Colius colius

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Colius colius
Commons-emblem-notice.svg
 
Páxaru mure dorsiblanco
Colius White-backed mousebird feeding on Duranta berries 9860s.jpg
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Coliiformes
Familia: Coliidae
Xéneru: Colius
Especie: C. colius
(Linnaeus, 1766)
[editar datos en Wikidata]

Colius colius[2] ye una especie d'ave coliforme de la familia Coliidae que vive nel África austral.

Descripción[editar | editar la fonte]

Exemplar muertu onde se repara'l patrón llistáu del so obispillo.
Exemplar garráu a dos ramites amosando'l so banduyu anteáu.

Ye una ave d'unos 34 cm de llargu, con una llarga cola que supón aprosimao la metá del so llargor, y pesa ente 38–64 g. Presenta un prominente copete eréctil na so cabeza. Los sos partes cimeros, cabeza y pesu son de color gris, salvo una llista blanca flanqueada por dos llistes negres na so obispillo y una banda trasversal colorada na base de la cola, que nun son visibles nun siendo qu'abra siquier parcialmente les nales. Sicasí'l so banduyu ye de color anteado. El so picu ye ablancazáu azuláu cola punta negra curvada escontra baxo. Les sos pates son coloraes.

Estrémase del páxaru mure común porque les partes cimeres d'esta postrera son de tonos pardos y el so picu nun tien la punta más escura como nel páxaru mure dorsiblanco.

Distribución[editar | editar la fonte]

Estender pol sur d'África dende Namibia y el sur de Botsuana hasta les rexones central y occidental de Sudáfrica. El páxaru mure dorsiblanco prefier los hábitats arbustivos secos como'l veld espinosu, el fynbos y les zones semidesérticas.

Comportamientu[editar | editar la fonte]

El páxaru mure dorsiblanco ye una especie sedentaria principalmente frugívora, que s'alimenta de frutos, fueyes, granes y néctar. Dacuando baxen al suelu p'alimentase de les flores de les yerbes. Na naturaleza desempeñen un importante papel como diseminador de granes de les plantes con bayes como la Halleria llucida. Pero tamién estiende les granes de les plantes invasores como los miembros de Cotoneaster. Tamién s'alimenta de los biltos de delles plantes polo que dacuando se dediquen a pulgar les cañes de delles plantes ornamentales como les Citharexylum. Los sos vezos alimenticios facer bien impopulares ente'l llabradores y los xardineros. Son aves cobardes y tornes y cuando se crucien colos humanos o se queden quietos nel so árbol o se van volando darréu.

Ye una especie social, que se mueve, alimenta y duerme en pequeños grupos, supuestamente d'aves emparentaes, y que suelen realizar afecháu mutuu. La so forma de garrase a les cañes ye paecida a la de los loros, de cutiu cuélguense de les cañes en llugar de posase sobre elles como la mayoría de les aves y con frecuencia garrar a cañes distintes con cada pata. Les plumes de la so llarga cola esprender fácilmente, lo qu'indica que ye un mecanismu de defensa de los depredadores que puedan atrapales pola cola.

Pueden criar en cualquier dómina del añu cuando les condiciones son favorables. Escuenden el so nial en forma de gran concu ente los parrotales. Dambos proxenitores alimenten a los pitucos y tamién por ayudantes, que de normal son fíos de la niarada anterior.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. BirdLife International (2012). «Colius colius» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2013.1. Consultáu'l 30 d'ochobre de 2013.
  2. Bernis, F; De Juana, E; Del Hoyo, J; Fernández-Cruz, M; Ferrer, X; Sáez-Royuela, R; Sargatal, J (2001). «Nomes en castellanu de les aves del mundu recomendaos pola Sociedá Española d'Ornitoloxía (Sexta parte: Coliiformes, Trogoniformes y Coraciiformes)». Ardeola. Handbook of the Birds of the World (Madrid: SEO/BirdLife) 48 (1):  pp. 107-110. ISSN 0570-7358. http://www.seo.org/wp-content/uploads/tmp/docs/vol_48_1_sexto.pdf. Consultáu 'l 10 de payares de 2013. 

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • Ian Sinclair, Phil Hockey and Warwick Tarboton, SASOL Birds of Southern Africa (Struik 2002) ISBN 1-86872-721-1

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]