Field of Dreams

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Field of Dreams
Fields of Dreams opening title.jpg
Datos
Títulu orixinal Field of Dreams
Xéneru cine de fantasía Traducir, cine dramáticu y cine deportivo Traducir
País d'orixe Estaos Xuníos
Añu 21 abril 1989
Idioma orixinal inglés
Duración 101 min.
Direutor Phil Alden Robinson
Productor Lawrence Gordon y Charles Gordon
Guionista Phil Alden Robinson, Shoeless Joe Jackson Traducir y W. P. Kinsella Traducir
Compositor James Horner
Fotografía John Lindley Traducir
Enllaces esternos
Ficha n'IMDb
Ficha en FilmAffinity
Web oficial
Cambiar los datos en Wikidata

Field of Dreams ye una película empobinada por Phil Alden Robinson y protagonizada por Kevin Costner, Amy Madigan, James Earl Jones, Ray Liotta y Burt Lancaster, qu'actuó per últimu vegada na so carrera nesta producción. Robinson tamién escribió'l guión del filme, afechu de la novela Shoeless Joe de W. P. Kinsella.

La película foi nomada a trés Premio Óscar en 1989 por Meyor película», «Meyor guión afechu», y «Meyor banda sonora».

Argumentu[editar | editar la fonte]

Sembradío de maíz en Iowa.

Mientres s'atopaba caminando nel so sembradío de maíz en Iowa, el granxeru Ray Kinsella sosprender al escuchar una voz que lu bisbisar: «Si construyir, él va venir»; y tamién se-y presenta un espeyismu: el d'un enigmáticu parque de pelota a la distancia. La so esposa, Annie, nun cree les pallabres de Ray cuando esti relláta-y el so esperiencia, pero sía comoquier déxa-y construyir el terrén de xuegu qu'él reparara nel so ensoñación.

Sicasí, la obra cáusa-yos la ruina económica. Ray y Annie alderiquen si vuelven semar maíz nesa parcela, pero la so pequeña fía Karin sospriénde-yos al dici-yos que miró un home nel terrén de xuegu. Ray afaya que'l suxetu ye Shoeless Joe Jackson, un beisbolista que fuera bien queríu pol so padre yá fináu. Emocionáu por volver a xugar al béisbol, Joe pregúnta-yos si podría convidar a otros peloteros p'armar una partida. Cuando retorna, facer con siete xugadores que fueren sancionaos nel famosu escándalu de les Medies Negres del añu 1919.

El cuñáu de Ray, Mark, ye incapaz de ver a los peloteros n'acción, y previen a Ray que va dir a la quiebra nun siendo que vuelva semar nel sitiu. N'otra ocasión, Ray escucha nuevamente la voz que-y bisbisa la frase: «sollivia'l so dolor». Díes dempués, cuando garrasti a una xunta colexal na que s'aldericaba la prohibición de los llibros del retiráu activista políticu Terence Mann, Ray conclúi que la voz referir a esti autor. Darréu, llee una entrevista col mesmu Terence Mann na qu'esti rellata'l so suañu d'infancia, que consistía en xugar colos Brooklyn Dodgers, según amosaba la so decepción cuando esti equipu treslladar a Los Ánxeles; Ray llueu convence a Annie que tien de buscar a Mann, entós que dambos dicen compartir el mesmu suañu nel que Ray y Terence atopar nun xuegu de pelota.

Cuando lu atopa na ciudá de Boston, Mann niega dicir eses pallabres, pero Ray convéncelu que vaigan a un xuegu de pelota nel Fenway Park. Ellí Ray escucha nuevamente la voz, que-y apura mirar a la distancia». Llueu repara'l marcador del estadiu qu'indica les estadístiques del xugador Archibald «Moonlight» Graham, quien xugara pa los New York Giants en 1922, pero que nunca tuvo la oportunidá de tomar el bate. Depués, Mann almite ver lo mesmo, y xuntos viaxen a Chisholm, Minnesota, onde s'enteren que Graham yera un médicu, pero que finara dieciséis años antes.

Ray decide tomar un paséu nocherniegu, pero sospriéndese cuando alvierte que s'atopa en 1972, el mesmu añu que Graham morriera. De secute, atópa-y na cai y dambos sostienen una conversación. Graham confiésalu qu'anque se llamenta de nun haber bateado nes Grandes Lligues de Béisbol Grandes Lligues, fuera peor nun convertise en médicu. Por tanto, refuga la invitación de Ray d'acompaña-y al campu de pelota qu'había construyíu, pa faer realidá'l so suañu de batear nun xuegu.

