Escuela Politécnica Federal de Zúrich

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Escuela Politécnica Federal de Zúrich
ETH Zurich from Polyterrace.jpg


Fundación 1855
Tipu Pública
Estudiantes13 412 (2006), 23,05 % estranxeros
Localización , Suiza
DirecciónHG Rämistrasse 101 8092 Zürich
Teléfonu+41 44 632 11 11
Páxina web Institutu Federal de Teunoloxía de Zúrich


La Escuela Politécnica Federal de Zúrich (n'alemán Eidgenössische Technische Hochschule Zürich) ye una universidá pública pionera n'investigaciones n'Europa y en tol mundu. El so campus ta na ciudá suiza de Zúrich, onde la conoz a cencielles como la ETH. La so sonadía deber a los munchos científicos que pasaron poles sos aules y llaboratorios, veintiún premio Nobel nos sos más de cientu cincuenta años d'esistencia; ente los más famosos ta Albert Einstein.

Na parte francófona de Suiza atopa'l so universidá hermana, la École Polytechnique Fédérale de Lausanne (Escuela Politécnica Federal de Lausanne). Ye un miembru de la Lliga IDEA y de Top Industrial Managers for Europe (rede TIME) y de la Alianza Internacional d'Universidaes d'Investigación (IARU).

Historia[editar | editar la fonte]

De 1848 a 1855[editar | editar la fonte]

Dende los tiempos de la República Helvética, en toa Suiza venía aldericándose la idea d'una universidá nacional, pero les engarradielles internes torgaron por enforma tiempu la so realización. Mientres la República Helvética diba tresformándose na Confederación Helvética, de gobierno federal, les voces que ciscaben una universidá volvieron escuchase y tres llargos alderiques, el 7 de febreru de 1854, el conseyu federal suizu robló la llei pa la creación d'una escuela federal politécnica ("Eidgenössische Polytechnische Schule") en xunto con una escuela pa ciencies esactes, polítiques y humanes.[1]

De 1855 a 1904[editar | editar la fonte]

Edificiu principal del ETH.

La nueva institución quería brindar una conocencia teórico y práctico acorde cola revolución industrial qu'había n'Europa nesos momentos. Gracies al prestosu clima que reinaba na ETH-Z, munchos estudiantes de toa Europa ingresaron, al igual que científicos de sonadía como Kinkel, de Sanctis, Cherbuliez, Clausius, Reuleaux y Semper.[2]

Al pie de la creciente federación, la ETH-Z empezó'l so procesu de construcción. Nesta dómina construyó l'edificiu principal (Hauptgebäude), que foi diseñáu por Semper, amás del so llaboratoriu de máquines, l'edificiu de química y de física. Fundáronse les asociaciones d'estudiantes, los departamentos d'agricultura y ciencies militares.[2]

De 1904 a 1911[editar | editar la fonte]

Esta dómina ta marcada polos cambeos dientro de la institución. Dende 1904 empezó l'alderique en redol al cambéu de nome, de Polytechnikum a Eidgenössische Technische Hochschule, d'alcuerdu a los cambeos que taben faciendo les instituciones d'enseñanza alemanes.[3] Esti cambéu foi efectivu en 1911. Nestos años, la ETH empezó'l so procesu de dixebrase d'otres instituciones federales, tantu de la Universidá de Zúrich como del cantón y de la ciudá de Zúrich.[3] Lo que ye güei el nome ye acorde a lo qu'esta universidá brinda.

Amás del cambéu nel nome, en 1908, la institución empecipió'l procesu de reestructurar tantu les materies como'l sistema d'enseñanza acorde colo que la dómina riquía. En 1909, otorgar los primeros títulos de doctoráu a seis na área de química, dos en inxeniería mecánica y unu en ciencies naturales.[3]

De 1911 a 1968[editar | editar la fonte]

Vista del campus de Hönggerberg.

