Ennio

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Ennio
Ennio
Ennius.jpeg
Vida
Nacimientu Rudiae Traducir16  de xunetue. C.
Nacionalidá Antigua Roma
Fallecimientu

Roma8  d'ochobree. C.

(70 años)
Sepultura Italia
Causa de la muerte gota Traducir
Estudios
Llingües llatín
Oficiu
Oficiu poeta, dramaturgu, escritor, historiador y analista Traducir
Cambiar los datos en Wikidata

Quintu Ennio (Rudiae, 239 e.C. - Roma, 169 e.C.) dramaturgu y poeta épicu romanu.

Biografía[editar | editar la fonte]

Nació en Rudiae, una rexón de la Magna Grecia italiana cerca de Lupiae, correspondente a l'actual ciudá de Lecce. Yera trillingüe, apoderaba tantu'l llatín y el oscu como'l griegu. Formáu na cultura helénica, Marcu Porcio Catón llamar a Roma nel 204 e.C. cuando'l poeta taba en Cerdeña faciendo'l serviciu militar. En Roma enseñó griegu y entró nel círculu d'Escipión; tamién trató a Marcu Fulvio Nobilior. Dambos personaxes yeren bien influyentes y ser introduciendo na cultura griega, anque siempres procuró afaela al gustu romanu nes obres que publicó ya inclusive se caltienen dos pieces dramátiques de temática puramente romana: Sabinae y Ambricia, según la comedia Caupuncula. Tamién quixo faese pasar por orixinal la so creación de Sátires, xéneru que paecía nuevu na tradición romana pero que tien los sos precedentes nes invectivas de los poetes yambógrafos griegos y les sátires menipeas grieges.

Obra[editar | editar la fonte]

Compunxo una ventena de traxedies inspiraes en Eurípides. El conxuntu de la so obra tuvo una gran importancia nel afitamientu de la poesía nacional romana ya influyó notablemente sobre poetes como Lucrecio y Virxiliu. Considérase davezu a Ennio como'l primera gran poeta épicu romanu polos sos Annales onde recueye en 18 llibros d'hexámetros la hestoria de Roma hasta la so dómina; d'esta magna obra namái resten fragmentos. El papel de Ennio foi fundamental pa sustituyir l'anticuáu y nacional versu saturnio pol hexámetru dactílico d'orixe griegu nel cultivu de les temes narratives o épicos: él foi'l primeru que lo utilizó en Roma.

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • Quintu Ennio, Fragmentos. Testu revisáu y traducíu por Juan Martos Fernández. Gredos, Madrid, 2006. ISBN 8424928539

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]