Circuitu playeru de Daytona

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
W. K. Vanderbilt, A. MacDonald y H. T. Thomas en 1905
Prueba de velocidá en Daytona en 1922

El circuitu playeru de Daytona ye un circuitu de carreres temporal allugáu cerca del balneariu de Daytona Beach, condáu de Volusia, tao de Florida, Estaos Xuníos, onde güei s'alluga'l pobláu de Ponce Inlet. Utilizar ente les décades de 1900 y 1950 pa carreres de automovilismu de velocidá y pruebes de velocidá máxima.

Ente les décades de 1900 y 1930, la sablera recibió a automóviles construyíos pa bater récores de velocidá sobre tierra, aprovechando'l sable compactu de la zona. Ente los pilotos que visitaron dicha sablera atópense Barney Oldfield, Henry Segrave, Malcolm Campbell, Ray Keech, Frank Lockhart y Lee Bible. Segrave marcó 327,97 km/h en marzu de 1927 col so Mystery, depués 372,459 km/h en marzu de 1929 col so Golden Arrow, y Campbell algamó los 445,472 km/h con un Blue Bird en marzu de 1935. Depués d'esi récor, los pilotos empezaron a utilizar el salar de Bonneville pa los sos intentos y dexaron de visitar el circuitu playeru de Daytona.

En marzu de 1936, el pilotu Sig Haugdahl entamó una carrera de stock cars nel circuitu playeru de Daytona. El circuitu constaba de dos rectes d'aprosimao 3 km de llargor caúna: la Carretera Estatal de Florida A1A escontra'l sur, y la sablera escontra'l norte; el circuitu percorrer en sentíu antihorario. El trazáu tuvo orixinalmente una estensión de 5,1 km. En septiembre de 1937, Haugdahl volvió entamar la carrera, esta vegada con ayuda de Bill France Sr. Este empezó a entamar más carreres mientres los próximos años hasta 1941, dempués de lo que Estaos Xuníos ingresó na Segunda Guerra Mundial.

Depués de concluyida la guerra, France volvió entamar carreres nel circuitu playeru de Daytona a partir de 1946. En 1949 empezó a apostase la NASCAR Strictly Stock, güei llamada Copa NASCAR, y Daytona recibió la categoría na segunda fecha de la temporada en xunetu. La carrera empezó a apostase de magar, en 1950, en febreru.

Dada la gran cantidá de públicu, en 1953 decidió treslladar la carrera a un circuitu permanente. La sablera allugó la última carrera en 1958, y les 500 Milles de Daytona empezaron a apostase en 1959 nel Daytona International Speedway, un superóvalo de 2 milles de llargu. La sablera siguió utilizándose pa pruebes de velocidá máxima hasta 1961.

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]



Circuito playero de Daytona