Colestasis del embaranzu

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Colestasis del embarazo
Clasificación y recursos esternos
CIE-10 K71.0, K83.1
CIE-9 576.2
DiseasesDB 9121
MeSH D002779
Wikipedia nun ye un consultoriu médicu Avisu médicu 
[editar datos en Wikidata]

La colestasis del embaranzu o colestasia del embaranzu, tamién conocida como colestasis obstétrica, colestasia obstétrica,[1] colestasis intrahepática del embaranzu o colestasia intrahepática del embaranzu (CIE),[1][2] ye un trestornu fisiolóxicu que xeneralmente se presenta mientres l'últimu trimestre del embaranzu, y provoca comezón intensa, especialmente nes manes y los pies. En rares ocasiones, los síntomes pueden apaecer antes del tercer trimestre. El trestornu nun afecta severamente la salú de la madre al llargu plazu, pero puede causar entueyos graves pal fetu.

La colestasis ye cuando la escreción de la fiel (del fégadu) atáyase. Esta puede presentase de dos maneres:

  1. colestasis extrahepática, ye dicir que la interrupción produzse fora del fégadu.
  2. colestasis intrahepática, cuando asocede nel interior del fégadu.

Epidemioloxía[editar | editar la fonte]

A nivel mundial la colestasis presentar n'alredor del 1% de los embaranzos,[3] sicasí tien variaciones importantes ente los países. N'Europa, los países escandinavos como Suecia tienen una incidencia daqué más alta, con hasta un 2% de los embaranzos.[3]

La incidencia más alta detectar en Chile y Bolivia na década de los 70, cuando hasta 14% de los embaranzos tenía esta condición,[4][5] particularmente ente les persones del pueblu mapuche, que teníen hasta 27%.[4] Anguaño nestos países la incidencia atópase en redol al 2%.[6]

Signos y síntomes de la colestasis del embaranzu[editar | editar la fonte]

Esti trestornu manifestar con pruyiciu, ensin mancadures dermatolóxiques, y davezu coles siguientes carauterístiques:[7]

  • Bien intensu, especialmente nes palmes de les manes y plantes de los pies.
  • Aumenta n'intensidá nes tardes
  • Nun respuende al tratamientu habitual (antihistamínicos)

Signos y síntomes menos habituales inclúin:[7]

Malestar xeneral

  • Irritabilidá

Factores de riesgu[editar | editar la fonte]

Los siguientes factores pueden aumentar el riesgu d'una muyer de desenvolver la colestasis del embaranzu:

  • Tener un pariente cercanu que tuvo colestasis del embaranzu.
  • Tener colestasis del embaranzu nun embaranzu anterior (hasta 70% de recurrencia)
  • Embaranzu múltiple (mellizos, trillizos, etc.)
  • Historia de dañu hepáticu

Causes[editar | editar la fonte]

Les causes d'esta enfermedá nun se conocen dafechu. Créese que contribúin factores xenéticos, hormonales y ambientales.[3]

Factores xenéticos[editar | editar la fonte]

El fechu de qu'esistan families con mayor predisposición a presentar esta condición, según variaciones étniques y xeográfiques na so incidencia, sofiten la esistencia d'un componente xenéticu.[8] Mutaciones nel xen de la proteína de tresporte de membrana hepatocelular ABCB4 (MDR3) atopáronse hasta nun 15% de los embaranzos con colestasis.[9]

Factores hormonales[editar | editar la fonte]

Tamién esiste evidencia d'un rol de les hormones nel desenvolvimientu de colestasis del embaranzu, particularmente los estrógeno. Asocede más comúnmente nel tercer trimestre, cuando los niveles hormonales son más altos.[3] Tamién se-y acomuñó a embaranzos múltiples (gemelares, triples), onde los niveles d'hormones son tamién más elevaos.[10]

Viose asina mesmu una relación de la progesterona col desenvolvimientu de CIE. Muyeres que fueron trataes con progesterona mientres l'embaranzu aumenten el so riesgu de desenvolver esta condición,[11] según esisten cambeos nos niveles de metabolitos de progesterona nel sangre de muyeres con colestasia.[11]

Factores ambientales[editar | editar la fonte]

Una serie de fechos suxure que, amás de los factores xenéticu y hormonal, tamién esisten factores ambientales que modulan la CIE, como por casu que se presenta más davezu pel hibiernu que pel branu,[12] o que la prevalencia hai disminuyíu notablemente en países como Chile, en xunto cola meyora de les condiciones d'alimentación de la población.[12]

Abarrúntase que los baxos niveles de seleniu podríen tener un rol na colestasia.[13]

Diagnósticu[editar | editar la fonte]

El diagnósticu basar na presencia de la picazón carauterística, alteración d'exámenes de sangre como elevación de transaminasas y d'acedos biliares, y l'ausencia d'un diagnósticu alternativu que cause'l pruyiciu o la ictericia.[3]

Amás puede ser necesariu refugar diagnósticos alternativos, como enfermedaes dermatolóxiques comunes o dermatosis propies del embaranzu, la preeclampsia, síndrome HELLP, o'l fégadu grasu agudu del embaranzu; según tamién otres causes de hepatitis, como virus, fármacos, cirrosis biliar primaria o colangitis esclerosante primaria.[3]

Tratamientu[editar | editar la fonte]

El tratamientu habitual d'esta patoloxía, ye'l acedu ursodesoxicólico. El so principal efeutu ye l'amenorgamientu de la picazón, anque podría tener efeutos en prevenir el partu prematuru y aumentar el pesu de nacencia.[14]

P'amenorgar el riesgu fetal, davezu induzse'l partu ente la selmana 37 y la 38 d'edá gestacional.[3]

Entueyos[editar | editar la fonte]

