Celia Calderón

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Celia Calderón
Vida
Nacimientu Ciudá de Méxicu10  de febreru de 1921
Nacionalidá Bandera de Méxicu Méxicu
Fallecimientu

Ciudá de Méxicu9  d'ochobre de 1969

(48 años)
Estudios
Estudios Slade School of Fine Art Traducir
Oficiu
Oficiu pintora
Cambiar los datos en Wikidata

Celia Calderón (n. 1921 en Guanajuato, Méxicu - 9 d'ochobre de 1969 na Ciudá de Méxicu), foi una artista mexicana conocida pol so trabayu de grabáu, al igual que polos sos olios y acuareles. Formó parte de la Sociedá Mexicana de Grabadores, del Taller de Gráfica Popular y del Salón de la Plástica Mexicana.

Biografía[editar | editar la fonte]

Celia Calderón nació nel estáu de Guanajuato en 1921, fía de Félix Calderón y Enedina Olvera.[1] Asistió a la Escuela Nacional d'Artes Plástiques y al taller de Francisco Díaz de Lleón p'aprender grabáu.[2][1] Recibió una beca del consuláu británicu por que rematara los sos estudios na Slade School of Fine Art en Londres.[2]

Celia Calderón participó y destacó dientro d'un gran númberu de grupos y sociedaes artístiques a lo llargo de la so carrera. Coles mesmes, tuvo la oportunidá de realizar viaxes y consiguir beques que señalen la reconocencia que los sos contemporaneos daben al so trabayu y que la estremen como una artista inquieta y dinámica. Dellos d'el so alumnos describir como una muyer de calter fuerte, qu'esixía coles mesmes en que se comprometía colos estudiantes.

Calderón ingresó a la Escuela Nacional d'Artes Plástiques (ENAP) en 1942. En ganando un primer premiu en dibuxu, la Universidá Nacional Autónoma de Méxicu (UNAM) la becó pa siguir la so formación na Escuela d'Artes del Llibru. Tan solo cuatro años dempués empecipió la so carrera como maestra na Academia de San Carlos, onde enseñó principalmente grabáu, y, en menor midida, pintura y dibuxu. Tamién foi profesora nes escueles dependientes del Institutu Nacional de Belles Artes (INBA). Nesi mesmu añu fundó, xuntu con otros compañeros, la Sociedá pal Impulsu de les Artes Plástiques. En 1947 convidóse-y a xunise a la Sociedá Mexicana de Grabadores (SMG) y foi miembru fundador del Salón de la Plástica Mexicana en 1949 del que recibió'l Premiu d'Iviernu en 1955.

Una nueva oportunidá pa viaxar al estranxeru presentóse-y en 1950, cuando-y foi dada una beca pa estudiar na Slade School of Art de Londres, financiada pol Institutu Nacional de Belles Artes (INBA) y l'Institutu Británicu. Según Bajonero, foi nesi tiempu que perfeccionó la so técnica de grabáu en metal. Esi mesmu añu participó na Primer Bienal Interamericana.

Calderón ingresó al TGP mientres la primer metá de los años cincuenta. Magar un considerable númberu d'artistes que fueron miembros de camín nel Taller y desenvolvíense a la solombra de les sos más reconocíos y carismáticos integrantes, esi nun foi'l so casu. Leopoldo Méndez señaló la gran creatividá de Celia, oldeándola con Ángel Bracho y Pablo O'Higgins, como artistes que se caractericen por una gran personalidá artística. La reconocencia de los sos compañeros valió-y ser escoyida pa viaxar y estudiar na Xunión Soviética y na República Popular China, lo cual yera una oportunidá particularmente inusual. Amás d'esponer nel Centru d'Artistes de Beixín, Celia conoció los talleres de dellos artistes chinos prominentes, con quien trabayó intensamente.

Obra y esposiciones[editar | editar la fonte]

En 1947, Celia foi convidada a xunise a la Sociedá Mexicana de Grabadores y en 1952, al Taller de Gráfica Popular. La so habilidá coles acuareles consiguió-y un puestu de profesora na Academia de San Carlos empezando en 1946.

Gracies a una invitación de la Xunión Soviética, viaxó a Asia y espunxo el so trabayu en Beixín.

En 1955 ganó'l premiu de Salón d'Iviernu per parte del Salón de la Plástica Mexicana del cual, ella foi una de los fundadores.

Ye meyor conocida pol so trabayu gráficu, anque tamién lo foi como pintora con olios y acuareles. El so trabayu de grabáu emplega un númberu de técniques usáu especialmente en litografíes. La so obra con acuareles foi emponderáu pol críticu d'arte Justino Fernández, consideráu'l padre de la hestoria del arte Mexicano. Les sos imáxenes consistieron principalmente en personaxes populares col so trabayu gráficu, enfocándose n'héroes Mexicanos.

Muerte[editar | editar la fonte]

La so última residencia foi polo xeneral Molín del Campu Non. 53 en Tacubaya. Se suicidó el 9 d'ochobre de 1969 na Academia de San Carlos d'un tiru na cabeza.[2]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. 1,0 1,1 (2012) Tesoro del Rexistru Civil Salón de la Plástica Mexicana. Gobiernu del Distritu Federal y CONACULTA, 44.
  2. 2,0 2,1 2,2 «Celia Calderón , 1921-1969». Méxicu, D. F.: Blaisten Museum. Consultáu'l 22 d'agostu de 2012. (enllaz rotu disponible n'Internet Archive; ver el historial y la última versión).


Celia Calderón