Ferreras de Abajo

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Ferreras de Abajo
Fuente del Molino - panoramio.jpg
Escudo de Ferreras de Abajo.svg
Alministración
PaísBandera d'España España
AutonomíaFlag of Castile and León.svg Castiella y Llión
ProvinciaBandera de Zamora.svg Provincia de Zamora
Tipu entidá conceyu d'España
Alcalde de Ferreras de Abajo Traducir Gregorio José San Pedro Fernández
Códigu postal 49335
Xeografía
Coordenaes 41°53′49″N 6°04′41″W / 41.896944444444°N 6.0780555555556°W / 41.896944444444; -6.0780555555556Coordenaes: 41°53′49″N 6°04′41″W / 41.896944444444°N 6.0780555555556°W / 41.896944444444; -6.0780555555556
Ferreras de Abajo is located in España
Ferreras de Abajo
Ferreras de Abajo
Ferreras de Abajo (España)
Superficie 88.15 km²
Altitú 826 m
Llenda con Otero de Bodas, Calzadilla de Tera, Melgar de Tera, Villanueva de las Peras, Tábara y Ferreras de Arriba
Demografía
Población 519 hab. (2018)
Porcentaxe 0.3% de Provincia de Zamora
Densidá 5,89 hab/km²
Más información
Estaya horaria UTC+01:00
Cambiar los datos en Wikidata

Ferreras de Abajo ye un conceyu español de la provincia de Zamora y de la comunidá autónoma de Castiella y Lleón.

Atópase asitiáu al noroeste d'España, cerca de la frontera con Portugal, integrada na contorna de la Tierra de Tábara como unidá xeográfica, anque nunca perteneció al poderosu marquesáu tabarés, sinón que foi una de les múltiples posesiones del monasteriu de Moreruela.[1]

Destaca especialmente pola especial caltenimientu de la so naturaleza y fauna, con especial mención de la paraxa de «La Pedrizona», monte qu'algama cotes de 1055 m d'altitú y que dexen unes vistes panorámiques que la converten n'unu de los miradores más espectaculares de la provincia de Zamora. El creciente turismu rural y el so interés pol llobu, dio llugar a la creación d'una ruta de senderismo ascendente per una pista forestal.

L'arquiteutura rural ta presente por cualesquier de los rincones del so términu, toa ella en piedra, adobe y madera, con exemplos nes cases del so nucleu urbanu y nes fontes, manantiales, pontones, molinos, corralaes, palombares y bodegues de la so contorna. Dispon amás d'una área recreativa acondicionada, nel que señalizó les especies autóctones de flora. Tamién cunta con edificaciones más modernes y actuales, ente les que destaca la so ilesia parroquial de San Juan Bautista —que la so fábrica ye de la década de 1980— y una ermita que tamién ye recién con una talla orixinal d'un Cristu del sieglu XVII.

Ferreras de Abajo ye especialmente renombráu pola so música tradicional y la so folclore, pa los que s'utilicen preseos tradicionales como'l tamboril y la gaita de fole, cola que los músicos de la llocalidá interpretaron ya interpreten la vida rural, les sos celebraciones y festividaes. Mientres el mes de setiembre entámase y celebra nesta llocalidá un festival de folclore que se denomina «Sierra de la Culiebra».

Símbolos[editar | editar la fonte]

L'escudu heráldicu del conceyu foi aprobáu na sesión plenaria de 26 d'avientu de 2001 del conceyu. Tratar d'un escudu mediu partíu y cortáu en:[2]

  • El primeru de plata, llobu pasante de sable.
  • El segundu d'oru, mazu y martiellu puestos n'aspa, de sable.
  • El terceru de plata tres montes de sinople, en puntes d'ondes de plata y azur.

Remata al timbre una corona real zarrada.

Xeografía física[editar | editar la fonte]

Allugamientu
Atópase asitiáu a unos

60 km de distancia de Zamora, la capital provincial, y a 826 m d'altitú. Esti conceyu de la contorna de Tábara, tamién inclúi como anexu a la llocalidá de Litos. Atópase asitiáu nun privilexáu espaciu xeográficu, correspondiente al valle de Valverde y asitiáu al norte de la sierra de la Culiebra.

Xeoloxía
Cuenta con

una superficie de 88,15 km² trevesaos peles agües del ríu Castrón y diversos regueros. N'el so términu atópesse paraxes como'l monte La Pedrizona, de notable riqueza forestal, formáu por pinares, carbayos y castañales, gorbizales y carba qu'acovez a les especies cinexétiques de fauna selvaxe, como llobos, venaos, jabalíes y corzos, al pie de una avifauna diversa. El creciente interés pol llobu, dio llugar a la creación d'una ruta de senderismo ascendente per una pista forestal.[3]

Noroeste: Otero de Bodas Norte: Calzadilla de Tera Nordés: Melgar de Tera
Oeste: Ferreras de Arriba Rosa de los vientos.svg Este: Villanueva de las Peras
Suroeste: Tábara Sur: Tábara Sureste: Tábara

Historia[editar | editar la fonte]