Pa la madre nun esisten mayores entueyos, yá que tantu los síntomes como los exámenes de llaboratoriu vuelven a la normalidá llueu dempués del partu, sicasí acomúñase con una serie d'entueyos pal fetu, incluyendo:[15]

Ensin tratamientu, la mortalidá pal fetu puede llegar hasta ente un 11% y un 20%,[16] anque les causes d'esti aumentu de mortalidá nun s'atopen dafechu esclariaes.[15]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 Asociación de Sociedaes Científiques-Médiques de Chile ASOCIMED, Colestasia intrahepática del embaranzu
  2. Alonso Ruseco, Colestasia intrahepática del embaranzu, Escuela de Medicina, Pontificia Universidá Católica de Chile
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 «Intrahepatic cholestasis of pregnancy» (n'En). Orphanet Journal of Rare Diseases 2 (1). 29 de mayu de 2007. doi:10.1186/1750-1172-2-26. PMID 17535422. PMC 1891276. http://www.ojrd.com/content/2/1/26. Consultáu 'l 29 de marzu de 2016. 
  4. 4,0 4,1 Reyes, Humberto (1 de xineru de 1979). «Prevalence of intrahepatic cholestasis of pregnancy in La Paz, Bolivia». Journal of Chronic Diseases 32 (7):  pp. 499–504. doi:10.1016/0021-9681(79)90111-5. http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/0021968179901115. Consultáu 'l 29 de marzu de 2016. 
  5. Reyes, H. (1 d'abril de 1978). «Prevalence of intrahepatic cholestasis of pregnancy in Chile». Annals of Internal Medicine 88 (4):  pp. 487–493. ISSN 0003-4819. PMID 637428. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/637428?dopt=Abstract. Consultáu 'l 29 de marzu de 2016. 
  6. Reyes, H. (1 de marzu de 1997). «Review: intrahepatic cholestasis. A puzzling disorder of pregnancy». Journal of Gastroenterology and Hepatology 12 (3):  pp. 211–216. ISSN 0815-9319. PMID 9142637. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/9142637/. Consultáu 'l 29 de marzu de 2016. 
  7. 7,0 7,1 Medina Lomelí, Juan Manuel (2012). «Colestasis intrahepática del embaranzu: una revisión». Ginecol Obstet Mex 80 (4):  pp. 285-294. PMID 22808859. http://www.medigraphic.com/pdfs/ginobsmex/gom-2012/gom124g.pdf. Consultáu 'l 29 de marzu de 2016. 
  8. «Intrahepatic cholestasis of pregnancy: what's new» (n'en). Journal of the European Academy of Dermatology and Venereology 16 (4):  pp. 316–318. 1 de xunetu de 2002. doi:10.1046/j.1468-3083.2002.00440.x. ISSN 1468-3083. http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1046/j.1468-3083.2002.00440.x/abstract. Consultáu 'l 29 de marzu de 2016. 
  9. «Sequence analysis of bile salt export pump (ABCB11) and multidrug resistance p-glycoprotein 3 (ABCB4, MDR3) in patients with intrahepatic cholestasis of pregnancy». Pharmacogenetics 14 (2):  pp. 91–102. doi:10.1097/00008571-200402000-00003. http://content.wkhealth.com/linkback/openurl?sid=WKPTLP:landingpage&an=00008571-200402000-00003. Consultáu 'l 29 de marzu de 2016. 
  10. «Intrahepatic cholestasis of pregnancy in twin pregnancies». Journal of Hepatology 9 (1):  pp. 84–90. doi:10.1016/0168-8278(89)90079-2. http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/0168827889900792. Consultáu 'l 29 de marzu de 2016. 
  11. 11,0 11,1 «Intrahepatic cholestasis of pregnancy: molecular pathogenesis, diagnosis and management». Journal of Hepatology 33 (6):  pp. 1012–1021. doi:10.1016/s0168-8278(00)80139-7. http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S0168827800801397. Consultáu 'l 29 de marzu de 2016. 
  12. 12,0 12,1 Reyes, H. (1 d'abril de 2000). «Selenium, cinc and copper plasma levels in intrahepatic cholestasis of pregnancy, in normal pregnancies and in healthy individuals, in Chile». Journal of Hepatology 32 (4):  pp. 542–549. ISSN 0168-8278. PMID 10782901. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/10782901. Consultáu 'l 29 de marzu de 2016. 
  13. «Low serum selenium concentration and glutathione peroxidase activity in intrahepatic cholestasis of pregnancy.». British Medical Journal (Clinical research ed.) 294 (6565):  pp. 150–152. 17 de xineru de 1987. ISSN 0267-0623. PMID 3109544. PMC 1245162. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1245162/. Consultáu 'l 29 de marzu de 2016. 
  14. Zapata, Rodrigo (1 de xunu de 2005). «Ursodeoxycholic acid in the treatment of intrahepatic cholestasis of pregnancy.» (n'en). Liver International 25 (3):  pp. 548–554. doi:10.1111/j.1478-3231.2004.0996.x. ISSN 1478-3231. http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/j.1478-3231.2004.0996.x/abstract. Consultáu 'l 1 d'abril de 2016. 
  15. 15,0 15,1 «Intrahepatic Cholestasis of Pregnancy: Review of the Literat... : Obstetrical & Gynecological Survey». Consultáu'l 1 d'abril de 2016.
  16. Ruseco, Alonso J.. «Intrahepatic cholestasis of pregnancy: A retrospective case-control study of perinatal outcome». American Journal of Obstetrics and Gynecology 170 (3):  pp. 890–895. doi:10.1016/s0002-9378(94)70304-3. http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S0002937894703043. Consultáu 'l 1 d'abril de 2016. 


Colestasis del embarazo