Eleanor Anne Ormerod

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Eleanor Anne OrmerodPicto infobox character.png
EleanorAnneOrmerod.jpg
Vida
Nacimientu Sedbury Traducir11  de mayu de 1828
Nacionalidá Bandera del Reinu Xuníu Reinu Xuníu de Gran Bretaña ya Irlanda
Fallecimientu

St Albans Traducir19  de xunetu de 1901

(73 años)
Familia
Padre George Ormerod
Hermanos/es
Estudios
Estudios Universidá d'Edimburgu
Llingües inglés
Oficiu
Oficiu lepidopteróloga y botánica
Emplegadores Royal Agricultural College of Cirencester Traducir
Cambiar los datos en Wikidata

Eleanor Anne Ormerod (Gloucestershire, Reinu Xuníu, 11 de mayu de 1828 - 19 de xunetu de 1901) foi una entomóloga inglesa.

Vida y obra[editar | editar la fonte]

Fía d'una ilustradora botánica[1] y del historiador y anticuariu George Ormerod, autor de The History of Cheshire. Dende bien pequeña, interesar polos inseutos y tuvo la oportunidá d'estudialos gracies a la gran propiedá na que creció. Estudió agricultura y convirtióse nuna autoridá local sobre la tema. Cuándo, en 1868, la Real Sociedá d'Horticultura empezó a arrexuntar una colección de plagues d'inseutos de granxa pa propósitos prácticos, Ormerod realizó una gran contribución polo que foi galardonada cola medaya de Flora de la sociedá.[2]

En 1877, publicó "Observación d'inseutos perxudiciales" un folletu que distribuyó ente persones comenenciudes nesta tema y que, en respuesta, unviáben-y los resultaos de les sos propies investigaciones. Como resultancia, pudo desenvolver una serie d'informes añales sobre inseutos perxudiciales y plagues de granxa. En 1881, Ormerod publicó un informe especial sobre la mosca de la cebolla y en 1882 foi nomada consultora entomóloga de la Real Sociedá d'Agricultura d'Inglaterra, cuidao que caltuvo hasta 1892.[3] Mientres dellos años impartió conferencies sobre entomoloxía científica na Escuela Real d'Agricultura de Cirencester.[2]

Na edá adulta

La so fama nun se llindó a Inglaterra; recibió medayes d'oru y plata de la Universidá de Moscú polos sos modelos d'inseutos perxudiciales pa les plantes, y el so tratáu sobre Los inseutos perxudiciales de Sudáfrica lo qu'amuesa l'algame del so trabayu. En 1899, recibió una medaya de plata de la Société nationale de protection de la nature de Francia.

Los sos trabayos en hestoria natural fueron llargamente citaos y llevó a cabo experimento valientes:

Ente otros trabayos atopen el Manual d'inseutos perxudiciales, colos métodos de prevención y arreglu (1881) y el Manual d'inseutos perxudiciales pa la güerta y parrotales frutales (1898).[4] Cuasi la última reconocencia que-y llegó foi'l de doctor honoris causa de la Universidá d'Edimburgu, una distinción única yá que foi la primer muyer a quien la universidá confiriera esti grau.

Tamién foi la primer muyer en ser estremada con una beca na Sociedá Meteorolóxica (1878).

Cola muerte del so padre, ella y les sos hermanes camudar a Torquay pero dempués foise a vivir a Spring Grove (Isleworth) pa tar cerca del Real Xardín Botánicu de Kew onde tenía amigos cercanos como'l señor Joseph y la señora Hooker, direutores del xardín.[2]{ef>

En 1887 camudar a Torrington House, 47 Holywell Hill, St Albans, Hertfordshire cola so hermana Xeorxana Elizabeth Ormerod, onde morrió'l 19 de xunetu de 1901.[5] L'edificiu tien una placa nel so honor.

Llista parcial de publicaciones[editar | editar la fonte]

  • Informe d'observaciones del ataque de la mosca de la cebolla en 1881 (1882)
  • Manual d'inseutos perxudiciales, colos métodos de prevención y arreglu pa los sos ataques a cultivos alimentarios, árboles de monte y frutales: al cual ta amestáu una curtia introducción a la entomoloxía (1890)
  • París-verde (o Esmeralda-verde): usos y métodos pa la so aplicación, como forma d'acabar colos guxanos de polilla de güerta (1891)
  • Manual d'inseutos perxudiciales pa la güerta y parrotales frutales (1898)
  • Mosques perxudicial pa la esistencia: hestories de vida y medios de prevención de dellos tipos comúnmente perxudiciales, con observaciones especiales en hypoderma y oestridae (1900)

Reconocencia[editar | editar la fonte]

La semeya de Ormerod cuelga al pie de la escalera principal sur-esti nel edificiu Old College de la Universidá d'Edimburgu, nel que se proclama con arguyu que foi la primer muyer d'Edimburgu llicenciada con honores.

El nome de Ormerod foi tamién conmemoráu, xuntu con una serie d'otros biólogos, nel nome del Proyectu RepRap en impresión 3D.[6]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. A. Lires, M.; Nuño, T.; Solsona, N. (2003). Les científiques y la so hestoria na aula (n'Español). Ed. Síntesis, 101. Consultáu'l 11 de mayu de 2016.
  2. 2,0 2,1 2,2 Ormerod, Eleanor (1904). Eleanor Ormerod, Ll. D., economic entomologist : autobiography and correspondence. New York: Y. P. Dutton and Company.
  3. «MUJER QUE FAEN LA HESTORIA CURTIES BIOGRAFIAS: Sieglu XIX - Anne Eleanor Ormerod». Consultáu'l 11 de mayu de 2016.
  4. VALLESPÍ, Rosa Ma CLARAMUNT. Mujer en ciencia y teunoloxía (n'es). Editorial UNED. ISBN 9788436265255. Consultáu'l 11 de mayu de 2016.
  5. «Miss Eleanor A. Ormerod.». Nature, Obituary 64 (1657):  pp. 330–330. 1 d'agostu de 1901. doi:10.1038/064330a0. 
  6. «Ormerod».

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]



Eleanor Anne Ormerod