El Atazar

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
El Atazar
El Atazar.jpg
Bandera de El Atazar.svg Escudo de El Atazar.svg
Alministración
PaísBandera d'España España
AutonomíaBandera de la Comunidá de Madrid Comunidá de Madrid
Tipu entidá conceyu d'España
alcalde de El Atazar Juan Pablo Lozano Garcia
Códigu postal 28189
Xeografía
Coordenaes 40°56′04″N 3°28′19″W / 40.934444444444°N 3.4719444444444°W / 40.934444444444; -3.4719444444444Coordenaes: 40°56′04″N 3°28′19″W / 40.934444444444°N 3.4719444444444°W / 40.934444444444; -3.4719444444444
El Atazar is located in España
El Atazar
El Atazar
El Atazar (España)
Superficie 29.55 km²
Altitú 995 m
Llenda con Valdepeñas de la Sierra
Demografía
Población 97 hab. (2017)
Porcentaxe 0% de Comunidá de Madrid
Densidá 3,28 hab/km²
Cambiar los datos en Wikidata
El Atazar..jpg
Redolada d'El Atazar.
Ilesia de Santo Catalina.
Casa típica.
Cai escoyida al azar.
Redolada del Atazar.

El Atazar ye un conceyu español de la provincia y Comunidá de Madrid.

Toponimia[editar | editar la fonte]

Nun se sabe con certidume l'orixe del nome. D'antiguo yera "Latazar", como se menta nel Llibru de la Montería de Alfonsu XI. Atribúyese un raigañu celto-xermánica ya inclusive vasca, anque la mayoría inclinar por una procedencia árabe.

Historia[editar | editar la fonte]

Ye posible qu'El Atazar formárase nun campamentu d'orixe árabe, nel sieglu XII. Nel términu foi atopada una de les torres de vigías de la rede de talayes de la marca media antemural. Nel añu 1083 foi reconquistáu Buitrago del Lozoya por Alfonsu VI, y 13 años dempués tamién El Atazar, que de xuru fueren tan solo cabanes. En 1368 pasó a formar parte del señoríu de Buitrago, y en 1490 alzar col títulu de villa, gracies a don Íñigo López de Mendoza, al paecer facer col títulu de villa porque s'atopaba llueñe y aisllada. Nel sieglu XVII El Atazar espolletó enforma, algamó los 212 habitantes, la so mayor cifra. Vivir de l'agricultura y ganadería básicamente, y desgraciadamente a mediaos del sieglu XX, la mayor parte de la población abandonó El Atazar, dempués de la guerra civil, anque nos últimos años el turismu de naturaleza atraxo miles de turistes, les fines de selmana o vacaciones, y recuperó nuevos vecinos, ente ellos dalgunos nuevos que yeren orixinarios d'esti conceyu. Yá nel añu 1833, al igual que bien de otros pueblos, pasó a formar parte de la provincia de Madrid, yá que antes formaba parte de la provincia de Guadalaxara. Dizse que va sieglos había 2 asentamientos güei sumíos, La Vienta de la Paradilla y Santa María de la Encina.

Monumentos y llugares d'interés[editar | editar la fonte]

Banzáu del Atazar[editar | editar la fonte]

El gran curiosu del conceyu ye'l banzáu del Atazar, el banzáu más grande de tola Comunidá de Madrid. Foi construyíu en 1972 y la so capacidá ye un 45 % de too el suministru de la Comunidá de Madrid. Hai una bóveda de 134 metros. La llocalidá atopar a los pies d'esti bellu banzáu. El banzáu d'El Atazar dexó dafechu incomunicada la localidá, porque pasó sobre l'antigua carretera que xunía'l Atazar con Cervera de Buitrago.Y agora pasa percima de la presa la carretera escontra El Berrueco y Torrelaguna.

Ilesia de Santo Catalina[editar | editar la fonte]

Atópase na plaza de la Constitución, ta construyida con mampostería de cayuela, ye barroca, y construyida nel sieglu XVII, anque'l presbiteriu ye del sieglu XVI. Mientres la Guerra Civil española perdió munches imaxes y retablos.

Fragua y la Casa[editar | editar la fonte]

Nel so día foi vivienda.

Núcleu urbanu[editar | editar la fonte]

Asitiar nuna fastera d'un monte. Na plaza de la Constitución la edificación ye bien compacta, sicasí, nel restu del pueblu les edificaciones tán más esvalixaes, con estenses places y cais. Les construcciones tán dedicaes básicamente a usu mistu residencial-agropecuariu, con corrolades o cortes adosaes a les viviendes. Tien forma d'abanicu, a partir del conceyu. Les sos cases son d'arquiteutura serrana, feches con piedra con murios de lascas, y ta declarada "núcleu d'interés rural".

