Diferencies ente revisiones de «Real Club Celta de Vigo»

Saltar a navegación Saltar a la gueta
m
ensin resume d'edición
m ([Bot] Reemplazu de testu (-Trofeo +Troféu))
m
[[Ficheru:Vlado Gudelj.jpg|miniatura|left|150px|El delanteru [[Bosnia y Herzegovina|bosniu]] [[Vladimir Gudelj|Vlado Gudelj]] foi un xugador decisivu nel ascensu de la [[Segunda División d'España 1991/92|temporada 1991/92]] y nel afitamientu del equipu en primer división.]]
 
En consiguiendo l'ascensu, el Celta enfrentar nesos díes a otru retu trascendental pal futuru, la conversión en [[sociedá ánonima deportiva|SAD]] yera necesariu pa cubrir el capital establecíu pol [[Conseyu Cimeru de Deportes]] pa permanecer nes competiciones profesionales. A lo último, el celtismu respondió a les llamaes de la direutiva presidida por [[José Ignacio Núñez Gallego|Ignacio Núñez]] que pudo liquidar esi trámite. Reintegrado una vegada más na Primer División, mientres la [[Primer División d'España 1992/93|temporada 1992-93]] Chechu Rojo conseguió dotar al equipu d'una solidez defensiva qu'apurrió al so porteru'l [[trofeotroféu Zamora]] pol menos goliáu empatáu con [[Paco Liaño]]. [[Santiago Cañizares]], ficháu esi branu, empezaba a percorrer el camín que-y llevaría la internacionalidad y a defender la portería española nel [[Copa Mundial de Fútbol de 1994|Mundial de los Estaos Xuníos]] en [[1994]].
 
La exa d'esta defensa de Colloráu reforzar con un central internacional que'l preparador bilbaín conocía ben: el so colega [[Patxi Salinas]], que foi'l complementu a la solvencia y clase de [[Goran Jurić]]. [[Jorge Otero]] apoderar del llateral derechu y l'esquierdu confiar al [[Fútbol nos Xuegos Olímpicos de Barcelona 1992|campeón olímpicu]], [[Rafael Berges]]. Na vanguardia incorporóse un estremu campeón d'Europa, [[Milorad Ratković]], p'asistir al ariete serbiu-bosniu. Nesta temporada conquistaríase plácidamente la permanencia.
El Celta tuvo otra vegada un alcuentru de la final de la [[Copa del Rei]] contra'l [[Real Zaragoza]] cola oportunidá d'estrenar na so palmarés una Copa del Rei nel qu'empezó como favoritu. Tres l'optimismu inicial con un gol d'[[Alexander Mostovoi]], la desesperación apoderar de los aficionaos celestes cuando'l aragoneses remontaron y volvióse a repitir l'ésitu de los aragoneses de 1994. Una temporada más tarde, Víctor Fernández tomó'l final de la so carrera nel que'l Celta llogró prauticar un gran fútbol y siempres se clasificaron p'apostar competiciones europees, incluyendo'l fechu de llograr ganar nesta etapa l'hasta agora únicu títulu oficial del club, la [[Copa Intertoto]] nel 2000 ante'l [[Zenit de San Petersburgu]], que amás dio al Celta un llugar pa la [[Copa de la UEFA]].
 
[[Miguel Ángel Lotina]] tomó les riendes del equipu, un entrenador qu'apostó dende'l principiu por un fútbol más defensivu, que dio un llargu plazu de práutica. Ente que los aficionaos esfrutaron muncho menos en términos de rendimientu, podríen celebrar el llogru d'apostar la [[Lliga de Campeones de la UEFA|Lliga de Campeones]] dempués d'una temporada na que'l Celta terminó en cuartu llugar na lliga, que se complementa cola conquista del [[trofeotroféu Zamora]] al porteru arxentín [[Pablo Cavallero]].
 
[[Ficheru:Karpin.JPG|thumb|left|200px|La mediapunta [[Rusia|rusu]] [[Valeri Karpin]] foi unu de los xugadores más destacaos del Celta mientres esta dómina.]]

Menú de navegación