Cambios

Saltar a navegación Saltar a la gueta
m
Iguo testu: -"supon" +"supón"
N'Alemaña la denominación ''buccina'' foi convirtiéndose en ''busan'', ''pusun'' y ''pousane'', términu qu'aplicáu al trombón llegó a los nuesos díes y que se caltién nos países xermánicos y del centru y norte d'Europa. El nome de trombón, del italianu ''trombone'', o trompeta grande, caltener hasta'l sieglu XVIII y ye l'usáu nos países llatinos, Inglaterra, América Llatina y Norteamérica.
La combadura de les barres que dempués llevaría a varar corredera apaez documentada per primer vegada nos grabaos y pintures del sieglu XIV, en dos lámina d'Ánxeles músicos” (derecha) del sieglu XV pintaos por Frai Anxélicu n'Italia y por Hans Hemling nos Países Baxos. Nestes ilustración ve un ánxel tocando una trompeta que la so boquilla sostien colos deos, polo que se suponsupón que s'introducía y sacábase del tubu pa variar los soníos. Daqué paecíu a lo que se llamaría ''tromba di tirarsi'', trompeta que la so boquilla faía de corredera nel tudel, y que posiblemente utilizó Johann Sebastian Bach.
Una obra de Virdung, impresa en Bále escontra 1511, menta'l ''busaun'' como “preséu de tubos que s'enllarguen”. En 1590, el francés Guillaume, canónigu de Auxerre, inventa un preséu que llama ''bucsen a cozilise'', lo que quier dicir bocina de vares. Consistía en dos tubos llargos, en forma de grandes bombes, que s'allargar. Tenía una forma rudimentaria y un soníu aspru, y yera usáu en fanfarries y bandes militares, pero llueu cayó en desusu.

Menú de navegación