Daniel Cohn-Bendit

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Daniel Cohn-Bendit
Cohn-Bendit at Paris 2006.jpg
eurodiputáu

19 xunetu 1994 - 19 xunetu 1999
Distritu: Alemania Traducir
Eleiciones: eleiciones al Parllamentu Européu de 1994
eurodiputáu

20 xunetu 1999 - 19 xunetu 2004
Distritu: Francia Traducir
Eleiciones: Eleiciones al Parllamentu Européu de 1999
eurodiputáu

20 xunetu 2004 - 13 xunetu 2009
Distritu: Alemania Traducir
Eleiciones: eleiciones al Parllamentu Européu de 2004
eurodiputáu

14 xunetu 2009 - 30 xunu 2014
Distritu: Isla de Francia Traducir
Eleiciones: Eleiciones al Parlamento Europeo de 2009
Vida
Nacimientu

Montauban4  d'abril de 1945

(74 años)
Nacionalidá Bandera d'Alemaña Alemaña
Bandera de Francia Francia  (2015 -
Llingua materna alemán
Familia
Padre Erich Cohn-Bendit
Hermanos/es
Estudios
Estudios Universidá de París Nanterre
Llingües francés
alemán
Alumnu/a de Manuel Castells Traducir
Oficiu
Oficiu políticu, periodista, presentador de televisión, profesor y escritor
Llugares de trabayu Strasbourg y Bruxeles
Emplegadores Europe 1 Traducir
3sat Traducir
Schweizer Fernsehen Traducir
Premios
Miembru de Consejo Europeo de Relaciones Exteriores Traducir
Federación Socialista Alemana de Estudiantes Traducir
Revolutionärer Kampf Traducir
Creencies
Partíu políticu Alianza 90/Los Verdes Traducir
IMDb nm0169959
www.cohn-bendit.de/
Cambiar los datos en Wikidata

Daniel Cohn-Bendit (Montauban, 4 d'abril de 1945) ye un políticu européu de nacionalidá francesa y alemana. Dar a conocer primero pola so participación en Mayu del 68 y el so enclín anarquista, que depués camudó pola de ecoloxista reformista. Foi teniente d'alcalde de Frankfurt del Main y ye eurodiputáu verde dende 1994 y copresidente del grupu parllamentariu Los Verdes/ALE dende 2004. Amás d'ello, Cohn-Bendit ye copresidente del Grupu Spinelli, un Intergrupo del Parllamentu Européu que'l so oxetivu consiste en rellanzar el proyeutu federalista n'Europa. Mientres les eleiciones de 2009 encabezó la llista de Europe Écologie na circunscripción de Île de France, llogrando un 20,86 % de los votos. A lo postrero, esta formación algamaría un 16,28 % a nivel nacional,[1] algamando práuticamente al Partíu Socialista Francés.[2]

Biografía[editar | editar la fonte]

Una mocedá rebalba[editar | editar la fonte]

Hermanu de Gabriel Cohn-Bendit, naz en Francia en 1945 de padres alemanes d'orixe xudíu, que s'abelugaren del réxime nazi en 1933. Foi apátrida hasta la edá de 14 años, cuando tomó la nacionalidá alemana pa nun faer la so serviciu militar. Definir a sigo mesmu, sicasí, como «ciudadanu européu».[3]

Foi miembru mientres un curtiu periodu de tiempu de la Fédération Anarchiste, y del movimientu Negru y Colloráu.

En terminando'l Abitur, en 1965 retorna a Francia onde se matricula en propedéutica pa estranxeros na Sorbona. Y en 1967 empieza los sos estudios de socioloxía na Universidá de Nanterre cuando esplota'l movimientu del 22 de marzu en 1968. Ye inscritu entós na llista negra de los estudiantes de la Universidá. Y tres el desallugu realizáu pola policía'l 2 de mayu, forma parte del grupu d'estudiantes qu'ocuparon la Sorbona a otru día. Constituyiríase asina, xuntu con Alain Geismar y Jacques Sauvageot, como unu de los líderes de Mayu del 68. El 21 de mayu, mientres un viaxe a Berlín, prohíbese-y la entrada en Francia. Vuelve, sicasí, el 28 de mayu colos pelos tiñíos y gafes escures pa una xunta na Sorbona onde ye aclamáu. El eslogan «Toos somos xudíos alemanes» simboliza'l sofitu de los mozos a aquel que la prensa denomina «Dany el colloráu». La prohibición caltener hasta 1978.

Col final de los acontecimientos, instalar en Frankfurt del Main y abandona la so actividá pública. Ellí funda'l nuevu partíu Llucha Revolucionaria y comparte pisu col so amigu Joschka Fischer (quien sería ministru d'esteriores alemán en 1998).[4] Ye socesivamente educador nuna guardería autogestionada y emplegáu na llibrería Karl Marx. Progresivamente, abandona la so perspeutiva contestataria empobinándose escontra una carrera política.

