Ir al contenido

Diferencies ente revisiones de «Arte románicu»

28 bytes desaniciaos ,  hai 2 años
m
Esfacer la revisión 2738248 de Rsg (alderique)
m (Revertíes les ediciones de Rsg (alderique) hasta la cabera versión de BandiBot)
Etiqueta: Reversión
m (Esfacer la revisión 2738248 de Rsg (alderique))
Etiqueta: Desfacer
{{fusionar|Arte románico}}
El '''románicu''' foi l'estilu artísticu propiu d'[[Europa]] nos sieglos XI, XII y parte del XIII. Ye'l primer gran estilu propiamente européu, y agrupa delles carauterístiques d'estilos anteriores (d'época romana, prerrománica, bizantina, xermánica y árabe), hasta consiguir el mesmu tener un llinguaxe específicu y coherente. Xurde amás como consecuencia de la prosperidá material y de la renovación espiritual que se produz n'Europa dende l'añu [[1000]], siendo les primeres construcciones obres en [[Lumbardía]], [[Borgoña]] y [[Normandía]].
 
Alredor del añu [[1000]], una espansión xeneralizada nos ámbitos económico y cultural favoreció una importante crecedera demográfica nes sociedaes occidentales, abriéndose antigües rutes de comerciu, que van facer posible los caminos de pelegrinación. Toa Europa viose invadida por una auténtica fiebre constructiva; consiguiérase formular un arte capaz de representar a tola cristiandá: el románicu.
 
El términu "románicu", como conceutu que define un estilu artísticu, utilizólo [[Charles de Gerville]] per primer vegada en [[1820]] considerando con esti términu tol arte que se realiza anterior al estilu [[arte góticu|góticu]] dende la cayida del [[Imperiu romanu]]; y por analoxía al términu yá conocíu de llingües romániques, l'arte románicorománicu asocedía al arte antiguo tal que les llingües romániques yeren les socesores del [[llatín]].
 
Darréu, l'acepción d'arte románicorománicu foise acutando y pasó a designar l'arte desenvueltu n'Occidente ente los [[sieglu XI|sieglos XI]] y [[sieglu XII|XII]], anque inda güei siguen los discutinios pa determinar con exactitú l'amplitú d'espaciu y tiempu que toma esti estilu.
 
Na definición d'esti primer arte europeo, ye fundamental la reforma monacal que realizó la [[orde cluniacense]] como resultáu d'una revisión en fondura de les comunidaes benedictines. El [[monasteriu de Cluny]], fundáu nel añu [[930]], conviértese nel gran centro difusor de la reforma, algamando rápido una gran espansión y consiguiendo, al traviés de los sos monesterios, que l'arte románicorománicu espublizárase por tol mundu cristianu européu. Primero que la [[orde de Cluny]] capitalizara y estendiera, el románicu yá se desenvolviera n'Italia, na rexón de [[Como]]: el llamáu [[románicu lombardu]] o primer románicu, conceutu aldericáu, por cuenta de [[Puig i Cadafalch]], que s'aplica a la so estensión a los [[reinos hispanu-cristianos]], especialmente al [[románicu catalán]] y el [[románicu aragonés]], con menor incidencia nel [[románicu castellán-lleonés]].
 
== Románicu español ==
Nos condaos catalanes fixéronse los primeres bóvedes de les ilesies españoles. Delles carauterístiques del importante arte románicorománicu catalán son:
 
* Emplegu del arcu de mediu puntu