Ecorregión del Zarráu

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Zones protexíes del Zarráu – Parques nacionales de Chapada dos Veadeiros y les Emas1
Patrimoniu de la HumanidáUNESCO
Cerrado ecoregion.jpg

Mapa de la Ecorregión del Zarráu en Brasil.

Estáu Bandera de Brasil Brasil
Tipu Natural
Criterios ix, x
N° identificación 1035
Rexón2 América Llatina y el Caribe
Añu d'inscripción 2001 (? sesión)
1 Nome oficial según UNESCO
2 Clasificación según UNESCO
Zarráu en Pirenópolis (Goiás).

Plantía:Otros usos Conxuntu cerráu El Zarráu (portugués: "trupu", "trupu") ye una amplia ecorregión de sabana tropical de Brasil. El Zarráu cubre 1.916.900 km² nel que s'inclúi'l tao de Goiás el Distritu Federal, la mayor parte de Mato Grosso, Mato Grosso do Sul, y l'estáu de Tocantins, la parte occidental de Mines Gerais y Badea, partir sur Maranhão y Piauí, partes pequenes de São Paulo y Paraná. Esti ecosistema ocupa'l 22% de la área de Brasil, entá mayor que la superficie de Alaska. El Zarráu estiéndese, asina mesmu, nel este de Bolivia, nel nordés y centru de Paraguay, algamando pel sur, yá aprobetáu, el Parque provincial Teyú Cuaré y contorna, en Misiones Arxentina, según recién investigaciones[1] nes cualos encetóse la notable afinidá de la flora vascular y la fauna de vertebraos d'esta área protexida con respectu al Zarráu sensu stricto.[2][3]

Mientres el Holocenu ceo, la vexetación correspondiente al zarráu espandióse y ocupó una superficie mayor que l'actual.[4] Güei esisten "islles" de zarráu na área de selves semidecidues de la matu atlánticu, que seríen el remanente d'esta mayor área de distribución de la vexetación de Zarráu alcanzada fai 10.000-7.000 años.[5]

Esta rexón natural llinda al norte cola rexón de la Amazonia y al oeste y suroeste col Gran Chaco respectu al cual caltién grandes semeyances florifaunísticas y paisaxístiques.

El zarráu caracterizar por una enorme biodiversidá de plantes y animales, pero esta riqueza natural ta progresivamente amenazada polos monocultivos; (particularmente pol de la soya), la espansión de l'agricultura polo xeneral, y la quema de la vexetación pa faer carbón vexetal.

Dependiendo de la so concentración de vexetación y de les condiciones de vida del llugar, puede presentar variaciones estremaes denominaes de Cerráião, Campu Llimpio y Zarráu, entrepoláu por formaciones de selva, várzeas, campos rupestres, y otros.

Otres variaciones inclúin: zarráu en sentíu ampliu, campu puerco, campu zarrao, zarráu en sentíu estrictu, zarráu rupestre, matu secu o matu mesofítica, matu de galería, matu ciliar, sienda y parque zarráu.

A pesar del fechu de que d'esti ecosistema enforma yá se perdió, Norman Borlaug, galardonáu Premio Nobel de la Paz, describió'l zarráu como una de les últimes fronteres de la tierra de zones virxes con posibilidá de ser arables pa la espansión de l'agricultura.

Allagoptera, xéneru de palmes nanes típiques del Zarráu.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Chébez, J. C. 1996. Misiones Ñú. Campos Misioneros, daqué más que la llende de la selva. Les nueses aves, Asociación Ornitolóxica de la Plata: 4-16.
  2. Fernando Biganzoli & María Y. Múlgura De Romero,2004. Inventariu Florístico del Parque Provincial Teyú Cuaré y contorna (Misiones, Arxentina)Darwiniana v.42 n.1-4 San Isidro ene./dic. 2004
  3. Martínez Crovetto, R. 1963. Esquema fitogeográfico de la Provincia de Misiones (República Arxentina). Bonplandia 1: 171-223.
  4. Ledru, M. P., Salgado-Labouriau, M. L. & Lorscheitten, M. L. 1998. Vegetation dynamics in southern and central Brazil during the last 10.000 yr. B.P. Rev. Palaeobot. Palynol. 99: 131-142.
  5. Behling, H. 1998. Llate Quaternary vegetational and climatic changes in Brazil. Rev. Palaeobot. Palynol. 99: 143-156.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]










Ecorregión del Cerrado