz al dexar que'l fluxu d'aire pase pola metá de la llingua, y non pelos llaos.
  • Ye oral, lo que significa que l'aire sale pela boca; non pela ñariz.
  • L'una consonante pulmonar, lo que significa que l'aire provien directamente de los pulmones, non del que ta almacenáu na boca, nin arreya clics.

Ver tamién[editar | editar la fonte]



Fricativa labiodental sorda