Cuando Ray y Mann dirixir a Iowa, Ray da-y un aventón a un mocín que se presenta a sigo mesmu como Archie Graham, esto ye, el pelotero Moonlight Graham. Mientres el mozu atópase dormíu, Ray confiesa qu'a la edá de catorce año, refugara xugar a la pelota col so padre, dempués de lleer unu de los llibros de Mann. Amás, revela qu'a los diecisiete, y dempués d'un discutiniu col so padre alrodiu de les falcatrúes de Shoeless Joe Jackson, dexó la so casa y nunca se volvieron a ver. Yá na granxa, dellos xugadores atopar nel parque de pelota, tantu que formaren dos equipos, lo que Archie aprovecha pa tomar parte del xuegu.

La mañana siguiente, Mark ruégalu a Ray que vienda la granxa, pero la pequeña Karin señala que nun hai necesidá, cuidao que muncha xente pagará por ver los xuegos de pelota. Otramiente, Terence concuerda que la xente va llegar, amás, coles mires d'alicar la inocencia de la infancia. Por tanto, Ray negar a vender la propiedá. Atayáu, Mark tien un fregáu con Ray, y por fuercia provoca que Karin caya dende'l pequeñu graderíu en que s'atopaben. El mozu Archie cuerre p'aidar a la pequeña, y depués de trespasar la llinia del campu, convertir nel doctor Graham, yá vieyu. En socorriendo a la neña, Ray dase cuenta que Graham nun puede retornar al terrén de xuegu como un mozu. Magar tou, el doctor reafíta-y l'arguyu pol so oficiu, y retorna al campu de pelota pa despidise de los otros beisbolistas. De sópitu, Mark repara a toos el xugadores, y camuda la so opinión alrodiu de la vienta de la granxa.

Dempués del xuegu, Joe convida a Terence a caminar al traviés del maizal. Terence acepta y sume, pero Ray disgustar al nun ser convidáu. Shoeless Joe -y reconviene pol fechu de buscar una retribución, y recuérdalu que lo que fixo foi por aquella voz que lu bisbisara: «si construyir, él va venir», y darréu mira al home. Ellí atópase un receptor, que se quitar el mazcaritu y Ray reconoz nél al so padre John cuando yera nuevu.

Ray presenta a la so esposa Anni y la so fía Karin al so padre, y cuando esti retorna al maizal, Ray pregúnta-y si deseya xugar a la pelota. El so padre asiente, y mientres xueguen, empiecen a llegar cientos de vehículos al parque de pelota, polo que les predicciones de Karin y Terence de que la xente llegaría a ver béisbol, fixéronse realidá.

Repartida[editar | editar la fonte]

El beisbolista Shoeless Joe Jackson, quien foi interpretáu por Ray Liotta en Field of Dreams.
Principal
Nel rol de los xugadores
Otros

Producción[editar | editar la fonte]

Guión[editar | editar la fonte]

«Hai una sóla cosa que foi constante al traviés de los años, el béisbol. América pasó entartallando como una infantería de maquinaries pesaes, foi borrada como si fuera una cayuela, reedificada y borrada de nuevu, pero'l béisbol marcó los tiempos. Esti xuegu ye parte del nuesu pasáu y la nuesa hestoria. Recuérdanos tou lo qu'una vegada foi bonu y que puede volver selo otra vegada. ¡Oh! la xente va venir Ray. La xente definitivamente va venir».
—Pallabres de James Earl Jones nel personaxe de Terence Mann a la fin de la película.

L'argumentu de la novela Shoeless Joe de W. P. Kinsella, nun tenía como oxetivu convertise nun llibru sobre la importancia del béisbol na nación. Bien otra manera, anque sí esiste la fonderada del xuegu, centrar na relación ente padres y fíos, y la busca d'una segunda oportunidá na vida.[1]

El direutor Phil Alden Robinson lleera la obra en 1981, y gustó-y tantu que la amosó a los productores Lawrence y Charles Gordon. Lawrence suxurió una adaptación a los estudios de la 20th Century Fox, onde él trabayaba y de la que eventualmente sería presidente, pero la compañía refugó la propuesta yá que consideraba l'argumentu bien «esotéricu» y de «escasu valor comercial». Otramiente, quien se convertiría nel direutor artísticu de Field of Dreams, John Lindley, cuntaba que yera difícil afaer el llibru, pos consideraba la tema demasiada atípicu.[2] Sía comoquier, Robinson siguió escribiendo'l guión, y tamién se comunicaba con Kinsella pa cualquier conseyu. Cuando Gordon dexó de trabayar nos estudios de la Fox en 1986, encamentó l'adaptación de Shoeless Joe a Universal Studios qu'aceptó'l proyectu en 1987.