En 1975, publicó un llibru de memories tituláu El gran bazar. Nes sos páxines cavilga sobre'l trabayu políticu, los deberes d'un revolucionariu y, tamién, sobre lo que podía esperimentase nun xardín d'infancia alemán a empiezos de los años setenta.

Dempués de ser espulsáu de Francia, Cohn-Bendit instalar en Frankfurt, onde trabayó como monitor nuna guardería alternativa venceyada a la universidá. La so esperiencia nesi centru educativu, revelada nel llibru, cobró agora una peligrosa actualidá pal políticu verde. Foi escrita cola meta pocu azorronada de provocar a la conservadora sociedá xermana nuna dómina onde floriaben proclamar antisistema y los mozos esixíen poner fin a tolos tabúes sexuales.

«Asocedió delles vegaes que dellos neños abriérenme la bragueta. Reaccioné de distintes maneres, según les circunstancies, pero'l deséu d'aquellos neños plantegábame un problema. Yo preguntába-yos: ¿Por qué nun xugáis xuntos, por qué m'escoyéis a mi y non a otros neños? Pero si aportunaben sía comoquier, afalagar», rellata Dany -y Rouge nel so llibru. «Podía sentir perfectamente cómo les neñes de cinco años aprendieren a escitame.»

Depués de les publicaciones acusatorias apaecíes nos periódicos británicos The Observer y The Independent, nel italianu La Repubblica y nel alemán Bild en 2001, Daniel Cohn-Bendit espresa'l so reconcomiu por escribir el llibru -y Grand Bazar sabiendo lo que sabe güei avera del abusu sexual infantil.

Nesi llibru Daniel Cohn-Bendit defendía la lliberación sexual de los neños y la so capacidá d'otorgar consentimientu pa vivir la so sexualidá llibremente colos adultos. Daniel Cohn-Bendit xustifícase diciendo que na década de los 70 los revolucionarios taben encegolaos cola represión en toles sos formes, incluyida la represión sexual y que se creía qu'una educación anti-autoritaria yera dexar a un neñu crecer ensin tabúes sexuales. Diz qu'esaxeró al describir que tuvo situaciones sexuales colos neños del xardín d'infantes onde trabayaba y que fuera una manera contestataria de lluchar contra la moral burguesa, que lo escribiera por pura prevocación.[5]

Carrera política y ecoloxista[editar | editar la fonte]

A finales de los años 1970, averar al movimientu verde alemán (Die Grünen) y anima a Joschka Fischer a presentase a les eleiciones de Hesse. En 1981, ruempe col anarquismu militando pola eleición del cómicu Coluche a la presidencia de la República Francesa. En 1986, oficializa'l so abandonu de la perspeutiva revolucionaria nel so llibru: Nous l'avons tant aimé, la Révolution (La revolución, y nós que la quixímos tanto). Más tarde y yá integráu en Die Grünen (1989), Cohn-Bendit sería escoyíu como teniente d'alcalde en Frankfurt del Main (xuntu col alcalde del SPD).

Eurodiputáu[editar | editar la fonte]

Daniel Cohn-Bendit ye eurodiputáu nel Parllamentu Européu dende les Eleiciones al Parllamentu Européu de 1994.[6]

En 2004 Daniel Cohn-Bendit ye reelexíu eurodiputáu pa representar a los verdes; ye'l voceru del Partíu Verde Européu, partíu políticu creáu en febreru d'esi añu. Reelexíu en 2009 ye, amás de ecoloxista, partidariu del federalismu européu.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Una pincelada verde nuna tela gris El País, 30/06/2009
  2. El partíu socialista francés sufre casi una hecatombe Públicu, 08/06/2009
  3. Entevista na TéléLibre (francés).
  4. NÓS AFAYAMOS LA GLOBALIZACIÓN El País: entrevista a Daniel Cohn-Bendit, 11/02/2001. Cuando fundamos Llucha Revolucionaria, Joschka nin siquier atopábase ente nós. Intentamos ganánoslo por que se ocupara de la formación; él nun tenía que metese na llucha caleyera, sinón enseñar Marx a los que diben a les fábriques y teníen que llevantar revueltes. Consultada'l 15 d'avientu de 2009
  5. L'EXPRESS (22 de febreru de 2001). «-y remords de Cohn-Bendit» (francés). Consultáu'l 1 de febreru de 2012. ««Il s'agissait de transgresser deas frontières et de briser -yos interdits. Cela n'avait rien à voir avec deas abus sexuels.»»
  6. Los sos diputaos: Presentación : Daniel Cohn Bendit

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]






Daniel Cohn-Bendit