Edelmiro Julián Farrell

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Edelmiro Julián Farrell
Farrel.jpg
Coat of arms of Argentina.svg
28. Presidente d'Arxentina

24 febreru 1944 - 3 xunu 1946
Pedro Pablo Ramírez - Juan Perón
Vida
Nacimientu Lanús Traducir12  de febreru de 1887
Nacionalidá Bandera d'Arxentina Arxentina
Fallecimientu

Buenos Aires21  d'ochobre de 1980

(93 años)
Sepultura Cementerio de la Chacarita Traducir
Estudios
Llingües castellán
Oficiu
Oficiu soldáu, militar y políticu
Serviciu militar
Cuerpu militar Exércitu Arxentín
Graduación xeneral
Creencies
Partíu políticu políticu independiente
FARRELL.JPG
Cambiar los datos en Wikidata

Edelmiro Julián Farrell (12  de febreru de 1887Lanús Traducir - 21  d'ochobre de 1980Buenos Aires) foi un militar y dictador arxentín. Exerció como presidente de la República Arxentina, nun siendo electu polos ciudadanos arxentinos, recibió'l cargu del anterior gobernante militar, Pedro Pablo Ramírez. Foi'l terceru de los llamaos «presidentes de facto», gobernó dende 1944 a 1946 mientres la llamada Revolución del 43.

Familia[editar | editar la fonte]

Nació'l 12 de febreru de 1887 nel, nesi entós, partíu d'Ablanéu, conurbano bonaerense, anque anguaño'l so llugar de nacencia forma parte del partíu de Lanús. Foi'l décimu primer fíu de Juan Celedonio del Corazón de Jesús Farrell (1846-1887) y de Catalina Plaul (1851-1917). La so familia paterna baxaba del condáu de Longford n'Irlanda, d'onde emigró a l'Arxentina en 1830 el so güelu Matthew Farrell (1803-1860). La so güela paterna, Mónica Ibáñez (1819-1867), yera porteña. Los sos güelos maternos Santiago Plaul y Mariana Petry yeren alemanes.

Farrell casar en Zárate, provincia de Buenos Aires, el 10 de xunetu de 1919 cola maestra rosarina Conrada Victoria Torni (1893-1977), fía de Atilio Torni, italianu, y de Madalena Carpani, francesa, y con quien tuvo trés fíos: Nelly Victoria (n.1923), Jorge Edelmiro (1925-1950) y Susana Mabel (n.1929).

Carrera militar[editar | editar la fonte]

Egresó del Colexu Militar nel añu 1907, llogrando'l títulu de Subteniente d'Infantería. Permaneció nun reximientu alpín n'Italia de 1924 a 1926.

Actuación política[editar | editar la fonte]

El so desempeñu mientres el golpe d'estáu de 1943[editar | editar la fonte]

En 1943 participó nel golpe d'estáu, xuntu al xeneral Juan Domingo Perón, y llamáu Revolución del 43 desempeñando los cargos de Ministru de Guerra y Vicepresidente de la Nación mientres la dictadura del xeneral Pedro Pablo Ramírez hasta qu'ésti foi removíu, fecha en qu'asumió por delegación (de facto) del cargu como Presidente de la Nación. Exerció'l cargu de forma interina dende'l 25 de febreru de 1944, y definitivamente por arrenunciu de Ramírez, dende'l 9 de marzu d'esi añu hasta'l 4 de xunu de 1946.

Presidencia de facto[editar | editar la fonte]

Farrell y Perón, dos de les figures de la Revolución del 43 na Plaza de Mayu, 1945.

En 1945, nel mes de xunetu, Farrell anunció que se llevaríen a cabo eleiciones presidenciales, nes que foi electu democráticamente como nuevu xefe d'estáu Juan Domingo Perón, el 24 de febreru del añu siguiente.