Pa Robinson, los personaxes de Field of Dreams, precisaben d'una redención. Pal casu, Ray Kinsella quería reconciliase col so padre fináu; Shoeless Joe Jackson tenía de recuperar la so honorabilidá; y Moonlight Graham allampaba tomar el bate nun xuegu de Grandes Lligues que por sesenta años deseyara.[1]

Un casu especial ye'l de Terence Mann. Esti personaxe nun s'atopa nel llibru, sicasí, esiste'l del autor J. D. Salinger a quien Kinsella almiraba. Cuando escribía Shoeless Joe, Salinger aisllárase del mundu, pero Kinsella sabía del so suañu de xugar nel parque de pelota Polu Grounds, polo que nun s'aguantó al fechu d'incluyilo nel testu como un suxetu que sale de la so reclusión y cumple dichu deséu. Al saber que fuera mentáu nel llibru, a Salinger nun-y gustó la idea, y amenacióse con demandes si esi personaxe yera retomáu nuna película o programa de televisión. Por eso, Field of Dreams tien el personaxe de Terence Mann, quien tenía como deseyo xugar nel Ebbets Field y non el Polu Grounds como Salinger.[1]

Per otru llau, la película rodar cola mesma tema de la novela, pero los executivos decidieron renombrarla como Field of Dreams. A Robinson nun-y gustó la idea, pos dicía que-y encantaba'l títulu de “Shoeless Joe”; porque'l títulu yera ideal pa una cinta que se trataba de suaños retardaos», pero cuando llamó a Kinsella pa comunica-y el cambéu, l'autor reveló-y que'l títulu orixinal yera The Dream Field, y que Shoeless Joe fuera en realidá impuestu pol editor.[3]

Casting[editar | editar la fonte]

Nun primer momentu, Kevin Costner fuera refugáu pal rol principal, pos Robinson y los productores pensaben que nun deseyaría participar n'otra película sobre béisbol, yá que en 1988 actuara na cinta Bull Durham. Por eso yá teníen en mente a otru actor qu'a la fin nun entró na repartida, polo que Costner aceptó.[2]Cuando lleó'l guión, cuntó que el filme podría ser bien representativu de la xeneración d'aquellos años, tantu como lo fuera It's a Wonderful Life. Per otra parte, Costner sofitó a Robinson na producción, pos esti tuviera un mal debú comercial cola so primer película: In the Mood. Pela so parte, Amy Madigan yera una entusiasta del llibru Shoeless Joe, y añedióse a la producción como la esposa de Costner.

El personaxe de Terence Mann, que tenía relación con J. D. Salinger, foi concebíu pol mesmu Robinson, quien tenía en mente al actor James Earl Jones como'l so intérprete ideal, yá que creía que sería risonderu reparar a Ray Kinsella tratando de secuestrar al forníu de Jones. Per otra parte, Robinson orixinalmente imaxinara que'l personaxe de Shoeless Joe Jackson tenía de ser interpretáu por un actor cuarentón, con más años que Costner, col enfotu de amosalo como un padre sustitutu, pero decidió que Ray Liotta yera meyor pal papel a pesar de nun enllenar la característica qu'él deseyaba, que yera la d'ambigüedá nel personaxe. Tocantes a Burt Lancaster, nun principiu nun-y gustara'l guión, pero camudó d'opinión en siendo convencíu por un amigu fanáticu del béisbol.[4]

Cabo amestar que l'entrenador de béisbol de los Trojans de la Universidá del Sur de California (USC poles sos sigles n'inglés), Rod Dedeaux, foi contratáu como conseyeru dempués de lleer la novela, y esti acompañar de Don Buford, exalumno de la USC y campeón de la Serie Mundial de 1970 colos Baltimore Orioles, p'adomar a los actores.[4]

Rodaxe[editar | editar la fonte]

Nel Fenway Park rodóse una escena de la película.