La universidá empezó a trabayar con autonomía académica pero cooperativamente col cantón Zúrich. Esta fórmula sirviólu pa llograr los oxetivos deseyaos, formulación teórica y esperimentación controlada de los esperimentos.[4] Asina, tres la Primer Guerra Mundial, consolidóse la creación d'institutos con financiamiento mistu dientro de la institución. Col pasu del tiempu, la universidá foi focalizando los roles nacionales d'información. Tantu na industria como na ciencia, la ETH empezaba a ser un referente tocantes a los caminos que se debía direccionar.

No tocante a la infraestructura, los llaboratorios siguieron construyéndose. En 1929 creóse'l llaboratoriu d'agües ya hidroloxía, en 1933 l'institutu de física esperimental, en 1937 l'institutu de desenvolvimientu industrial,[4] colo que se notó que la universidá riquía d'un llugar más ampliu pa siguir la so espansión, lo que concluyó en 1961 col entamu de les obres de la primer etapa del so nuevu campus nes contornes de Zúrich, nel sector de Hönggerberg. Pa esto consiguióse en 1952 la creación de la Fundación Nacional Suiza de Ciencia, que yera la encargada pa consiguir los fondos necesarios. En 1954 teníense yá recaldaos 444 millones de francos suizos pa l'ampliación.[4]

De 1968 a 1973[editar | editar la fonte]

Fotografia del Hauptgebäude nel campus Zentrum.

Esti curtiu periodu viose envolubráu nuna serie de disputes pola intención d'implementar nuevos reglamentos y lleis na universidá. En 1968 dictáronse les nueves lleis pa la ETH pero los mesmos estudiantes en referendu votaron en contra del so implementación. En 1969, la so universidá hermana École Polytechnique Universitaire de Lausanne convirtióse tamién en Escuela Politécnica Federal de Lausana.[5]

De 1973 a 2005[editar | editar la fonte]

Al igual que'l restu del mundu, les universidaes nesti tiempu tuvieron que dir evolucionando d'alcuerdu a la creciente innovación teunolóxica pa convertise en puntos xeneradores de teunoloxía y non yá simples consumidores. Polo que nesta dómina, la ETH tuvo que flexibilizar los sos programes d'investigación en pos de consiguir los adelantos teunolóxicos necesarios y pa eso llograron consiguir aliances estratéxiques con delles empreses importantes.[6]

Gracies a esto na década de 1980 impulsaron la creación de nuevos departamentos al igual que nueves carreres como informática, ciencia de materiales y ciencies del mediu ambiente. D'ende d'equí p'arriba la universidá, que yá cuntaba con un gran prestíu, siguió'l so camín acompañada de la meyora científica y de la innovación riquida pa convertise nuna universidá piquera.[6]

De 2005 d'equí p'arriba[editar | editar la fonte]

Nos últimos años la ETH cumplió con diversos estándares calidable que tanto'l gobiernu federal suizu como la Xunión Europea y países del primer mundu riquieron; unu d'estos exemplos ye que tuvo que realizar la reforma aprobada nel Procesu de Bolonia.[7] Los títulos daos nos sos niveles d'enseñanza como les sos meyores científicu y teunolóxicu lleven siempres la calidá que la universidá ganó. Nos años 2005, 2006 y 2007 el ranking d'universidaes del mundu dio-y el puestu 27,[8] siendo la quinta meyor universidá d'Europa y la meyor universidá del so país.[8]

Nel 2005, al cumplise los 150 años de la so fundación, les festividaes nun cesaron. Amás púnxose en marcha un gran proyeutu visionariu, Science City, que pretende convertir al so campus en Hönggerberg nuna ciudá científica onde los estudiantes y docentes puedan realizar toles sos actividaes ensin salir d'esta ciudá universitaria.[7]

Campus[editar | editar la fonte]

La ETH tien dos campus como se dixo enantes, unu nel centru de la ciudá (Zentrum) y otru en Hönggerberg. El campus central colinda cola Universidá de Zúrich, el Universitätspital y el colexu del cantón (Kantonschule). En realidá nun se trata d'un campus zarráu; otra manera, ye un conxuntu d'edificios y oficines circundantes al Hauptgebäude, que foi diseñáu por Gottfried Semper, que yera profesor d'arquiteutura nesos momentos.[2] Atopar nuna zona céntrica de la ciudá, al que puede aportase fácilmente dende la Estación central de tren de Zúrich (Hauptbahnhof) na tranvía o hasta caminando.

