Enric Prat de la Riba

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Enric Prat de la Riba
PratRiba-4716.jpg
direutor


presidente

1890 - 1891
presidente de la Diputación Provincial de Barcelona

2 abril 1907 - 1 agostu 1917
Joaquín Sostres y Rey - Joan Vallès i Pujals
Q47482720

6 abril 1914 - 1 agostu 1917
← ensin valor - Josep Puig i Cadafalch
Vida
Nome completu Enric Prat de la Riba i Sarrà
Nacimientu Castelltersol29 de payares de 1870
Nacionalidá Bandera d'España España
Fallecimientu

Castelltersol1 d'agostu de 1917

(46 años)
Sepultura Cementeriu de Montjuic
Familia
Casáu/ada con Q48860146
Estudios
Estudios Universidá de Barcelona 1893) Derechu
Llingües catalán
castellán
Oficiu
Oficiu periodista, ensayista, políticu y abogáu
Trabayos destacaos La nacionalitat catalana
Q11914945
Q20106149
Miembru de Sección de Ciencias del Instituto de Estudios Catalanes
Centre Escolar Catalanista
Creencies
Relixón catolicismu
Partíu políticu Unió Catalanista
Lliga Regionalista
Lliga de Catalunya
Cambiar los datos en Wikidata

Enric Prat de la Riba i Sarrà (29 de payares de 1870Castelltersol - 1 d'agostu de 1917Castelltersol)[1] abogáu y periodista, foi'l primer presidente de la Mancomunidá de Cataluña (19141917) y unu de los principales artífices del resurdimientu del sentimientu nacional catalán del sieglu XIX.

Participó na redaición y aprobació de les Bases de Manresa y, como escritor, la so obra cimera ye La nacionalitat catalana.

Biografía[editar | editar la fonte]

Fíu de propietarios rurales orixinarios de Can Prat de la Riba, de Bigues, los sos padres fueron Esteve Prat de la Riba i Magarins y Maria Sarrà i Rosàs.

Entamó los sos estudios secundarios en Barcelona, onde se llicenció en Drechu l'añu 1893. En 1894 doctoróse en Madrid cola tesis La ley jurídica de la industria (Barcelona, 1898). En 1895 encargóse, con otros dos compañeros d'estudios, de la redaición de la Revista Jurídica de Catalunya. Tamién, dende 1895 participó nes xeres de l'Acadèmia de Jurisprudència i Legislació de Barcelona. En 1887 ingresó nel Centre Escolar Catalanista, siendo presidente ente 1890 y 1891. Aquel añu foi elixíu secretariu de la xunta de la Unió Catalanista ya intervino na preparación y los alderiques de l'Assemblea de Manresa qu'aprobó les Bases de Manresa. Miembru de la Lliga de Catalunya hasta 1899, puxó pola creación del Centre Nacional Català, y en 1901 foi unu de los fundadores de la Lliga Regionalista.

Dirixó'l diariu La Veu de Catalunya, espublizando bayura d'artículos. Espunxo nes disertaciones, nos sos escritos periodísticos, y principalmente nel so llibru La nacionalitat catalana (1906), un conceutu organicista de la nación. En 1905 foi elixíu miembru de la diputación de Barcelona pol distritu segundu y foi reelixíu pol de Vic-Granollers en 1909 y en 1913. Elixíu presidente de la diputación en 1907, reelixíu en 1909, 1911, 1913 y 1917, defensor de la mancomunidá provincial, foi tamién presidente de la Mancomunidá de Cataluña en 1914 y reelixíu en 1917.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Puig i Cadafalch i la Catalunya contemporània Institut d'Estudis Catalans (2003) Barcelona