El filme empezó a rodase'l 25 de mayu de 1988, col calendariu de trabayu fayadizu a los compromisos de Costner, quien tenía de partir n'agostu pa participar na película Revenge. Sicasí, esta producción retrasó'l so entamu, polo que Costner dedicóse por entero a Field of Dreams.[2]

El rodaxe llevar a cabu seis díes a la selmana, con dellos problemes climáticos y d'horariu. Pal casu, los maízos crecíen bien lentu, polo qu'un sistema de regación artificial utilizóse por que les plantes crecieren al mesmu altor de Costner. Por cuenta de esti contratiempu, les escenes d'interiores fueron prioridá. Nel so mayor parte, les escenes se filmaron nel condáu de Dubuque, Iowa, onde s'atopaba una granxa cercana a la ciudá de Dyersville que s'usó como'l llar de los Kinsella; y tamién un almacén deshabitado emplegar pa los sets interiores. Amás, la llocalidá de Chisholm, Minnesota, qu'apaez na película como la residencia de Graham, en realidá yera la población de Galena en Illinois,[4]y otres escenes rodar en Boston per una selmana, ente les que destaca la del Fenway Park.[5]

Magar que el presupuestu, los actores y l'equipu de filmación yeren aparentes, y que la única condición pal so trabayu yera que la película fuera fiel al guión escritu por él mesmu, Robinson nun se sentía bien cómodu, pos creía que tenía muncha presión pa realizar un filme esitosu. Ello ye que munches vegaes taba tirante y ablayáu, yá que consideraba que la producción nun yera tan bona como'l llibru, pero Lawrence Gordon convenciólu que la resultancia sería bien provechosu.[4]

Mientres una xinta cola Cámara de Comerciu de Iowa, Robinson dexó entever la so idea del final de la película. Él pensó nuna interminable fila de coches coles lluces fronteres encendíes que s'estendiera nel horizonte. Respondióse-y qu'eso podía faese. Pa realizar esa escena, na ciudá de Dyersville hubo un apagón na que tomaron parte los sos habitantes, y tamién s'arreyaron vehículos de camín. Toos dirixir al parque de pelota, y a los automovilistes instruyóse-yos por que camudaren de lluces altes a baxes, pa dar la sensación de movimientu. Per otra parte, l'equipu de filmación na granxa escondióse por que la toma aérea nun los grabara.[4]

El parque de pelota[editar | editar la fonte]

«El campu de los suaños» en Dyersville, Iowa. Al fondu repara la casa qu'apaez na película como'l llar de los Kinsella, y el pequeñu graderíu del parque de pelota.

La granxa de los Kinsella taba allugada na propiedá de Don Lansig, mientres el parque de pelota atopar na granxa vecina, que'l so propietariu, Al Amsekamp, foi bien cooperativu col equipu de producción. Sicasí, hubo problemes col calendariu de filmación pa tener la grama natural a puntu, pero un espertu en canches de xuegu, quien yera responsable del Dodger Stadium y del Estadiu Rose Bowl, foi contratáu pa semala. Sía comoquier, la grama foi pintada pol fechu que nun habría tiempu por que tuviera un color natural.[4]

Terminada la filmación, Amsekamp semó maíz na so parcela, mientres Lansing caltuvo'l suyu como un sitiu turísticu.[4]Nun cobraba pola entrada nin l'aparcamientu, y les sos ganancies proveníen de la tienda d'alcordances. Aprosimao 65 mil persones visitar añalmente.[2]En xunetu de 2010, la granxa que contién el terrén de xuegu, poner en vienta.[6]El 31 d'ochobre de 2011, el llugar vender a la compañía Go The Distance Baseball por una cantidá non revelada, anque se cree que pudo xubir a $5.4 millones de dólares.[7]

Los propietarios de Go The Distance Baseball LLC adquirieron el diamante del terrén, y 193 acres axacentes, pa construyir 24 parques de pelota a manera de complexu deportivu, llamáu All-Star Ballpark Heaven, xuntu al sitiu orixinal onde se rodó la película. Sicasí, un grupu de granxeros y residentes, que son vecinos de Field of Dream Land, formaron una organización llamada Comité Asesor de Residentes y Granxeros (RAAC poles sos sigles n'inglés), y el 4 de setiembre de 2012 demandaron a la ciudá de Dyersville, na que reclamaben qu'el rexidores de la ciudá violaren los sos derechos al crear una zona colchón de 200 pies de llongura cola rezonificación y anexón de tola propiedá. Esta rezonificación foi de camín, según ellos, y la zona colchón torgó a los granxeros oponese al proyectu. El 12 d'ochobre de 2012, Mike y Denise Stillman, propietarios de Go The Distance Baseball LLC, demandaron a la RAAC por bilordiu, y l'interferencia a dereches d'adquirir la propiedá y el cobru de $16.5 millones d'amenorgamientu d'impuestos per parte del Estáu.

