Enllanada indogangética

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Situación de la enllanada indogangética.

La enllanada indogangética ye una fértil planicie de 2,55 millones de km² (unos cinco vegaes la superficie de España) qu'entiende la mayor parte del norte y este de la India, l'este de Paquistán y Bangladex. La rexón toma'l so nome de los ríos Indo y Ganges, ya inclúi un gran númberu d'árees urbanes. Llinda pel norte col cordal del Himalaya, qu'alimenta los sos numberosu ríos y ye la fonte del fértil ábanu depositáu a lo llargo de la rexón polos dos sistemes de ríos, al sur cola pandu Chota Nagpur y les sierres de Vindhya y Satpura, y al oeste cola pandu iranín.

Historia[editar | editar la fonte]

La rexón ye conocida pola Cultura del valle del Indo, que ye responsable de la nacencia de l'antigua cultura del sur de Asia. El planu y fértil terrenal facilitó'l surdimientu y espansión de dellos imperios, incluyendo'l Imperiu Gupta, Jarsha Vardhana, Magadha, Imperiu Maurya, Dinastía Pala, Imperiu mogol y Sultanatu de Delhi —toos ellos tuvieron centros políticos y demográficos na enllanada indogangética—. Mientres el Periodu védicu de la hestoria de la India, esta rexón foi conocida como la tierra de los arios, y mientres el periodu islámicu, como Indostán, derivación del términu persa pal ríu Indo. Darréu esti términu usar pa referise a tola India.[1]

Referencies[editar | editar la fonte]




Llanura indogangética