Campus de Hönggerberg, futura Science City.

El campus de Hönggerberg ye más modernu, tien alredor de 50 años y construyóse por cuenta de que non podía ampliase más el campus Zentrum. Construyóse principalmente ente 1964 y 1976, anque la mayor construcción terminar en 2003 cola construcción de los departamentos de ciencia de materiales, arquiteutura, inxeniería civil, física, bioloxía y química. El campus ta alloñáu del campus Zentrum unos 20 minutos en tresporte públicu y unos 25 minutos dende la estación central del tren.

Polos 150 años de la universidá forxóse un plan pa convertir a esti campus universitariu nuna ciudá científica, onde pueda vivise, comer, faer deporte, etc. El proyeutu denomináu como Science City ye un ambiciosu proyeutu que busca crear una ciudá colos más altos estándares ambientales acompañaos d'espacios culturales, económicos y sociales. Espérase que para 2008 el proyeutu tea rematáu.[9]

Almisión[editar | editar la fonte]

Pal ingresu a los estudios de pregrado (Bachelor), hai dos modalidad: una pa los estudiantes que tienen el bachilleratu suizu (eidgenössisch anerkannten gymnasialen Maturitätsausweis) y otra pa los que nun lo tienen. Los que tienen esti Schweizer Maturität o dalgún equivalente deben namái inscribise na oficina d'ingresu.[10] Pa los demás, varia si'l títulu más altu que tengan revalida col CH-Maturität. Los aspirantes tienen d'inscribise primero na oficina d'almisión, onde se-yos va dicir si'l so títulu ye equivalente, y en casu contrariu van tener que realizar unes pruebes d'ingresu (Aufnahmeprüfung) nes materies correspondientes a la so carrera amás d'una prueba de conocencia del idioma alemán (Deutsch-Kenntnis-Prüfung).[11] A pesar de que l'idioma nel que se van cursar los estudios ye l'alemán, les pruebes pueden dase en cualesquier de los cuatro idiomes oficiales en Suiza.[12]

La ETH tamién brinda la opción d'ingresar a niveles avanzaos; pa ello los estudiantes deben igualmente inscribise na oficina d'almisión y, dependiendo del llugar onde cursaren los sos estudios, pueden revalidar les materies cursaes n'otres universidaes si tán nun segundu añu d'estudios.[13] Los estudiantes d'universidaes en Suiza, Alemaña, Austria, Italia y Francia namái precisen presentar los sos certificaos de los estudios cursaos.

Pal ingresu a carreres de maestría, la ETH rique que l'aspirante tenga un títulu equivalente al Bachelor of Arts o Bachelor of Science. La solicitú d'almisión tien d'unviase por escritu axuntando una copia del so títulu correspondiente. Delles carreres de Máster na ETH pueden faese tamién n'inglés.[14] Delles carreres impartir primordialmente n'alemán pero precísase una bon conocencia d'inglés pa ciertes materies y otres son primordialmente n'inglés con delles materies n'alemán. Tamién esisten carreres que namái son n'inglés; pa más detalle esiste una tabla más palantre.

Estudios[editar | editar la fonte]

A nivel de pregrado, la ETH ufierta 23 carreres a nivel de Bachelor y 41 Maestríes. En 2006, 6800 estudiantes cursaben dalguna carrera de Bachelor y 3800 dalguna de les maestríes o diplomes. Amás teníen 2.900 doctorantes en 16 departamentos.

