Ermenberga

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Ermenberga
Alministración
Tipu entidá humanu
Xeografía
Demografía
Cambiar los datos en Wikidata

Ermenberga o Ermemberga (fines del sieglu VI - dempués del 607), princesa visigoda, fía de Viterico.

Vida[editar | editar la fonte]

Nel añu 607 foi pidida en matrimoniu por Thierry o Teoderico II, rei de los borgoñonos, quien manifestó'l deséu de qu'esti enllaz fora prienda de duradera paz ente dambos pueblos. Viterico, que nun dexaba d'abrigar dalguna molición avera de la manera como los sos vecinos vieren la so elevación, acoyó solícitu una proposición que tanto falagaba la so vanidá y entainóse a contestar satisfactoriamente.

Ermemberga partió pa Borgoña con el embaxadores del borgoñón, llevando un magníficu séquitu, pero pocu tiempu había de permanecer al llau del so home.

«El embaxadores presentaron la princesa al rei, en Chalóns de Saona, y foi recibida con grandes honores y testimonios particulares de ciñu y de ciñu; pero Brunegilda, que nun pudiera torgar esta negociación, topó mediu de neutralizar el so efeutu nun tiempu en que toos, a nun ser ella, creyer imposible. Fixo nacer incidentes que retardaron la celebración de les bodes, y depués, atrayendo al so bandu a la hermana del rei, Teudelana, que tenía gran influencia nel so hermanu, sirvir d'ella pa disgustar al rei de la princesa.»

Yá fora, pos, que Ermemberga escareciera de guapura, yá que tuviera dalgún defectu físicu o moral esaxeráu darréu, yá, a lo último por otra causa qu'el escritores de la dómina atribúin a dase yerbes a Teodorico II, ye lo cierto que Brunegilda y Teudelana camudaron de tal manera l'ánimu del rei respeuto d'ella, que per espaciu d'un añu foi retardando'l matrimoniu, hasta que por fin la unvió otra vegada a Hispania, cometiendo amás la indignidá de nun restituyi-y la so dote.

Indignáu Viterico por asemeyáu falta, aliar con Clotario II, Teodeberto II, rei de Austrasia, y con Agilulfo, rei de los longobardos. Los sos exércitos combinaos habíen d'apoderase de Borgoña, qu'ellos estremaríen ente sigo, pero Teoderico II llogró estremar al so hermanu Teodeberto II de la coalición, ufiertándo-y meyores condiciones que les que'l tratáu procurába-y. La defección de Teodeberto II anició rocea ente los demás príncipes, y la coalición quedó ensin efeutu.



Ermenberga