Diferencies ente revisiones de «Xuan Damascenu»

Saltar a navegación Saltar a la gueta
m
Bot: Troquéu automáticu de testu (-atópase +alcuéntrase)
m (Bot: Troquéu automáticu de testu (-atópase +alcuéntrase))
Creyó que la [[Filosofía]] y les Ciencies yeren sierves de la Teoloxía, y que la so misión consistía en contribuyir a la comprensión de la verdá recibida al traviés de la revelación. La fe ye'l fundamentu de la razón, tanto si'l so movimientu parte de la observación de la Naturaleza como si parte de la mesma [[fe]] pa entendela.
 
La so obra principal titúlase ''Fonte de la conocencia''. La mesma empieza cola [[Dialéctica]] (que contién les definiciones y los postulaos) y prosigue cola [[Física]], la [[Moral]] y la [[Teoloxía]] (qu'ocupa'l llugar de la filosofía primera). Ente los sos escritos polémicos destáquense'l [[diálogu]] ''Contra los maniqueos'' y el [[tratáu]] ''Contra los monotelistas'', y ente les sos obres menores atópasealcuéntrase un tratáu ''Sobre los dragones y les pantasmes'', contra les [[superstición|supersticiones]].
 
Según Juan Damascenu, correspuende a la razón esplicar los fenómenos físicos (rescamplos y truenos, por casu). Por ello critica les supersticiones, a les que considera frutu de la ignorancia. Nel so ''Fonte de la conocencia'' afirma que nun tien d'interpretar se al Universu dende'l [[animismo]]: "Que naide piense que los cielos y les estrelles tán animaos pos son, en realidá, inanimaos ya insensibles". Opónse, de la mesma, a la interpretación [[maniqueísmu|maniquea]] de la materia como fonte del mal: "Malu ye aquello que, nun teniendo la so causa en Dios, deber a nuesa mesma invención, a saber: el pecáu."
357 006

ediciones

Menú de navegación