Estrella de Babcock

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Estrella de Babcock
Estrella de Babcock
Constelación Lacerta
Ascensión reuta α 22h 44min 07,51s
Declinación δ +55º 35’ 21,2’’
Distancia 2330 años lluz (aprox)
Magnitú visual +8,85
Magnitú absoluta -0,46
Lluminosidá 151 soles
Temperatura 14.000 K
Masa 3 - 4 soles
Radiu 4,2 soles
Tipu espectral A0p
Otros nomes HD 215441 / HIP 112247
SAO 34741 / BD +54 2846

La Estrella de Babcock (GL Lacertae / GL Lac)[1] ye una estrella variable asitiada na constelación de Lacerta. De magnitú aparente media +8,85, alcuéntrase aprosimao a 2300 años lluz del Sistema Solar.

La Estrella de Babcock ye una estrella peculiar de tipu espectral A0p.[1] Ta clasificada dientro del grupu de les estrelles Ap —caracterizaes por tener un campu magnéticu estelar fuerte y por rotar amodo en comparanza a otres estrelles de tipu A—, siendo Alioth (ε Ursae Majoris) y α Circini dos de los sos principales esponentes. Ello ye que la Estrella de Babcock tien el mayor campu magnéticu conocíu nuna estrella. En 1960, l'astrónomu Horace W. Babcock foi'l primeru en midir la so intensidá —34 kG—, apuntando que'l campu magnéticu variaba de forma irregular.[2] Sicasí, posteriores estudios amosaron evidencia de cierta periodicidá na variación y dexaron constatar que'l campu nun yera dipolar.[3]

La temperatura efectivo envalorada de la Estrella de Babcock ye de 14.000 K. Ye una variable del tipu Alfa2 Canum Venaticorum que'l so rellumu fluctúa 0,17 magnitúes a lo llargo del so periodu de rotación —9,49 díes—. Por ello, tamién recibe la denominación, tocantes a estrella variable, de GL Lacertae. Tien un radiu envaloráu de 4,2 radios solares y una masa entendida ente 3 y 4 mases solares.[4]

Referencies[editar | editar la fonte]