Erythropitta erythrogaster

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Erythropitta erythrogaster
Map marker icon – Nicolas Mollet – Birds – Nature – white.png Les especies d'aves con nome común en llingua asturiana márquense como NOA. En casu contrariu, conséñase'l nome científicu.
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox animalia.png

Pita ventrirroja
Erythropitta erythrogaster.jpg
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Passeriformes
Familia: Pittidae
Xéneru: Erythropitta
Especie: Erythropitta erythrogaster
Temminck, 1823
Sinonimia
  • Pitta erythrogaster
[editar datos en Wikidata]

'''Erythropitta erythrogaster[2] ye una especie d'ave paseriforme de la familia Pittidae. Atópase nes islles Filipines, Célebes, les Moluques y Nueva Guinea, amás del estremu noroccidental d'Australia.[1] El so hábitat natural ye'l monte húmedu tropical de les tierres baxes.

Descripción[editar | editar la fonte]

Mide ente 15 y 17 cm de llargor.[3]Tien un aspeutu sólido y regordeto, con ales y cola curtia, cabeza arrondada y el picu espurríu. El color del plumaxe varia según la subespecie, pero caltién dellos patrones carauterísticos. La cara y el gargüelu son de color rosáu o marrón o negru ente que la frente, el pileu y nuca son de de color canela, castañal acoloratada, o colloráu; el pechu ye azul más o menos intensu o verdosu, dacuando cola presencia d'una banda de negru ente'l pechu y el gargüelu o una banda del mesmu color ente'l pechu y el banduyu. Les ales son de color verde azuláu con plumes de vuelu azules. El so obispillo ye azul y el banduyu y la cola son de color coloráu. La fema suel amosar plumaxes de colores menos brillosos ya intensos que'l machu. El so picu ye coritu, les pates son de color carne y l'iris de de los sos güeyos ye de color castañu.[4]

Comportamientu[editar | editar la fonte]

Nouveau recueil de planches coloriées d'oiseaux (10330304466), fond blanc.jpg

Tien vezos diurnos. Vive solitaria, o en pareyes na dómina de celu. Ye desaxeradamente territorial escontra los sos conxéneres, pero cobarde y reservada: pasa la mayor parte del día nel suelu, moviéndose con circunspección na trupa maleza en busca d'alimentu.

Alimentación[editar | editar la fonte]

La dieta d'esta ave componse principalmente de merucos de tierra y cascoxos. Tamién s'alimenta d'inseutos y otros pequeños invertebraos.

Reproducción[editar | editar la fonte]

La pareya collabora na construcción del nial, de forma esférica, allugáu yá seya nel suelu, ente los parrotales o ente les cañes d'árboles; construyíu con cañes y material vexetal; con cámara d'incubación interna forrada con fueyes. La fema pon 1 a 3 güevos.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 BirdLife International (2012) Pitta erythrogaster; The IUCN Red List of Threatened Species, Versión 2014.2. Consultáu'l 7 d'ochobre de 2014.
  2. Bernis, F; De Juana, E; Del Hoyo, J; Fernández-Cruz, M; Ferrer, X; Sáez-Royuela, R; Sargatal, J (2003). «Nomes en castellán de les aves del mundu recomendaos pola Sociedá Española d'Ornitoloxía (Octava parte: Orde Passeriformes, Familias Eurylaimidae a Rhinocryptidae)». Ardeola. Handbook of the Birds of the World (Madrid: SEO/BirdLife) 50 (1):  pp. 103-110. ISSN 0570-7358. http://www.seo.org/wp-content/uploads/tmp/docs/vol_50_2_octavo.pdf.  Consultáu'l 8 d'ochobre de 2014.
  3. Pratt, Thane K. & Bruce M. Beehler Birds of New Guinea: 3965, pl.63.
  4. Pardo, Rafael y José Gogorza y González (1887) Aves de la Filipines:15. Serviciu de Reproducción de Llibros de Llibreríes París-Valencia.