Prueba esperimental de televisión na Arxentina, 1944. (Semeya:AGN)

Obra de gobiernu[editar | editar la fonte]

Ente les midíes de gobiernu más importantes realizaes mientres el periodu en qu'exerció'l poder destáquense:

Gabinete[editar | editar la fonte]

Mientres la so xestión integraron el so gabinete los siguientes ministros:

 Estandarte Presidencial
Ministerios de la Dictadura de
Edelmiro J. Farrell
Titular Periodu
Ministeriu del Interior Luis César Perlinger
Alberto Tessaire
Juan Hortensio Quijano
Eduardo Ávalos
Bartolomé Descalzu
Felipe Urdapilleta
11 de marzu de 19446 de xunu de 1944
6 de xunu de 1944 – agostu de 1945
agostu de 19458 d'ochobre de 1945
8 d'ochobre de 194517 d'ochobre de 1945?
20 d'ochobre de 1945 – payares de 1945
payares de 19454 de xunu de 1946
Ministeriu de Rellaciones
Esteriores y Cultu
Diego I. Mason
Orlando Peluffo
César Ameghino
Juan Isaac Cooke
26 de febreru de 1944 - 2 de mayu de 1944
2 de mayu de 1944 - 15 de xineru de 1945
18 de xineru de 1945 - 27 d'agostu de 1945
29 d'agostu de 19454 de xunu de 1946
Ministeriu de Facienda César Ameghino
Ceferino Alonso Irigoyen
Armando Antille
Amaro Ávalos
11 de marzu de 19447 de mayu de 1945
7 de mayu de 194523 d'agostu de 1945
23 d'agostu de 194520 d'ochobre de 1945
20 d'ochobre de 19454 de xunu de 1946
Ministeriu de Xusticia
ya Instrucción Pública
Gustavo Martínez Zuviría
Alberto Baldrich
Rómulo Etcheverry Boneo
Antonio Juan Benítez
Héctor Vernengo Llima
José Manuel Astigueta
11 de marzu de 19442 de mayu de 1944
2 de mayu de 194425 d'agostu de 1944
11 de setiembre de 194426 de marzu de 1945
26 de marzu de 19454 de xunu de 1945
4 de xunu de 194520 d'ochobre de 1945
20 d'ochobre de 19454 de xunu de 1946
Ministeriu d'Agricultura Diego I. Mason
Amaro Ávalos
Francisco Pedro Marotta
11 de marzu de 194417 de xineru de 1945
17 de xineru de 194520 d'ochobre de 1945
20 d'ochobre de 19454 de xunu de 1946
Ministerio d'Obres Públiques Juan Pistarini 11 de marzu de 19444 de xunu de 1946
Ministeriu de Guerra Juan Domingo Perón
Eduardo Ávalos
Humberto Sosa Molina
11 de marzu de 19448 d'ochobre de 1945
8 d'ochobre de 194517 d'ochobre de 1945
18 d'ochobre de 19454 de xunu de 1946
Ministeriu de Marina Benitu Sueyro
Alberto Tessaire
Héctor Vernengo Llima
Abelardo Pantín
11 de marzu de 19444 de xunu de 1945
4 de xunu de 194512 d'ochobre de 1945
12 d'ochobre de 194518 d'ochobre de 1945
18 d'ochobre de 19454 de xunu de 1946

Homenaxes[editar | editar la fonte]

N'homenaxe a esti militar, una cai del partíu de Lanús, provincia de Buenos Aires, lleva'l so nome[2] y hai un monumentu inauguráu en 1988 frente al Palaciu Municipal col mesmu propósitu.[3]

Condecoraciones y distintivos[editar | editar la fonte]

Mientres la so carrera recibió les siguientes condecoraciones y distintivos.

Notes[editar | editar la fonte]

  1. Recalde, Héctor: Prostitutes reglamentadas. Buenos Aires 1875-1934 public, en Tou ye Hestoria, Buenos Aires marzu 1991 añu 24 n° 285 páx. 72
  2. [buenos-aires.mublet.com/escuela-secundaria-basica-na-61/579522 Escuela secundaria básica] Accesu 24-8-2012
  3. Edelmiro J. Farrell. Accesu 24-8-2012

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]





Edelmiro Julián Farrell