Música[editar | editar la fonte]

El compositor James Horner nun taba del tou seguru de trabayar na banda sonora de la película por cuenta de problemes col horariu de rodaxe, pero camudó d'opinión al ver una toma non editada que-y emocionó. Robinson compunxera la so propia banda sonora provisional, pero a los executivos de la Universal nun los prestara, polo que se sintieron complacíos cola contratación de Horner, y esperaben una composición d'orquesta similar a la del so recién trabayu en An American Tail. Otra manera, a Horner gustó-y la banda sonora provisional, yá que-y paecía tranquila y enigmática», polo que se basó nella pa crear una melodía que s'enfocara nes emociones».[4]Amás de esta composición, otros cantares de música pop escuchar na banda sonora de la película. Los creitos son los siguientes:

Referencies históriques[editar | editar la fonte]

El personaxe interpretáu por Burt Lancaster y Frank Whaley, Archibald "Moonlight" Graham, ta basáu nel xugador de béisbol del mesmu nome. Les característiques son bien similares, anque esisten ciertes variaciones pa faelo más curiosu na pantalla. Pal casu, l'únicu xuegu de Graham nes Grandes Lligues asocedió nel mes de xunu de 1905,[8]y non nel últimu día de la temporada de 1922.

Estrenu y recepción del públicu[editar | editar la fonte]

La Universal Studios llanzó Field of Dreams el 21 de mayu de 1989, una selmana antes del Memorial Day. L'estrenu llevar a cabu en poques sales de cine, pero gradualmente estendióse a otres sales hasta qu'algamó la temporada d'estrenu de les grandes producciones. Caltener hasta'l mes d'avientu.[4]

El filme llogró bones crítiques. Rotten Tomatoes da-y una calificación de 88% de crítiques positives,[9]mientres el reconocíu críticu Roger Ebert dio-y cuatro estrelles de cuatro posibles.[10]

Reconocencies[editar | editar la fonte]

Nel mes de xunu de 2008, la American Film Institute (AFI) dio a conocer la llista del Ten top Ten: los diez meyores películes clásiques de producción estauxunidense en diez distintos xéneros, al traviés d'una consulta a 1500 personalidaes del mundu artísticu. Field of Dreams llogró la reconocencia como'l sestu meyor filme nel xéneru fantásticu.[11][12]

Llistes de la American Film Institute

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 1,2 Go to the Distance!. «comi Field of Dreams' Terence Mann: From Where Did He Come?» (inglés). Archiváu dende l'come orixinal, el 4 de payares de 2013. Consultáu'l 2 de payares de 2013.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Los Angeles Times. «'Field of Dreams' screens to mark 20th anniversary» (inglés). Consultáu'l 1 de payares de 2013.
  3. Los Angeles Times. «Diamonds Are Forever : Director Fields the Lost Hopes of Adolescence» (inglés). Consultáu'l 2 de payares de 2013.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 4,8 "The 'Field of Dreams' Scrapbook", Field of Dreams DVD
  5. "Production Notes", Field of Dreams DVD
  6. boston.com. «Living in a dream world?» (inglés). Consultáu'l 2 de payares de 2013.
  7. NBC. «"Field of Dreams" Iowa Farm Sold for Millions» (inglés). Consultáu'l 2 de payares de 2013.
  8. Retrosheet. «Moonlight Graham» (inglés). Consultáu'l 2 de payares de 2013.
  9. Rotten Tomatoes. «Field of Dreams (1989)» (inglés). Consultáu'l 2 de payares de 2013.
  10. Roger Ebert. «Field of Dreams» (inglés). Consultáu'l 4 de payares de 2013.
  11. comingsoon.net. «AFI Crowns Top 10 Films in 10 Classic Genres» (inglés). Consultáu'l 4 de payares de 2013.
  12. AFI. «AFI's Ten Top Ten: Top 10 Fantasy» (inglés). Consultáu'l 4 de payares de 2013.
  13. AFI. «Americas's Greatest Movies» (inglés). Consultáu'l 4 de payares de 2013.
  14. AFI. «AFI's 100 Years of Films Scores» (inglés). Consultáu'l 4 de payares de 2013.
  15. AFI. «AFI's 100 Years 100 Movies-Anniversary 10th Edition» (inglés). Consultáu'l 4 de payares de 2013.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

  • error na cita: el primer parámetru (númberu IMDb) ye obligatoriu.



Field of Dreams