Fernando Tambroni-Armaroli

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Fernando Tambroni-Armaroli
Fernando Tambroni.jpg
diputáu de la República Italiana


Q54869579

17 agostu 1953 - 19 xineru 1954
Bernardo Mattarella - Fernando Tambroni-Armaroli
Q54869579

19 xineru 1954 - 10 febreru 1954
Fernando Tambroni-Armaroli - Fernando Tambroni-Armaroli
Q54869579

10 febreru 1954 - 6 xunetu 1955
Fernando Tambroni-Armaroli - Gennaro Cassiani
Ministru del Interior d'Italia

6 xunetu 1955 - 20 mayu 1957
Mario Scelba - Fernando Tambroni-Armaroli
Ministru del Interior d'Italia

20 mayu 1957 - 2 xunetu 1958
Fernando Tambroni-Armaroli - Fernando Tambroni-Armaroli
Ministru del Interior d'Italia

2 xunetu 1958 - 16 febreru 1959
Fernando Tambroni-Armaroli - Antonio Segni
Q55096536

15 febreru 1959 - 24 marzu 1960
Q55360938

15 febreru 1959 - 24 marzu 1960
36. Presidente del Conseyu de Ministros d'Italia

25 marzu 1960 - 26 xunetu 1960
Antonio Segni - Amintore Fanfani
Q55360938

25 marzu 1960 - 25 xunetu 1960
Q55341394

12 abril 1960 - 25 xunetu 1960
Vida
Nome completu Fernando Tambroni
Nacimientu Ascoli Piceno25 de payares de 1901
Nacionalidá Bandera d'Italia Italia
Fallecimientu

Roma18 de febreru de 1963

(61 años)
Estudios
Llingües Italianu
Oficiu
Oficiu políticu
Llugares de trabayu Roma
Creencies
Partíu políticu Democracia Cristiana
Cambiar los datos en Wikidata

Fernando Tambroni-Armaroli, (25 de payares de 1901Ascoli Piceno - 18 de febreru de 1963Roma) ye un políticu democristiano italianu.

Empezó la so carrera política nel Partíu Popular Italianu. Tres la Segunda Guerra Mundial convertir en diputáu de la Democracia Cristiana y darréu en Ministru de la Marina Mercante (1953-1955) y d'Interior (1955-1959).

En 1960 convertir en Primer Ministru, con un panorama parlamentariu en crisis. Engarráu al centru-esquierda formó un gobiernu monocolor de democristianos ensin mayoría absoluta. Pa superar el determinante votu d'enfotu, aceptó'l sofitu de los neofascistes del Movimientu Social Italianu, buscando encalorar el descontentu nel país con una acción enérxico y autoritario. Asocediéronse manifestaciones, particularmente violentes, llegando a los 13 muertos. Tambroni, aislláu tamién nel so propiu partíu foi obligáu a dimitir.


Predecesor:
Antonio Segni
Primer Ministru d'Italia
1960
Socesor:
Amintore Fanfani


Fernando Tambroni-Armaroli