Fabio Plancíades Fulgencio

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Fabio Plancíades Fulgencio
Vida
Nacimientu sieglu  V[[(Gregorianu)]]
Nacionalidá Antigua Roma
Fallecimientu Áfricasieglu  VI[[(Gregorianu)]]
Estudios
Llingües llatín
Oficiu
Oficiu escritor y mitógrafu
Cambiar los datos en Wikidata
Fabio Plancíades Fulgencio

Fabio Plancíades Fulgencio (en llatín Fabius Planciades Fulgentius; sobre finales del sieglu V – principios del sieglu VI) foi un gramáticu llatín natural d'África. Atribúyense-y cuatro obres esistentes:

  • Mythologiarum libri iii, dedicáu a un tal Cato, un presbíteru de Cartago, conteniendo 75 mito de volao narraos y depués esplicaos de la forma místico y alegórico propia de los estoicos y neoplatónicos. Pa esti fin l'autor suel invocar l'ayuda d'etimoloxía que, tomaes emprestaes de los filósofos, resulten abondo absurdes. Como cristianu, Fulgencio dacuando (anque con menor frecuencia de lo que pudiera esperase) cita la Biblia del llau de los filósofos, pa dar un matiz cristianu a la lleición moral.
  • Expositio Vergilianae continentiae, una suerte d'apéndiz al anterior, dedicáu tamién a Cato. El mesmu Virxiliu apaecer al autor y esplica los dolce llibros de la Eneida como semeya de la vida humana. Los trés pallabres —arma (virtus), vir (sapientia), Primus (princeps)— de la primer llinia representen respeutivamente substantia corporalis, sensualis, ornans. El llibru I simboliza la nacencia y l'infancia del home (el naufraxu de Eneas denota los peligros del partu), el llibru IV representa'l fundimientu nes fondures de la sabiduría.
  • Expositio sermonum antiquorum, esplicaciones de 63 pallabres rares y obsoletas, sofitaes por cites (dacuando d'autores y obres que nunca esistieron). Ye bien inferior a la obra asemeyada de Nonio Marcelo, al pie de la que s'edita con frecuencia.
  • Liber absque litteris de aetatibus mundi et hominis, obra en que la so cabecera l'autor apaez col nome de Fabius Claudius Gordianus Fulgentius (Claudius ye'l nome del padre, y Gordianus el del güelu del obispu, a quien dalgunos atribúin la obra). El títulu Absque litteris indique qu'una lletra del alfabetu ye dafechu omitida en cada llibru socesivu («A» nel llibru I, «B» nel II, etcétera). Namái se caltienen 14 llibros. El conteníu ta principalmente tomáu de la hestoria sagrada.

Amás d'estes, Fulgencio fala d'intentos poéticos primitivos al estilu de Anacreonte y de una obra llamada Physiologus sobre cuestiones médiques, incluyendo un discutiniu del significáu místicu de los númberos 7 y 9.

Fulgencio ye representativu del llamáu estilu africanu tardíu, inspirándose en Apuleyo, Tertuliano y Marcianu Capella. El so estilu ye rimbombante, afeutáu ya incorrectu, faciendo que les sos frases llargu y ellaborar resulten difíciles d'entender.

Referencies[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]