Ettore Bugatti

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Ettore Bugatti
Ettore Bugatti in 1932.jpg
Vida
Nome completu Ettore Arco Isidoro Bugatti
Nacimientu Milán15  de setiembre de 1882
Nacionalidá Italiana
Fallecimientu París21 d'agostu de 1947
Sepultura Dorlisheim
Cementerio del Père-Lachaise Traducir
Causa de la muerte cáncanu
Familia
Padre Carlo Bugatti
Fíos/es
Hermanos/es
Estudios
Llingües francés
Oficiu
Oficiu entamador, inxenieru y pilotu d'automovilismu
Premios
www.bugatti.com/en/home.html
Cambiar los datos en Wikidata

Ettore Arcu Isidoro Bugatti (Milán, Italia, 15 de setiembre de 1881 - Neuilly-sur-Seine, Francia, 21 d'agostu de 1947) foi un empresariu italianu, fundador de la marca automovilística Bugatti; constructor de automóviles tantu de carreres como de luxu.

Biografía[editar | editar la fonte]

Nacíu nuna familia d'artistes, Ettore Arcu Isidoro Bugatti yera'l primer fíu de Carlo Bugatti (1856-1940) y de Teresa Lorioli y sobrín de Giovanni Segantini. El so padre yera un importante diseñador, sobremanera de muebles y alhaxes, pero tamién de texíos, cerámica y metales, nel estilu de Art Nouveau. El so hermanu, Rembrandt Bugatti (1884–1916), suicidóse cuando tan solo tenía 31 años d'edá, y foi un importante escultor. El so güelu paternu, Giovanni Luigi Bugatti yera, al igual que Rembrandt, escultor, y amás, arquiteutu.

Dempués de fundar la so compañía d'automóviles, Ettore diseñó dellos modelos pa otres empreses. Prinetti & Stucchi produció en 1898 el Type 1. Dende 1902 hasta 1904, Dietrich fabricó'l Bugatti Tipu 3 y 4 y los de Tipu 5, 6 y 7 sol sellu Dietrich-Bugatti. En 1907, Bugatti trabayó pa la Deutz AG (Tipos 8 y 9).

Tamién desenvolvió'l "Bugatti Tipu 2" (ente 1900 y 1901). Mientres s'atopaba na Deutz, Bugatti costruyó el "Bugatti Tipu 10". En 1913 diseñó un coche pequeñu pa la Peugeot, llamáu "el Peugeot Bébé".

Bugatti Veyron 16.4.

Anque nació n'Italia, la empresa, fundada por Bugatti foi empecipiada en Molsheim (Alsacia), rexón qu'agora pertenez a Francia.

Ettore Bugatti yera simultáneamente conservador, innovador y técnicu de la so empresa. Conservador porque munchos de los sos modelos caltuvieron invariadas munches de les soluciones técniques nel intre de los años, por casu el "Tipu 13", caltener en producción nun llargu tiempu; o'l míticu motor de 3.3 llitros que taría forníu con un gran númberu de modelos mientres los años 1930. Foi innovador por dar otres soluciones técniques a les de la dómina, pocu o nada utilizaes, como la distribución pluriválvula, que per una parte, dio mayor notoriedá a la marca Bugatti, y per otru llau, va imponese eso mesmu al cuidu de tolos vehículos, como una nueva solución técnica alternativa a les clásiques distribuciones a dos válvules por cilindru.

La compañía tamién se dio a conocer polos numberosos premios nos Grand Prix d'automovilismu, especialmente gracies al modelu "Tipu 35"; foi un Bugatti vencedor del primera Gran Premiu de Mónaco.

Mientres la segunda metá de los años 1920, Ettore Bugatti trabayó nun gran automóvil de luxu, que'l so oxetivu yera'l d'amenorgar les actividaes de les yá bien prestixoses marques Rolls-Royce y Maybach. La resultancia foi'l Bugatti Royale (llamáu tamién "Bugatti Gold" peles numberoses partes n'oru del prototipu), unu de los más grandes y luxosos automóviles de siempre, que pasó a ser lleenda, sicasí revelóse, resumides cuentes, tou lo deseable cola esceición de ser un bon negociu (ello ye que solo vendiéronse 3 de les 6 unidaes fabricaes).

Ettore Bugatti tamién diseñó un vagón de ferrocarril del cual delles partes técniques derivar del "Bugatti Royale" que la so llinia foi tou un ésitu, el Autorail, y un avión, anque nun fixo enxamás un solu vuelu. El so fíu, Jean Bugatti, muerre'l 11 d'agostu de 1939 a la edá de 30 años, Diseñador y pilotu de pruebes del so padre Ettore-Arcu-Isidoro Bugatti (1881-1947), Jean accidentóse alredor de les 23:00 hores del vienres 11 d'agostu de 1939, al intentar tornar a un ciclista cuando s'atopaba ensayando un Bugatti ente Strasbourg y Molsheim, en carretera abierta pero xixilada, en dambos estremos del segmentu de recta escoyíu, por Robert Aumaître y Roland Bugatti (el so hermanu menor, que cumpliría 17 años una selmana más tarde). mientres probaba'l "Bugatti Tipu 57" cerca de la fábrica de Molsheim. Dempués d'esta traxedia, la fábrica empezó'l so cayente. Na Segunda Guerra Mundial la fábrica quebró y la familia perdió'l control de la compañía. Mientres la guerra, Bugatti proyeutó una nueva fábrica en Levallois, París, y diseñó una serie de nuevos automóviles.

Ettore Bugatti morrió en 1947, dando'l golpe de gracia a la empresa, qu'entró nun rápidu descensu. Foi soterráu na tumba de la familia en Dorlisheim, cerca de Molsheim.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]


Ettore Bugatti