Fi Herculis

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Fi Herculis
Picto infobox astronomy.png
Fi Herculis A/B
Datos d'observación
(Dómina J2000.0)
Constelación Hércules
Ascensión reuta (α) 16h 08min 46,18s
Declinación (δ) +44º 56’ 05,7’’
Mag. aparente (V) +4,23
Carauterístiques físiques
Clasificación estelar B8V / A8V
Masa solar 3,05 / 1,61 M
Radiu (~ 3 / ? R)
Magnitú absoluta +0,10 / +2,70
Gravedá superficial 4,05 / 4,30 (log g)
Lluminosidá 92 / ? L
Temperatura superficial 11.525 / 8.000 K
Metalicidá [Fe/H] = +0,08
Astrometría
Velocidá radial -15,6 km/s
Distancia 204 ± 6 años lluz
Paralax 15,99 ± 0,45 mas
Sistema
Nᵁ de componentes 2
Referencies
SIMBAD enllaz
Otres designaciones
11 Herculis / HD 145389 / HR 6023 / HIP 79101 / SAO 45911 / BD+45 1258 / FK5 601 / AG+45 1258 / GC 21736
[editar datos en Wikidata]

Fi Herculis (φ Her / 11 Herculis)[1] ye una estrella na constelación d'Hércules de magnitú aparente +4,23. Ye una binaria espectroscópica que s'atopa a 204 años lluz del Sistema Solar.

Fi Herculis A[editar | editar la fonte]

La primaria del sistema, Fi Herculis A, ye una estrella blancu-azulada de la secuencia principal de tipu espectral B8V. Tien una temperatura superficial de 11.525 K[2] y ye 92 vegaes más lluminosa qu'el Sol.[3] El so diámetru puede ser tres veces más grande qu'el diámetru solar y xira sobre sigo mesma con una velocidá de rotación proyeutada de 8 km/s.[2] Asumiendo una edá pal sistema de 210 millones d'años, la masa de Fi Herculis A ye de 3,05 mases solares.[4]

Fi Herculis A ye una estrella de mercuriu-manganesu, identificada como tal en 1965 por K. Osawa. Sicasí, el so peculiar espectru foi yá reconocíu nel catálogu Henry Draper (1922); yá que la mayor parte d'estes estrelles son identificaes polos sos espectros d'altu resolución, el que fuera afayada en dichu catalogo pon de manifiestu les sos acusaes carauterístiques como estrella de mercuriu-manganesu. Como otres estrelles d'estes carauterístiques, amuesa un escesu de manganesu —yá detectáu por W.W. Morgan en 1933[5] y de mercuriu. Esti últimu metal ye unes 50.000 vegaes más abondosa que nel Sol. Los elementos llixeros amuesen niveles solares o llixeramente subsolares, magar escandiu y cromu son claramente sobreabundantes. Otra manera, el níquel ye deficitariu, anque tolos elementos evaluaos con númberu atómicu cimeru a 28 son más abondosos que na nuesa estrella.[2]

Fi Herculis B[editar | editar la fonte]

Fi Herculis B ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu A8V. La diferencia de rellumu con Fi Herculis A ye de 2,57 magnitúes. Tien una temperatura de 8000 K y la so velocidá de rotación ye de siquier 50 km/s, enforma mayor que la del so acompañante. La so masa ye un 61% mayor que la del Sol.[2]

El periodu orbital d'esta binaria ye de 564,7 díes y la órbita paez ser notablemente escéntrica (ε = 0,47).[6]

Referencies[editar | editar la fonte]