Mientres la Edá Media Ferreras de Abajo quedó integráu nel Reinu de Lleón, que los sos monarques acometeríen la repoblación de la llocalidá dientro del procesu repoblador lleváu a cabu na zona.[4] Asina, dende siquier el sieglu XII, los monxos monxos Cistercienses establecieron en Ferreras de Abajo una de les sos granxes. La so ocupación, como posesión del monasteriu de Moreruela, duró hasta l'añu 1431, añu nel que, al pie de otres poblaciones de Aliste y La Carballeda, pasó a manos de los condes de Benavente, previu pagu de 15 000 maravedíes y otres compensaciones económiques. Esta casa señorial caltener nel so poder hasta la supresión de los derechos feudales del sieglu XIX.[5]

Na Edá Moderna, Ferreras de Abajo foi una de les llocalidaes que s'integraron na provincia de les Tierres del Conde de Benavente y dientro d'esta na receptoría de Benavente.[6] Sicasí, al reestructurase les provincies y crease les actuales en 1833, la llocalidá pasó a formar parte de la provincia de Zamora, dientro de la Rexón Lleonesa,[7] quedando integráu en 1834 nel partíu xudicial de Alcañices,[8] dependencia que s'enllargó hasta 1983, cuando foi suprimíu'l mesmu ya integráu nel Partíu Xudicial de Zamora.[9]

En redol a 1850, l'antiguu conceyu de Litos integrar nel de Ferreras de Abajo,[10] tomando'l términu municipal la so actual estensión.

Demografía[editar | editar la fonte]

Ferreras de Abajo cunta con una población censada de 555 habitantes, anque en dómina braniza aumenta pol turismu procedente de les grandes ciudaes, nel so mayor parte descendientes d'emigrantes del propiu conceyu. La media d'edá ye cimera a los 50 años, lo que manifiesta una población claramente avieyada, sostenida pol emplegu xeneráu en redol al turismu rural y el trabayu nos montes, ente otres actividaes presentes nel conceyu.


Gráfica d'evolución de Ferreras de Abajo ente 1900 y 2017
Fonte: Institutu Nacional d'Estadística d'España - Ellaboración gráfica por Wikipedia.

Economía[editar | editar la fonte]

Principalmente como na mayoría de pueblos y ciudaes de la provincia de Zamora, la mayor fonte d'ingresos de Ferreras de Abajo son les pensiones de xubilación anque tamién podemos atopar dellos pequeños negocios familiares y dalgún otru de mayor tamañu. Tocantes a los trabayos del campu, yá apenes unos cuantos vecinos ganen la vida con ello.

Patrimoniu[editar | editar la fonte]

Nun se caltienen monumentos importantes, pos la ilesia alzóse de nueva planta y l'ermita sufrió delles reconstrucciones. Al paecer, históricamente, la parroquia primitiva topábase bien dixebrada de los demás edificios. Al nun poder oyese les campanes, construyir ente les mesmes cases un campanariu con formes d'espadaña triangular. Na actualidá, nel centru de la llocalidá esiste un templu nuevu, diseñáu pol párrocu Miguel Morán Fernández ya inauguráu en 1981.

La ermita del Cristu atopar nuna pequeña plaza non bien llueñe de la parroquia, consta de tres naves restauraes y una torre moderna. Nel so interior dase cultu, ente otres escultures, a una imaxe del Crucificáu del sieglu XVII.

Fiestes[editar | editar la fonte]

Les fiestes patronales son el 24 de xunu n'honor a San Juan. Nel mes de mayu celébrase San Isidro Llabrador, patrón de los llabradores. Nel mes d'agostu, tienen llugar diverses actividaes de convivencia y alcuentru con emigrantes que tornen de vacaciones. En septiembre celébrase un festival de folclore denomináu «Sierra de la Culiebra».

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Contorna de Tábara
  2. Anunciu relativu a l'aprobación del escudu heráldicu del conceyu de Ferreras de Abajo.
  3. Ferreras de Abajo según ADATA
  4. (2000) en Universidad de Salamanca: Poblamientu y estructures sociales nel norte de la Península Ibérica. Sieglos VI-XIII (en español), 349. «Mientres el periodu anterior (sieglos X-XI), l'occidente zamoranu integrárase nel reinu de Lleón. La escasez de noticies nel sieglu XI alimenta la hipótesis de que topamos ante un espaciu marxinal dientro de la formación lleonesa, al igual qu'asocede con otres de la periferia interior.»
  5. Ascensu a La Pedrizona de Ferreras de Abajo
  6. (2016) en Universidad de Salamanca: La evolución de la identidá rexonal nos territorios del antiguu Reinu de Lleón (Salamanca, Zamora, Lleón) (en español), 149-150.
  7. «Real Decretu de 30 de payares de 1833 sobre la división civil de territoriu español na Península ya islles axacentes en 49 provincies» (español). Gaceta de Madrid.
  8. partíos xudiciales-de-la-nueva-division-territorial-de-la-peninsula-y-islles-axacentes--0/ Subdivisión en partíos xudiciales de la nueva división territorial de la Península ya islles axacentes / aprobada por S. M. nel real decretu de 21 d'abril de 1834
  9. Real Decretu 529/1983, de 9 de marzu, pol que se determinen los Partíos Xudiciales de cada provincia, a considerar a efectos de les eleiciones de Diputaos provinciales.
  10. Alteraciones de los conceyos nos Censos de Población dende 1842: Ferreras de Abajo

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]