Diecisiete Provincies

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Zeventien Provinciën
Diecisiete Provincies

Blason fr Bourgogne.svg

1482-1581

Prinsenvlag.svg
Flag of the Low Countries.svg

Cruz de Borgoña

Bandera

Llocalización de
Mapa de les Provincies (1477)
Capital Bruxeles
Relixón Católica (oficial)
(dempués de los años 1530, nes árees del norte, protestantismu y anabaptismo, minoritaries, non oficiales)
Gobiernu Monarquia
Historia
 • Afitáu 1482
 • Xuníu al círculu Burgundiu 1512 de {{{añu_eventu1}}}
 • Declaración d'independencia neerlandesa 26 de xunetu de 1581
Los Países Baxos cola llinia allindiadora de la Tregua de los dolce años.

Les Diecisiete Provincies foi la denominación que mientres el sieglu XVI otorgar a los 17 territorios de la rexón de los Países Baxos (Nederlanden: Lage Landen) que formaron una entidá territorial arrexuntada polos duques de Borgoña y l'emperador Carlos V, que van acabar formando un Estáu. Aprosimao entendía los actuales países de los Países Baxos, Bélxica, Luxemburgu, el Norte de Francia y una pequeña parte del oeste d'Alemaña.

Esta apelación estendióse dempués de que Carlos V añediera a los Países Baxos borgoñonos el ducáu de Gelderland, el condáu de Zutphen y los señoríos d'Utrecht, Overijssel y Groningen.[1] Esti territoriu foi llamáu tamién nesa dómina Pays-Bas, Nederland, Belgia, the Netherlands.[2] La mayoría d'estes provincies yeren feudos del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu; el condáu de Flandes y el condáu de Artois fueren orixinalmente feudos franceses que fueron vencíos pol Tratáu de Cambrai en 1529. En 1512, les provincies constituyíen la mayor parte del círculu de Borgoña.

En 1549, la Pragmática Sanción estableció que los territorios de los Países Baxos formaríen una entidá territorial indivisible, los Diecisiete Provincies, que sería heredada por un únicu monarca. Poro, Carlos creó'l títulu de Señor de los Países Baxos (Heer der Nederlanden), que namái él y el so fíu Felipe II d'España llevaron. El nome de los Diecisiete Provincies sumió dempués de la separación de les provincies del Norte de les del Sur.

Desenvolvimientu históricu[editar | editar la fonte]

D'esta forma, el Señor de los Países Baxos ye una forma descriptiva de designar al soberanu de los territorios de los Diecisiete Provincies, y que englobaba los títulos de Duque de Brabante y Lotaringia, Limburgu, Luxemburgu y Gelderland, Conde de Flandes, Artois, Henao, Holanda, Zelanda, Namur y Zutphen, Margrave del Sacru Imperiu Romanu Xermánicu, Señor de Frisia, Malinas, y de les ciudaes, pueblos y tierres d'Utrecht, Overijssel y Groningen.

El 25 d'ochobre de 1555, l'emperador Carlos V abdicó en favor del so fíu Felipe la xefatura de la Orde del Toisón d'Oru, el ducáu de Borgoña y, poro, los diecisiete territorios de los Países Baxos.

Dientro de la monarquía hispánica, los Países Baxos ufiertaben una bona vitalidá económica, con una asitiada clase mercantil. Asina que los intentos d'amontar los impuestos pa sufragar les guerres, la defensa de los sos privilexos y l'espardimientu del calvinismu creó un focu de resistencia que condució a la rebelión xeneral na zona contra la política española.

En 1568, españó la rebelión nos Países Baxos, que daría llugar Guerra de los Ochenta Años. El 5 de xineru de 1579, los católicos formaron la Unión d'Arres: provincies de Artois, Henao y parte de Flandes (Lille, Douai y Orchies). Los protestantes en contraposicióm constituyeron el 23 de xineru la Unión d'Utrecht: Holanda, Zelanda, Utrecht, Gelderland, Groningen, y darréu les ciudaes de Brabante y Flandes.[3]

El 26 de xunetu de 1581, les provincies de Brabante, Gelderland, Zutphen, Holanda, Zelanda, Frisia, Malinas y Utrecht,[4] anularon nos Estaos Xenerales, la so vinculación col rei d'España Felipe II, pol Acta d'axuración, y escoyeron como soberanu a Francisco d'Anjou.

Sicasí, legalmente Felipe II nun arrenunció a esos territorios, y el gobernador de los Países Baxos Alejandro Farnesio empecipió la contraofensiva y recuperó a la obediencia del rei d'España Felipe II de gran parte del territoriu,[5] especialmente tres l'asediu d'Amberes, pero parte d'ellos volviéronse a perder tres la campaña de Mauricio de Nassau.

