Dialeutoloxía

La dialeutoloxía^[1] (διάλεκτος, dialektos, "fala, dialeutu", y -λογία, "-loxía") ye l'estudiu científicu de los dialeutos: subconxuntos de llingües. Anque nel sieglu XIX foi una rama de la llingüística histórica, la dialeutoloxía considérase anguaño davezu como un subcampu de, o absorbida pola, sociollingüística.^[2] Estudia les variaciones na llingua basaes principalmente na distribución xeográfica y nes sos carauterístiques asociaes. La dialeutoloxía trata temes como la diverxencia de dos dialeutos llocales a partir d'un antecesor común y la variación sincrónica.

Los dialeutólogos céntrense finalmente en carauterístiques gramaticales, léxiques y fonolóxiques que correspuenden a zones rexionales. Polo tanto, suelen tratar non solo con poblaciones que vivieron en ciertes árees durante xeneraciones, sinón tamién con grupos migrantes que lleven les sos llingües a nuevos territorios (ver contautu llingüísticu).

Conceptos comúnmente estudiaos na dialeutoloxía inclúin el problema de la intelixibilidá mutua na definición de llingües y dialeutos; situaciones de diglosia, onde dos dialeutos s'usen pa funciones distintes; continuos dialeutales qu'inclúin numberosos dialeutos con distintos niveles d'intelixibilidá; y el pluricentrismu, onde una sola llingua tien dos o más variantes estándar.

Véase tamién

Referencies

↑ Esti términu apaez nel Diccionariu de l'Academia de la Llingua Asturiana. Ver: dialeutoloxía
↑ Chambers, J. K.; Trudgill, Peter (1998). Dialectology (n'inglés), páx. Capítulu 2.

Enllaces esternos

[1] Esti términu apaez nel Diccionariu de l'Academia de la Llingua Asturiana. Ver: dialeutoloxía

[2] Chambers, J. K.; Trudgill, Peter (1998). Dialectology (n'inglés), páx. Capítulu 2.

[1]

[2]