Ficus relixosa

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Ficus religiosa
Commons-emblem-notice.svg
 
Figal sagrada
250px
Fueyes y tueru d'una figal sagrada (Nótese la forma de la fueya).
Clasificación científica
Reinu: Plantae
División: Magnoliophyta
Clas: Magnoliopsida
Orde: Rosales
Familia: Moraceae
Xéneru: Ficus
Especie: F. relixosa
L.
[editar datos en Wikidata]

Ficus relixosa ye una especie del xéneru Ficus, nativa de Nepal, India, sudoeste de China, Indochina, esti de Vietnam.

Un Ficus relixosa nel Templu de Mahabodhi. Arrobináu de Sri Maha Bodhi, del orixinal "árbol de Bodhi" nesta localidá.

Nun se debe confundir col árbol baniano (Ficus bengalensis, figal de Bengala o figal de la India).

Descripción[editar | editar la fonte]

Ye un gran árbol de estación seca, caducifoliu o semi-siempreverde, de más de 30 m d'altor y con un diámetru de tueru de más de 3 m. Les fueyes son cordaes con un distintivu bilortu na punta; de 10-17 cm de llargor y 8-12 cm d'anchu, con pecíolu de 6-10 cm. El frutu ye un pequeñu figu de 1-1,5 cm de diámetru, verde que maurez a púrpura.

Historia[editar | editar la fonte]

El siguidores del budismu, el hinduismu y el yainismo consideren sagráu a esti árbol, y por eso lleva l'apelativu «figal sagrada». Según la lleenda, Siddhartha Gautama algamó'l nirvana (convirtiéndose nel primera Buda), dempués de tar meditando debaxo d'una figal espiritual.

La ficus relixosa más famosa foi'l árbol Bodhi, en Bodh Gaia (estáu de Bijar, nel norte de la India), sol cual Buda algamó'l nirvana. L'árbol orixinal foi destruyíu pola esposa del rei Ashoka. Suponse que l'árbol que s'atopa nesi llugar ye un descendiente directu del anterior. Otru árbol importante ye'l Sri Maha Bodhi (otru supuestu descendiente del árbol boddhi orixinal de Buda), en Anuradhapura (isla de Sri Lanka, nel sur de la India). Ta rexistráu que foi llantáu nel 288 e.C., polo que ye la anxosperma con mayor antigüedá verificada del mundu. Munchos árboles multiplicáronse a partir d'esi perantiguu árbol.

Na actualidá, munchos sadhús (ascetes) hinduistes y budistes entá mediten debaxo d'estos árboles sagraos.

Plakshá[editar | editar la fonte]

Una figal sagrada nel Foster Botanical Garden de Honolulu (Hawaii).
Fueya del árbol plakshá (Ficus relixosa).

Según el Sanskrit-English Dictionary del británicu Monier Monier-Williams (1819-1899), el términu sánscritu plakshá referir al árbol Ficus infectoria, mentáu nel Átharva vedá[1] y al árbol Thespesia Populneoides. Tamién Macdonell & Keith (1912) opinen lo mesmo.

En testos hindús, l'árbol plakshá acomuñar cola fonte del ríu Sárasuati. El testu Skandá puraná diz que'l ríu Sárasuati aniciar de la jarra del dios Brahmá y flúi dende plakshá a los Himalayas.

Según el Vamaná-purana 32.1-4, el ríu Sáraswati naz d'un árbol plaksá (o pipal).[2]

El términu plakshá pra-sravana indica'l llugar onde naz el ríu Sárasuati.[3] Nos Rigveda Sutras, Plakshá Pra-sravana refier a la fonte del Sarasvati.[4]

Tamién se llama Plakshá Duipa (la isla de les figales) a un inmensu continente míticu dwip dvippa con forma concéntrica que taría más allá del océanu d'agua salao, arrodiando Eurasia.

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Ficus relixosa describióse por Carlos Linneo y espublizóse en Species Plantarum 2: 1059. 1753.[5]

Etimoloxía

Ficus: nome xenéricu que se deriva del nome dáu en latin al figu.[6]

relixosa: epítetu llatinu que significa "sagrada".[7]

Sinonimia
  • Ficus caudata Stokes
  • Ficus peepul Griff.
  • Ficus relixosa var. cordata Miq.
  • Ficus relixosa var. rhynchophylla Miq.
  • Ficus rhynchophylla Steud.
  • Ficus superstitiosa Link
  • Urostigma affine Miq.
  • Urostigma religiosum (L.) Gasp.[8]

Nome común[editar | editar la fonte]

  • figal de les pagodes
  • figal sagrada
  • álamu
  • árbol bo
  • bo, en cingalés
  • pipal o pippala
  • áshuatha (‘onde [sol cual] hai caballos’, siendo áshua: ‘caballu’ y stha: ‘tar’)

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Monier Williams describe al plakshá como una figal grande y formoso, de fueyes ondulaes y pequeñes frutes blanques.
  2. D. S. Chauhan, en B. P. Radhakrishna, y S. S. Merh (editores): Vedic Sarasvati (pág. 35-44), 1999.
  3. Según los testos Pancha vimsa bráhmana, Yaiminíia upanisad bráhmana, Katyayana srauta sutra, Latiaiana srauta; Macdonell y Keith (1912).
  4. Según el Asvalayana srauta sutra, Sankhayana srauta sutra; Macdonell y Keith (1912, II: 55).
  5. «Ficus relixosa». Tropicos.org. Missouri Botanical Garden. Consultáu'l 12 de febreru de 2013.
  6. En Nomes Botánicos
  7. N'Epítetos Botánicos
  8. Ficus relixosa en PlantList

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  1. Keith y Macdonell: Índex védicu de nomes y suxetos, 1912.
  2. iu.ff.cuni.cz (descripción de plakshá).
  3. Correa A., M. D., C. Galdames & M. N. S. Stapf. 2004. Cat. Pl. Vasc. Panamá 1–599. Smithsonian Tropical Research Institute, Panama.
  4. Davidse, G., M. Sousa Sánchez, S. Knapp & F. Chiang Cabrera. (eds.) 2013. Saururaceae a Zygophyllaceae. Fl. Mesoamer. 2(3): ined.
  5. Flora of China Editorial Committee. 2003. Fl. China 5: 1–506. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
  6. Hokche, O., P. Y. Berry & O. Huber. 2008. 1–860. In O. Hokche, P. Y. Berry & O. Huber Nuevu Cat. Fl. Vasc. Venezuela. Fundación Instituto Botánicu de Venezuela, Caracas.
  7. Nasir, Y. & S. I. Ali (eds). 1980-2005. Fl. Pakistan Univ. of Karachi, Karachi.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]