Collecha de plantes melecinales

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Cosecha de plantas medicinales

L'empléu de plantes pa fines terapéuticos formó parte de les actividaes particulares de munches cultures a lo llargo de la hestoria humana. Munches de les sos tradiciones son calteníes l'actualidá, a pesar del surdimientu y afitamientu de la química farmacéutica como parte fundamental de la medicina moderna, basada fundamentalmente en principios activos de síntesis, que los sos principios tán na química moderna a nivel elemental. Sicasí, la fitoterapia, denominación moderna pal cultivu de plantes melecinales, esplica dalgunes de les sos propiedaes en ciertes molécules que son sintetizaes nel organismu d'especies vexetales específiques, que pueden formar parte del tratamientu de delles enfermedaes. Sicasí nun ye una actividá que pueda improvisase.

Por esti motivu, la collecha de les plantes melecinales, la so preparación y el so ulterior almacenamientu son actividaes que tienen d'encarase con muncha seriedá, ensin recibir influencies de pseudo-ciencies. Les feches de recueya y los procedimientos pa la so preparación y almacenamientu varien según de que planta se trate y de les conocencies decantaes al traviés del tiempu poles varies cultures que los utilicen.

Collecha[editar | editar la fonte]

La collecha de les plantes melecinales faise necesaria, básicamente por dos motivos: primero, porque les condiciones meteorolóxiques y el ciclu vexetativu de les plantes acomuñáu a esti bien frecuentemente fai que la planta nun tea disponible tol añu; y, segundu, porque l'usu de munches plantes estendióse a rexones onde estes nun crecer naturalmente.

La collecha efectúase xeneralmente per medios manuales, curiando de nun destruyir les plantes, cuando esto ye posible, ye dicir cuando la parte que s'utiliza de la mesma dexa qu'esta se reponga, si ye de ciclu tresañal. Adicionalmente esisten una serie de práutiques que tienen de ser respetaes, como por casu: Curiar que les partes recoyíes tean llibres de plagues y enfermedaes; que los raigaños, rizómas, bulbos y cormos recuéyanse enantes del floriamientu, sicasí les fueyes tienen de recoyese al entamu d'ésta, y les flores cuando s'atopen abiertes.

El conocedores d'estos procesos encamienten que la recueya se d'en les hores de la mañana, enantes de les 10:00 y pela tarde, cuando'l sol yá baxó. La hora en que se recoyer la planta o parte d'esta, y l'edá d'ésta tien influencia na presencia de los principios activos.

Llaváu[editar | editar la fonte]

La llavadura solo ye necesariu pa esaniciar suciedaes o la tierra que pudiera tar xuntada. De normal llávase con agua frío, y suélse-y amestar delles gotes de llimón, una cuyaradina de sal o delles gotes de yodu.

Ensugáu[editar | editar la fonte]

L'ensugáu faise necesariu, y tien de faese darréu dempués de la collecha pa evitar que los formientos conteníos nes plantes alteriar. Nel procesu d'ensugáu tien d'evitase que se pierdan compuestos activos, principalmente si tratar de plantes arumoses. Pa esti fin l'ensugáu facer a la solombra y con bona ventilación.

Almacenamientu[editar | editar la fonte]

L'almacenamientu garantiza'l caltenimientu de les propiedaes de les plantes melecinales, polo tanto ten de ser preparáu con cuidu, evitando'l mugor.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • (PASSE), Medicina Tradicional Andina y Plantes Curatibles. Ministeriu de Salú - Programa de Sofitu al Sector Salú nel Ecuador - Gobierno del Ecuador - Xunión Europea. Setiembre de 2008. 554 p.