Bachelor[editar | editar la fonte]

Los estudios pa llograr el Bachelor of Arts o'l Bachelor of Science tienen una duración de trés años, estremaos en 6 semestres o en 180 creitos. El primer añu ye l'añu base onde s'enseñen los fundamentos de matemátiques, física, bioloxía y química, por que dempués, nos dos años siguientes, trabayar más en proyeutos y trabayos más específicos pal so correspondiente títulu.[15] Les carreres qu'ufierta a esti nivel son:[15]

Departamentu Carrera ----- Arquiteutura, Inxeniería Civil y Geomática

(Architektur, Bauwesen und Geomatik)

Arquiteutura (Architektur) D-ARCH
Inxeniería Civil (Bauingenieurwissenschaften) D-BAUG
Geomática y Planeación (Geomatik und Planung)
Ciencies del mediu ambiente (Umweltingenieurwissenschaften)
Inxenieríes

(Ingenieurwissenschaften)

Electrotécnica y teunoloxía de la información

(Elektrotechnik und Informationstechnologie)

D-ITET
Biotecnoloxía ( Biotechnologie) D-BSSE
Informática (Informatik) D-INFK
Ciencia de materiales (Materialwissenschaft) D-MATL
Inxeniería mecánica (Maschineningenieurwissenschaften) D-MAVT
Matemátiques y Ciencies Naturales (Naturwissenschaften und Mathematik) Bioloxía (Biologie) D-BIOL
Química (Chemie) D-CHAB
Inxeniería Química ( Chemieingenieurwissenschaften)
Ciencies interdisciplinaries (Interdisziplinäre Naturwissenschaften)
Ciencies farmacéutiques (Pharmazeutischen Wissenschaften)
Matemátiques (Mathematik) D-MATH
Ciencies computacionales ya inxeniería (Rechnergestützte Wissenschaften)
Física (Physik) D-PHYS
Ciencies Naturales Sistemátiques y empobinaes

(Systemorientierte Wissenschaften)

Ciencies de la salú y teunoloxía (Gesundheitswissenschaften und Technologie) D-HEST
Ciencies d'Alimentos (Lebensmittelwissenschaften)
Ciencies de l'Agricultura (Agrarwissenschaft) D-USYS
Ciencies ambientales (Umweltnaturwissenschaften)
Ciencies de la Tierra (Erdwissenschaften) D-ERDW
Ciencies Sociales y Alministratives

(Management und Sozialwissenschaften)

Ciencies Sociales, Humanes y Polítiques (Berufsoffizier) D-GESS

Maestría[editar | editar la fonte]

Los estudios siguen con una maestría, que tien una duración de 3 o 4 semestres o de 90 a 120 creitos. Los estudios van concentrándose na caña que l'estudiante escueya. Amás, tienen de realizase práutiques (ente 3 y 8 selmanes) y un trabayu escritu pa finalmente llograr el títulu de Master of Science ETH o Master of Arts ETH.[16] Les maestríes ufiertaes polos departamentos de la ETH, delles d'elles n'inglés, son:[16]

Departamentu ----- Arquiteutura, Civil y Geomática Arquiteutura (Architektur)*
Inxeniería Civil (Bauingenieurwissenschaften)*
Geomática y Planeación (Geomatik und Planung)*
Desenvolvimientu espacial y sistemes d'infraestructura (Raumentwicklung und Infrastruktursysteme)*
Inxeniería ambiental (Umweltingenieurwissenschaften)**
Ingeniería |

Ingeniería Biomédica (Biomedizinische Technik)****

Bioloxía computacional y Bioinformática (Computational Biology and Bioinformatics)****
Electrotécnica y teunoloxíes de la información (Elektrotechnik und Informationstechnologie)*
Ciencies y teunoloxía d'Enerxía (Energy Science and Technology)****
Informática (Informatik)**
Inxeniería mecánica (Maschineningenieurwissenschaften)**
Ciencia de materiales (Materialwissenschaft)****
Micro y Nanosistemas (Mikro- und Nanosysteme)****
Inxeniería Nuclear (Nuclear Engineering)
Inxeniería de Procesos (Verfahrenstechnik)**
Ciencies Naturales y Matemática Ciencies del movimientu humanu y deportes (Bewegungswissenschaften und Sport)*
Bioloxía (Biologie)****
Biotecnoloxía (Biotechnologie)****
Química (Chemie)****
Química ya inxeniería biolóxica (Chemie- und Bioingenieurwissenschaften)****
Ciencies interdisciplinaries (Interdisziplinäre Naturwissenschaften)**
Matemática y aplicaciones (Mathematik / Angewandte Mathematik)**
Ciencies médiques y farmacéutica industrial (Melecinal and Industrial Pharmaceutical Sciences)****
Sistemes neurales y computación (Neural Systems and Computation)**
Ciencies farmacéutiques (Pharmazeutische Wissenschaften)*
Física (Physik)*
Ciencies ya inxeniería de la computación (Rechnergestützte Wissenschaften)**
Estadística (Statistik)**
Ciencies naturales sistemátiques y empobinaes Ciencies de l'agricultura (Agrarwissenschaft)*
Xeofísica aplicada (Applied Geophysics)****
Ciencia de materiales (Atmospheric and Climate Science)****
Ciencies de la tierra (Erdwissenschaften)****
Ciencies d'alimentos (Lebensmittelwissenschaft)*
Ciencies del mediu ambiente (Umweltnaturwissenschaften)****
Ciencies sociales y alministratives Estudios comparativos ya internacionales (Comparative and International Studies)****
Alministración, teunoloxía y economía (Management, Technologie und Ökonomie)****
Filosofía y hestoria del pensamientu (Philosophie und Geschichte deas Wissens)*

