Diferencies ente revisiones de «Ociu»

Saltar a navegación Saltar a la gueta
Ensin cambiu de tamañu ,  hai 2 años
m
Preferencies llingüistíques
m (Preferencies llingüistíques)
D'esta miente, pa'l autores Gomes y Elizalde<ref = name = "GeE" /> l'ociu ye entendíu como una necesidá humana y dimensión de la cultura caracterizada pola vivencia lúdica de manifestaciones culturales nel tiempu/espaciu social. Asina, l'ociu constituyir na articulación de tres elementos fundamentales: la ludicidad, les manifestaciones culturales y el tiempu/espaciu social. Xuntos, estos elementos configuren les condiciones material y simbólicu, suxetives y oxetives que pueden – o nun faer del ociu un potente aliáu nel procesu de tresformamientu de les nueses sociedaes, convirtiéndoles en más humanes ya inclusives.
 
Les manifestaciones culturales que constitúin l'ociu son práctiquespráutiques sociales esperimentaes como '''esfrute de la cultura''', tales como: fiestes, xuegos, paseos, viaxes, música, poesía, graffiti y murales, pintura, escultura, danza, vivencies y espresiones corporales, xuegos electrónicos y esperiencies virtuales, fotografía, teatru, actividaes comuñales, feries con nueves modalidaes d'intercambiu, actividaes recreatives y deportives, festivales y eventos artísticos, variaes modalidaes d'educación popular local, espacios de conversación y alderica etc.<ref name = "GeE" />
 
Dende esta perspectiva re-significada, l'ociu puede xenerar una vivencia d'apertura marcada por una actitú que ruempa y transgreda colo dexao y con lo lícito, amosándose munches vegaes en cantu de lo socialmente fayadizu y aceptáu. Xustamente a esto debe unu de les grandes medranes, según peligros, que representa l'ociu pal caltenimientu del statu quo. D'equí surde, en parte, l'intentu d'acallantar y prohibir la disrupción, contracorriente, alteridad ya innovación subversiva, y tou aquello que puede espresar un ociu polémicu, caóticu, contra-hexemónicu y catalizador (Elizalde, 2010).<ref>{{cita web|url=http://grupootium.files.wordpress.com/2012/06/horizontes_llatinu_americanos_lazer_junho_20123.pdf|título=Horizontes lantino-americanos do lazer/Horizontes latinoamricanos del ociu n b,n m MB(Português/Español)|fechaacceso=10 d'avientu de 2012|autor=Christianne L. Gomes y Rodrigo Elizalde|fecha=2012|editorial=Editora UFMG / Grupu OTIUM: Lazer, Brasil & América Llatina}}</ref>
Nesta perspectiva, dende'l sieglu XIX l'ociu ta bien venceyáu a les categoríes trabayo y tiempu llibre – concebíes dende una perspectiva sociolóxica. Por eso, la socioloxía ye una importante área (pero non la única) qu'enconta les teoríes y analises desenvueltos sobre la temática, principalmente por autores d'Europa y de los Estaos Xuníos. Pa munchos estudiosos, ente los cualos destácase Dumazedier (1976), l'ociu surdió na modernidá europea nel sieglu 21 como frutu de la revolución industrial socedida, nos principales centros urbanos d'Europa, sobremanera n'Inglaterra. Pa él, l'ociu se contrapone al trabayu y correspuende a una lliberación periódica del trabayu a la fin del día, de la selmana, del añu y de la vida, cuando s'algamar la xubilación.
 
Independiente de que l'escurrimientu históricu del ociu sía allugada na Grecia clásica o na modernidá europea, ye posible reparar qu'Europa, coles sos práctiquespráutiques ya instituciones, ye considerada como imprescindible y determinante pal surdimientu” del ociu en tolos rincones del mundu, inclusive en Llatinoamérica. Asina, perpetúase la idea de qu'esiste una hestoria única y universal del ociu, qu'alluga Europa nuna posición central, destacada y que tien de ser tratada como válida pa tol mundu.
 
Dambes interpretaciones collaboren col caltenimientu d'una lóxica evolutivo y llineal que define los tiempos, les hestories, les cultures y les práctiquespráutiques de toles realidaes, de tolos pueblos que, de la mesma, tienen de naguar# por el modelu occidental – urbanu, industrial y capitalista – como l'ideal a ser algamáu p'aportar al supuestu progresu. Les evidencies de que disponemos hasta'l momentu indiquen que los primeros conceutos ellaboraos sobre l'ociu fueron producíos nesti contestu. Pero un conceutu nun ye'l fenómenu, ye solamente una '''representación de la realidá que pretende espresar'''. D'esta manera, lo que “surdió” n'Europa nel sieglu XIX foi'l conceutu de '''ociu''' tal como lo entendemos anguaño n'Occidente, y non la realidá qu'este pretende representar.
 
=== L'Ociu en Llatinoamérica ===

Menú de navegación