Sobre la fastera abonden munchos tipos de plantes y árboles.

Parque de les Eres[editar | editar la fonte]

Ye un prestosu parque con un bellísimo paséu pel norte de la localidá, tien un mirador escontra'l banzáu y los montes, que les sos visos superen los 1300 m.

Yeres Pavimentadas[editar | editar la fonte]

El so orixe remontar al sieglu XVII, asitiar al norte del cascu urbanu, sirvíen pa triar. Cabo destacar que tán soladas con llanches de cayuela. Na actualidá'l conceyu convirtió esti espaciu nun gran parque, rehabilitó y museabilizado, asina'l visitante puede entender el duru trabayu del campu mientres da un prestosu paséu.

Fonte Vieya[editar | editar la fonte]

Alcontrar a 1 kilómetru de la llocalidá del Atazar, dizse que ye d'orixe árabe, ye del añu 1585.

Fiestes[editar | editar la fonte]

  • Santo Catalina d'Alexandría

Acompañar a la imaxe de la virxe pola localidá, tamién hai una matanza, alimentar a un gochu tol añu pa dempués sacrificalo, y faer morcielles, faíense fartures, cocíu... Ye'l 25 de payares

  • Fiesta de la Vaquilla, (antroxu)

Coincide colos antroxos, el día anterior les muyeres cubren con pañuelos una estructura de madera, con cuernos y rabu qu'asemeya a la parte cimera d'una vaca, el sábadu d'antroxu cuerre la vaquilla polos "mozos del pueblu" poles cais de la Villa, esti eventu caltúvose inclusive na dictadura cuando Franco prohibió los antroxos.

  • Cruz de Mayu

Fiesta patronal, celebrar a principios de mayu.

  • Fiestes d'Agostu o fiestes de branu

Celébrase la primer fin de selmana d'agostu, hai competiciones deportives, cine de branu, play-back, amarutes.

Redolada[editar | editar la fonte]

Atópase na Contorna del Valle Baxu del Lozoya. El so territoriu ta bien accidentáu, algámense los 1439 metros nos Montes de Pinilla y la sierra de Somosierra, sicasí nel sur hai zones con una altitú inferior a los 700 metros, nel Valle Baxu del Lozoya, que sirve de frontera con Patonos, el conceyu vecín. Los conceyos madrilanos colos qu'atiesta son:

La superficie del conceyu ye de 29,5 km2.

La llocalidá d'El Atazar ta a 995 metros d'altor.

Fauna y Vexetación[editar | editar la fonte]

La vexetación nun ye demasiáu abondosu, el paisaxe ye grebu y escabroso, hai pocos montes, sacante nes zones de repoblación, n'escasos llugares, y nes cuenques de los ríos Puebla y Riato, el restu de la superficie ta ocupada per monte baxu: estepa, romeru, espliegu..., y bien de jaras al llau del ríu Lozoya. Hai palombos, coneyos, llebres, perdices, jabalíes y corzos. Tocantes a aves hai garza real o'l ánade real, con reptiles como la culiebra de collar, la hocicuda, la bastarda la salamanquesa o'l llagartu ocelado, con peces como los barbos, les bogues, les truches y los lucios, ye xeneral hai una gran variedá de fauna. Inclusive hai zones d'El Atazar dientro de la Reserva Nacional de Caza de Sonsaz.

Gobierno[editar | editar la fonte]

  • Alcalde: Juan Ramón Fernández Abarreno (Agrupación d'electores Vecinos pol Atazar)
  • 1 Teniente d'alcalde: Saverio Cannito (Agrupación d'electores Vecinos pol Atazar)
  • 2 Conceyal: Juan Pablo Lozano García (PSOE)

Demografía[editar | editar la fonte]

Añu Habitantes Renta Año Habitantes Renta Añu Habitantes Renta
1548 24 - € 1996 - - € 1998 95 3.372 €
1647 15 - € 1990 88 5.776 € 1999 89 3.044 €
1656 17 - € 1992 86 3.782 € 2000 87 2.558 €
1670 14 - € 1993 88 2.580 € 2001 92 - €
1768 212 - € 1994 92 2.956 € 2002 101 2.174 €
1855 200 - € 1995 101 3.434 € 2003 101 3.526 €
1928 135 - € 1996 96 3.788 € 2004 105 - €
1950 88 - € 1997 96 3.819 € 2005 - - €

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

Estadística[editar | editar la fonte]

Caleyeru, cartografía y fotografía aérea[editar | editar la fonte]


El Atazar