Notes

* La carrera impartir n'inglés y alemán, predominando l'alemán. ** La carrera impartir n'inglés y alemán, predominando l'inglés. *** La carrera impartir solo n'alemán. **** La carrera impartir solo n'inglés.[17]

Doctoráu[editar | editar la fonte]

La gran fama d'esta universidá deber a les sos innumberables contribuciones a la ciencia. Por eso, cada añu'l númberu de candidatos a doctorantes bordia los 700; casi la metá son estranxeros. La duración d'un doctoráu ye d'alredor de 3 o 4 años. Lo primero que s'aconseya pa realizar un doctoráu na ETH, ye buscar un profesor dientro de la universidá, pa xuntos ellaborar el plan d'estudiu y trabayu. Al rematar los estudios, la ETH da'l títulu correspondiente al estudiu como ETH Graduate Schools.[18]

Personaxes reconocíos na ETH[editar | editar la fonte]

Polos corredores d'esta universidá pasaron, tantu como estudiantes como profesores, personaxes de ciencia de sonadía.

Ganadores del Premiu Nobel[editar | editar la fonte]

La ETH-Z cuenta con 21 premiu Nobel, cifra que representa casi la tercer parte de toos los ganadores d'esti premiu en ciencia.[19] Na siguiente tabla puede reparase el personaxe y l'añu que se-y dio esti galardón:

Otros personaxes[editar | editar la fonte]

Ente los personaxes que fueron docentes o se graduaron na ETH que gocien de cierta reconocencia son:[20]

