Dendrocopos minor

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Dendrocopos minor
Commons-emblem-notice.svg
 
Picu menor
DendrocoposMinorNaturalHabitat (Cut).jpg
machu
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Piciformes
Familia: Picidae
Subfamilia: Picinae
Xéneru: Dendrocopos
Especie: D. minor
(Linnaeus, 1758)
Distribución
Distribución global de Dendrocopos minor.
Distribución global de Dendrocopos minor.
Distribución del picu menor n'España.
Distribución del picu menor n'España.
[editar datos en Wikidata]
Güevos de Dendrocopos minor

El picu menor,[2] (Dendrocopos minor), ye'l más pequeñu de los picatueros europeos. Ye de la familia de los Picidae.

Descripción[editar | editar la fonte]

Ye'l más pequeñu de los picatueros, 14 a 15 cm, col envés llistáu de blancu y negru; gargüelu y pechu blancos coles partes inferiores clares, con rayáu en negru; nales negres con motudu en blancu; capirote coloráu nel machu, negru nes femes.

Distribución[editar | editar la fonte]

Distribuyir pola rexón Paleártica, dende la Península Ibérica hasta Kamchatka y Xapón, alcontrándose ente les llatitúes, 35º N y 70º N.

En España la especie considérase sedentaria, con dos grandes núcleos de población, el primeru tomando una franxa al norte, dende Asturies y Llión hasta la zona noroccidental de Aragón y el segundu ocupando tola área suroccidental de Castiella y Llión, norte de Estremadura, Comunidá de Madrid y Guadalajara. Nel restu peninsular la so apaición ye puntual y esvalixada, tando ausente de grandes zones del centru y esti peninsular, lo mesmo que de Canaries y Baleares.

Hábitat[editar | editar la fonte]

Habita carbayuda-yos, choperas, y montes mistos, sotos y arbolees non bien trupes con preferencia en ecosistemes fluviales, apaeciendo tamién n'árees abiertes con árboles vieyos.

Na península ocupa los mesmos hábitat na zona norte y nel núcleu castellanu-estremeñu tamién montes, pero con preferencia les deveses, carbayeres, castañares y tamién sotos de ribera.

Nidifica n'árboles vieyos, inclusive en xardinos grandes, alcontrándose dende'l nivel del mar hasta los 1.400 msnm, anque tamién pueden criar en túneles escavaos en turries de los ríos.

Amenaces[editar | editar la fonte]

La perda y fragmentación d'hábitat, sobremanera por baltes de montes con arboláu maduro, la desapaición de los bosque de ribera, la reforestación con arboláu de crecedera rápida y los quemes forestales.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. BirdLife International 2009.Dendrocopos minor. In: IUCN 2010. IUCN Rede List of Threatened Species. Versión 2010.2. <www.iucnredlist.org>. Vistu'l 09 August 2010.
  2. Dendrotocos minor Nel Llibru Coloráu de l'Aves Reproductores d'España. Ministeriu de Mediu Ambiente Rural y Marín.
  • Blanco, J. C. y J. L. González (eds.) (1992). Llibro Colloráu de los Vertebraos d'España. ICONA. ISBN 978-84-8014-711-8.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]