Ezequiel Gutiérrez Iglesias

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Ezequiel Gutiérrez IglesiasPicto infobox character.png
Vida
Nacimientu 23  d'agostu de 1840
Nacionalidá Bandera de Costa Rica Costa Rica
Fallecimientu

22  d'agostu de 1920

(79 años)
Oficiu
Oficiu políticu y xuez
Cambiar los datos en Wikidata

Ezequiel Gutiérrez Iglesias (Cartago, 23 d'agostu de 1840 - San José, 23 d'agostu de 1920) foi un abogáu y políticu costarricense.

Foi fíu de Francisco de Paula Gutiérrez y La Peña Monxu y Ramona Iglesias Llorente. Casó con Josefina Braun Bonilla.

Cursó estudios secundarios en Guatemala y graduóse de Llicenciáu en Lleis na Universidá de Santu Tomás, onde tamién foi caderalgu de Gramática y Filosofía.

Desempeñó numberosos cargos públicos, especialmente nos campos educativu, diplomáticu y xudicial. Foi maestru nel Licéu de Neñes de Cartago, funcionariu de la Secretaría de Rellaciones Esteriores y carteres amiestes(1862-1864), Amestáu (1864-1866) y Encargáu de Negocios (1866-1869) de Costa Rica nos Estaos Xuníos d'América, Secretariu de la Llegación n'Europa (1868-1869) Inspector Xeneral d'Escueles (1869-1870), Diputáu suplente por Cartago na Convención Nacional Constituyente (1870) y Conseyeru de la Llegación de Costa Rica en Perú y Chile (1870-1871).

Empecipió'l so llabor na Corte Suprema de Xusticia de Costa Rica como Fiscal (1871), y de 1876 a 1877 foi Maxistráu, cargu al qu'arrenunció pa desempeñar el d'Encargáu de Negocios de Costa Rica na Gran Bretaña, de 1877 a 1878. Pola so oposición a la dictadura del Presidente Tomás Guardia Gutiérrez tuvo exiliado de 1879 a 1882. Dempués foi Xuez interín de Facienda Nacional (1883), Ministru Plenipotenciario de Costa Rica nos Estaos Xuníos d'América (1884), Axente financieru na Gran Bretaña y Ministru Plenipotenciario n'El Salvador (1885). En 1886 foi escoyíu nuevamente como Maxistráu, cargu al qu'arrenunció n'agostu de 1889 pa desempeñar el de Secretariu de Rellaciones Esteriores y carteres amiestes, del cual dimitió al mes siguiente y que desempeñó nuevamente de 1890 a 1891. En 1886 foi miembru de la Xunta de Caridá de San José y en 1893 Ministru Plenipotenciario de Costa Rica en Nicaragua y Hondures. El partíu Unión Democráta postular como candidatu a la Presidencia nes eleiciones de 1906.

De 1910 a 1914 foi Diputáu por Cartago y Tercer Designáu a la Presidencia, y presidió el Congresu Constitucional de 1910 a 1913. Nel desempeñu d'esi cargu correspondió-y en 1912 ser delegáu de Costa Rica a la celebración del centenariu de la Constitución de Cádiz.

De 1913 a 1918 foi Maxistráu suplente por Costa Rica na Corte de Xusticia Centroamericana y de 1914 a 1916 dirixó los Archivos Nacionales. En 1916 el Congresu escoyer como Presidente de la Corte Suprema de Xusticia pal periodu 1916-1920, que se vio atayáu n'abril de 1917 cuando se nomó una nueva Corte, de resultes del golpe militar de xineru d'esi añu y la eleición presidencial de Federico Alberto Tinoco Granados. De 1917 a 1919 foi Tercer Designáu a la Presidencia.

Morrió en San José, Costa Rica, el 22 d'agostu de 1920.

Ver tamién[editar | editar la fonte]


Predecesor:
Benito Serrano Jiménez
Presidente de la Corte Suprema de Xusticia de Costa Rica
1916-1917
Socesor:
Ascensión Esquivel Ibarra




Ezequiel Gutiérrez Iglesias