Rudolf Julius Emmanuel Clausius.
Hendrik Petrus Berlage.
Carl Gustav Jung.
John von Neumann.
Niklaus Wirth.
Añu Personaxe Area
1901 Wilhelm Konrad Röntgen Premiu Nobel de Física Física
1913 Alfred Werner Premiu Nobel de Química Química
1915 Richard Willstätter -bgcolor="#EFEFEF" 1918 Fritz Haber ----- 1920 Charles Edouard Guillaume -bgcolor="#EFEFEF" 1921 Albert Einstein ----- 1936 Peter Debye -bgcolor="#EFEFEF" 1938 Richard Kuhn ----- 1939 Leopold Ruzicka -bgcolor="#EFEFEF" 1943 Otto Stern ----- 1945 Wolfgang Pauli -bgcolor="#EFEFEF" 1950 Tadeus Reichstein Medicina
1952 Felix Bloch -bgcolor="#EFEFEF" 1953 Hermann Staudinger ----- 1975 Vladimir Prelog -bgcolor="#EFEFEF" 1978 Werner Arber ----- 1986 Heinrich Rohrer -bgcolor="#EFEFEF" 1987 Georg Bednorz y Alexander Müller ----- 1991 Richard Ernst -bgcolor="#EFEFEF" 2002 Kurt Wüthrich Química
Docentes Graduaos
Jakob Ackeret (1898–1981) Othmar H. Ammann (1879–1965)
Hans Boesch (1926–2003) Hendrik Petrus Berlage (1856–1934)
Alfred Büchi (1879–1959) Santiago Calatrava (1951– )
Rudolf Clausius (1822–1888) Ernst Dübi (1884–1947)
Hermann Burger (1942–1989) Hans Albert Einstein (1904–1973)
Karl Culmann (1821–1881) Max Frisch (1911–1991)
de:Beno Eckmann (1917-2008) Jacques Herzog (1950– )
Paul Feyerabend (1924–1994) Robert Maillart (1872–1940)
Fritz Fischer (1898–1947) Pierre de Meuron (1950– )
fr:Jérôme Franel (1859–1939) Walterio Meyer Rusca (1882–1969)
Albert Heim (1849–1937) Gustave Naville (1848–1929)
Eduard Imhof (1895–1986) John von Neumann (1903–1957)
Otto Jaag (1900–1978) Henri Pittier (1857–1950)
Carl Gustav Jung (1875–1961) Walter Ritz (1878–1909)
Gustav Adolf Kenngott (1818–1897) Volker Staab
Ernst Laur (1871–1964)
Christian Menn (1927– )
Adolf Muschg (1934– )
Franz Reuleaux (1829–1905)
Roland Ris (1939– )
Heinz Rutishauser (1918–1970)
Jean Rudolf von Salis (1901–1996)
Karl Schmid (1907–1974)
Gerold Schwarzenbach (1904–1978)
Peter Sehr (1951- )
Gottfried Semper (1803–1879)
Eduard Stiefel (1909–1978)
Aurel Stodola (1859–1942)
Friedrich Traugott Wahlen (1899–1985)
Hermann Weyl (1885–1955)
Niklaus Wirth (1934– )

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. «ETHistory 1848 - 1855» (alemán). Consultáu'l 8 de xineru de 2008.
  2. 2,0 2,1 2,2 «ETHistory 1855-1904» (alemán). Consultáu'l 8 de xineru de 2008.
  3. 3,0 3,1 3,2 «ETHistory 1904-1911» (alemán). Consultáu'l 8 de xineru de 2008.
  4. 4,0 4,1 4,2 «ETHistory 1911-1968» (alemán). Consultáu'l 8 de xineru de 2008.
  5. «ETHistory 1968-1973» (alemán). Consultáu'l 8 de xineru de 2008.
  6. 6,0 6,1 «ETHistory 1973-2005» (alemán). Consultáu'l 8 de xineru de 2008.
  7. 7,0 7,1 «ETHistory 2005» (alemán). Consultáu'l 8 de xineru de 2008.
  8. 8,0 8,1 «Top 100 d'universidaes del mundu» (inglés). Archiváu dende l'orixinal, el 6 de xineru de 2008. Consultáu'l 8 de xineru de 2008.
  9. «Ventaja de Science City» (alemán). Consultáu'l 8 de xineru de 2008.
  10. «Admisión de la ETH» (alemán). Consultáu'l 8 de xineru de 2008.
  11. «Admisión pa estudiantes ensin Maturität» (alemán). Consultáu'l 8 de xineru de 2008.
  12. «Aufnahmeprüfung» (alemán). Consultáu'l 8 de xineru de 2008.
  13. «Admisión pa niveles cimeros» (alemán). Consultáu'l 8 de xineru de 2008.
  14. «Admisión a Master ETH» (alemán). Consultáu'l 8 de xineru de 2008.
  15. 15,0 15,1 «Aufbau deas Bachelor-Studiums» (alemán). Consultáu'l 8 de xineru de 2008.
  16. 16,0 16,1 «Aufbau deas Master-Studiums» (alemán). Consultáu'l 8 de xineru de 2008.
  17. «Programa de Maestríes ETH» (alemán). Consultáu'l 8 de xineru de 2008.
  18. «Aufbau Doktorat» (alemán). Consultáu'l 8 de xineru de 2008.
  19. «La Historia de los premios Nobel» (alemán). Consultáu'l 8 de xineru de 2008.
  20. Moore (2005). School for Genius: The Story of ETH - The Swiss Federal Institute of Technology, from 1855 to the Present. Front Street Press. ISBN 0-9725572-2-9.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]



Escuela Politécnica Federal de Zúrich