Antes de la muerte del rei d'España, el territoriu de los Países Baxos, en teoría los Diecisiete Provincies, nun pasó al so fíu Felipe III, sinón conjuntamente a la so fía Isabel Clara Eugenia y el so xenru l'archiduque Alberto d'Austria pol Acta de Cesión de 6 de mayu de 1598.[6][7]

Los trataos de paz con Francia (1598) y con Inglaterra (1604) y l'escosamientu pola guerra llevaron al establecimientu de la tregua de los dolce años.

Na práutica los territorios del norte formaben les Provincies Xuníes: Holanda, Zelanda, Utrecht, Gelderland (con Zutphen), Overijssel (con Drenthe), Frisia y Groniga, amás de los territorios de la Xeneralidá (partes de Brabante, Flandes y Limburgu). Y los territorios del sur so la soberanía de los Habsburgu formaron los Países Baxos españoles: Flandes, Artois, Henao, Namur, Luxemburgu, Brabante, Amberes, Malinas, Limburgu. Esto reflexóse nos Estaos Xenerales, yá que en partir norte establecer en L'Haya y en partir sur en Bruxeles.

D'esta manera, pol Acta d'Axuración de 1581 y la Tregua de los dolce años de 1609 formáronse dos entidá polítiques: al norte, les Provincies Xuníes y al sur, los Países Baxos españoles. Y puede dase por rematáu'l periodu puramente históricu de los Diecisiete Provincies y empecípiase el de los Países Baxos Españoles al sur del territoriu y el de les Provincies Xuníes al norte del territoriu.

En 1621, morrió l'archiduque Alberto ensin tener descendencia, y pol Acta de Cesión de 1598,[8] la pretendida soberanía sobre les 17 provincies (de fechu partir sur solamente) pasó al rei d'España y sobrín d'Isabel Clara Eugenia, Felipe IV, lo que coincidió col final de la tregua y l'empiezu de la Guerra de los Trenta Años.

Finalmente, tres una guerra infructuosa, el 30 de xineru de 1648, nel tratáu de Münster,[9] España reconoció la total independencia de la República de les Provincies Xuníes y el rei esanició del so intitulación Conde d'Holanda, Zelanda y Zutphen, Señor de Frisia y de les ciudaes, pueblos y tierres d'Utrecht, Overijssel y Groningen. Con esti actu España reconocía definitivamente la estinción de los Diecisiete Provincies.

Composición[editar | editar la fonte]

Escudo !align=left|Nome !align=left|Observaciones


Diecisiete Provincies[10][11][12][13]
Counts of Holland Arms.svg Condáu d'Holanda Territoriu integráu nes Provincies Xuníes en 1581.
Coatofarmszeeland.PNG Condáu de Zelanda Venceyáu al Condáu d'Holanda. Territoriu integráu nes Provincies Xuníes en 1581.
Blason Nord-Pas-De-Calais.svg Condáu de Flandes
Arms of Robert dArtois.svg Condáu de Artois Vencíu definitivamente a Francia en 1659 pol Tratáu de los Pirineos
Blason fr Hainaut ancien.svg Condáu de Hainaut
Namur Arms.svg Condáu de Namur
Escudo de Zutphen 1581.png Condáu de Zutphen Venceyáu al Ducáu de Gelderland. Territoriu integráu nes Provincies Xuníes en 1581, y reintegrado en 1591.
Wapenschild van Brabant.svg Ducáu de Brabante Parte del territoriu pasó a les Provincies Xuníes.
Arms of the Count of Luxembourg.svg Ducáu de Luxemburgu
Modern Arms of Limburg.svg Ducáu de Limburgu Venceyáu al ducáu de Brabante.
Armoiries Gueldre.svg Ducáu de Gelderland Territoriu integráu nes Provincies Xuníes en 1581; sacante una parte.
Small coat of arms of Overijssel.svg Señoríu de Overijssel En llatín Transisulania. Incluyía Drenthe (mapa de 1658). Territoriu integráu nes Provincies Xuníes en 1591.[14]
Escudo de Groniga 1581.svg Señoríu de Groningen Territoriu integráu dafechu nes Provincies Xuníes en 1594.[15]
Small coat of arms of Friesland.png Señoríu de Frisia Territoriu integráu nes Provincies Xuníes en 1581.
Utrecht - coat of arms.png Señoríu d'Utrecht Territoriu integráu nes Provincies Xuníes en 1581.
Escudo de Malinas 1581.svg Señoríu de Malinas Venceyáu al Ducáu de Brabante. Territoriu de les Provincies Xuníes ente 1581-1585[16]
Escudo de Amberes 1581.png Marquesáu d'Amberes Venceyáu al ducáu de Brabante. Perdida poles Provincies Xuníes en 1585[16]

Notes[editar | editar la fonte]



Diecisiete Provincias