Chertan

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Chertan
Chertan
Constelación Lleo
Ascensión reuta α 11h 14min 14,40s
Declinación δ +15º 25’ 46,5’’
Distancia 165 años lluz
Magnitú visual +3,33
Magnitú absoluta -0,35
Lluminosidá 120 soles
Temperatura 9250 ± 180 K
Masa 2,75 - 2,9 soles
Radiu 4,3 soles
Tipu espectral A2V
Velocidá radial +7,6 km/s
Otros nomes HD 97633 / HR 4359
HIP 54879 / SAO 99512

Chertan ye'l nome de la estrella θ Leonis (θ Lleo / 70 Leonis),[1] la sesta más brillosa de la constelación de Lleo, con magnitú aparente +3,33. Ocupa'l llugar 243 ente les estrelles más brilloses del cielu nocherniegu.[2]

Nomes[editar | editar la fonte]

Asitiada na parte de tras del lleón, Chertan tamién recibe los nomes de Chort y Coxa. Los nomes Chertan y Chort proceden del árabe: Chertan de la pallabra al-kharātān «dos pequeñes costielles», refiriéndose originariamente tantu a Duhr (δ Leonis) como a la estrella que nos ocupa; y Chort de la pallabra al-kharāt o al-khurt «pequeña costiella». Pela so parte, Coxa significa «cadril» en llatín. En China yera conocida como Tsze Seang, el segundu ministru del estáu.[3]

Carauterístiques[editar | editar la fonte]

Chertan ye una estrella blanca de la secuencia principal de tipu espectral A2V, similar a otres estrelles más familiares como Siriu, Vega o Fomalhaut. A 165 años lluz de distancia paeznos menos brillosa qu'éstes postreres al tar más alloñada. Tien una temperatura de 9250 K[4] y una lluminosidá equivalente a 120 soles. El so radiu ye 4,3 vegaes más grande qu'el radiu solar. Anque la so velocidá de rotación —23 km/s— ye enforma mayor que la del Sol, xira muncho más lenta qu'otres estrelles de la so clase, siendo el so periodu de rotación inferior a 9 díes.[5] El telescopiu espacial Spitzer detectó escesu nel infrarroxu a 24 μm y a 70 μm, probablemente aniciáu nun discu circumestelar de polvu alredor de la estrella.Error de cita: Etiqueta <ref> non válida; nomes non válidos (p.ex. demasiaos)

Con una edá averada de 450 millones d'años, piénsase que Chertan ta entrando na fase de subxigante.[5] Tien una metalicidá —bayura relativa d'elementos más pesaos qu'el heliu— un 45% menor que la del Sol ([Fe/H] = -0,25).[6] Amás, ye un exemplu de estrella con llinies metáliques con conteníos de elementos químicos bien distintos a les solares. Asina, ye más probe n'elementos llixeros como calciu y escandiu, pero más rica n'elementos pesaos como fierro, bariu o estronciu.[5]

Referencies[editar | editar la fonte]