Cornelia Bargmann

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Cornelia BargmannPicto infobox character.png
Vida
Nacimientu

Virxinia1  de xineru de 1961

(58 años)
Nacionalidá Bandera de Estaos Xuníos d'América Estaos Xuníos
Familia
Casáu/ada con Richard Axel
Estudios
Estudios Universidad de Georgia Traducir
Institutu Teunolóxicu de Massachusetts 1987) Philosophiæ doctor
Nivel d'estudios Philosophiæ doctor
Direutor/a de tesis Robert Weinberg Traducir
Oficiu
Oficiu bióloga, neurocientífica y neurobióloga
Emplegadores Universidad de California en San Francisco Traducir
Universidad Rockefeller Traducir
Premios
Miembru de Academia Nacional de Ciencies de los Estaos Xuníos
Academia Estauxunidense de les Artes y les Ciencies
Cambiar los datos en Wikidata

Cornelia Isabella Bargmann (Virxinia, Estaos Xuníos, 1 de xineru de 1961) ye una neurobióloga estauxunidense. Ye conocida pol so trabayu nos mecanismos de comportamientu de circuitos xenéticos y neuronales usando C. elegans, particularmente los mecanismos de olfacción nel vierme. Foi escoyida pa l'Academia Nacional de Ciencies y fuera investigadora del Institutu Médicu Howard Hughes en UCSF, y depués na Universidá Rockefeller de 1995 a 2016. Anuncióse'l 21 de setiembre de 2016 que fuera nomada presidenta de ciencia entrante nel Iniciativa Chan Zuckerberg, efectiva dende'l 1 d'ochobre de 2016. En 2012 recibió'l Premiu Kavli de $ 1 millón y en 2013 el Premiu Breakthrough de $ 3 millones en Ciencies de la vida.[1]

Biografía[editar | editar la fonte]

Bargmann nació en Virxinia y creció n'Athens, Xeorxa, como una de cuatro fíos, y l'única fía, de Rolf Bargmann, un estadista ya informáticu de la Universidá de Xeorxa.

Completó los sos estudios de pregrado na Universidá de Xeorxa en 1981, con un títulu en bioquímica, y los sos estudios de posgráu nel M.I.T, con un doctoráu nel departamentu de Bioloxía en 1987 nel llaboratoriu de Robert Weinberg. Esaminó los mecanismos moleculares de la oncogénesis y ayudó a identificar el papel del Ras nel cáncer de vexiga. Tamién fixo un trabayu significativu en neu, un oncogeno que más tarde condució a tratamientos significativos nel cáncer de mama.[2]

Más tarde completó un postdoctorado con H. Robert Horvitz, nel M.I.T, trabayando en mecanismos de bioloxía molecular de la neurociencia. Empezó a trabayar nel comportamientu quimiosensorial en C. elegans, y llogró delles meyores, demostrando, ente otres coses, que los nematodos tienen un sentíu del olfatu.[2]

Bargmann aceptó un puestu de docente na UCSF en 1991. Siguió los sos estudios sobre'l comportamientu de los viermes y el control neuronal, centrándose nel olfatu a nivel molecular. Buscó xenes similares a los atopaos por Richard Axel y Linda Buck pa ser la base del olfatu y el gustu, y atopó esos xenes nel xenoma apocayá secuenciáu de C elegans. El so trabayu condució a descubrimientos de los mecanismos que subyacen a comportamientos complexos, como los d'alimentación. El so trabayu siguió conduciendo a una comprensión más fonda del celebru, les capacidaes sensoriales y el desenvolvimientu neuronal. Bargmann tamién identificó la SYG-1, una molécula "casamentera" que dirixe a les neurones por que formaren conexones ente sigo mientres el desenvolvimientu.[ensin referencies]

En 2004, treslladar a la Universidá Rockefeller y trabayó como investigadora del Institutu Médicu Howard Hughes hasta 2016, antes de tomar al Presidente de CZI. El llaboratoriu de Bargmann utiliza un organismu relativamente simple, el nematodo C. elegans, y el so sentíu del olfatu desaxeradamente sensible pa estudiar cómo los xenes regulen el desenvolvimientu, la función y el comportamientu neuronal. El so trabayu foi reconocíu con numberosos premios, incluyida la eleición de l'Academia Nacional de Ciencies.[3]

Bargmann apaeció nel New York Times el 21 de xunu de 2011.[4]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. American Academy of Arts and Sciences. «Book of Members, 1780-2010: Chapter B» (en). Consultáu'l 18 de febreru de 2018.
  2. 2,0 2,1 «Biography of Cornelia I. Bargmann» (n'en). Proceedings of the National Academy of Sciences 102 (9). 1 de marzu de 2005. doi:10.1073/pnas.0500025102. ISSN 0027-8424. PMID 15728356. http://www.pnas.org/content/102/9/3181. Consultáu 'l 18 de febreru de 2018. 
  3. «The Rockefeller University» (en). Consultáu'l 18 de xineru de 2018.
  4. (n'en-US) Roundworm Could Unlock Secrets of the Human Brain. 20 de xunu de 2011. ISSN 0362-4331. https://www.nytimes.com/2011/06/21/science/21brain.html. Consultáu 'l 18 de febreru de 2018. 



Cornelia Bargmann