Castrillo de Villavega

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Castrillo de Villavega
Castrillo de Villavega - Hermitage of Saint Sebastian 001.jpg
Bandera de Castrillo de Villavega.svg Escudo de Castrillo de Villavega.svg
Alministración
PaísBandera d'España España
AutonomíaFlag of Castile and León.svg Castiella y Llión
ProvinciaBandera de la provincia de Palencia.svg Provincia de Palencia
Tipu entidá conceyu d'España
Alcalde de Castrillo de Villavega Traducir Jose Maria Castrillo del Rio
Códigu postal 34478
Xeografía
Coordenaes 42°27′00″N 4°28′59″W / 42.45°N 4.4830555555556°W / 42.45; -4.4830555555556Coordenaes: 42°27′00″N 4°28′59″W / 42.45°N 4.4830555555556°W / 42.45; -4.4830555555556
Castrillo de Villavega is located in España
Castrillo de Villavega
Castrillo de Villavega
Castrillo de Villavega (España)
Superficie 34 km²
Altitú 856 m
Demografía
Población 183 hab. (2018)
Porcentaxe 0.11% de Provincia de Palencia
Densidá 5,38 hab/km²
Más información
Estaya horaria UTC+01:00
castrillodevillavega.es/
Cambiar los datos en Wikidata
Castillo de Castrillo de Villavega. S.IX-X.
Una casona na plaza mayor de Castrillo.
Ermita de La Virxe del Camín tres la rehabilitación del 2011
Ilesia de San Quirico.
Rehabilitación de la Ermita del Cristu en Castrillo de Villavega
Vista de la ponte sobre'l ríu Valdavia al so pasu por Castrillo de Villavega conocíu como Ponte Canto.

Castrillo de Villavega ye una llocalidá y conceyu de la provincia de Palencia, na Comunidá autónoma de Castiella y Lleón, España.

La economía de la rexón ye fundamentalmente agrícola anque tamién cunta con daqué de ganadería, sobremanera ovina. Ye una de les llocalidaes del Camín de Santiago del Norte: Ruta del Besaya.

Xeografía[editar | editar la fonte]

Ta asitiáu a veres del ríu Valdavia, afuente del ríu Pisuerga, sobre una planicie qu'apodera una estensa vega.

El pueblu ta formáu por dos nucleos urbanos de los que Castrillo ye'l principal pol númberu d'habitantes y tamañu, nél ta asitiáu'l gobiernu municipal col so conceyu y xulgáu de paz, amás d'una ilesia. Villavega, muncho más pequeñu, cuenta con unes poques cases y una ilesia. Dambos tán dixebraos ente sigo pel ríu Valdavia, sobre'l que se construyó a principios del sieglu XIX una ponte de piedra pa faer posible el so pasu.

Traviesa'l pueblu la carretera rexonal de Villaherreros a Buenavista de Valdavia. Tien bien próximes les llocalidaes de Carrión de los Condes, Osorno, Herrera de Pisuerga y Saldaña.

Evolución demográfica[editar | editar la fonte]

A 1 de xineru de 2010 la población del conceyu xubía a 204 habitantes, 106 varones y 98 muyeres.[1]


Gráfica d'evolución de Castrillo de Villavega (conceyu) ente 1842 y 2010

     Población de fechu (1857-1860) según los censos de población del INE del sieglu XIX.      Población de derechu (1842 y periodu 1900-1991) o población residente (2001) según los censos de población del INE.      Población según el padrón municipal de 2010 del INE.

Censu de Llares
1842 1857 1860 1877 1887 1897 1900 1910 1920 1930 1940 1950 1960 1970 1981 1991 2001
132 234 235 279 247 245 248 243 223 228 223 257 204 141 126 118 107

División alministrativa[editar | editar la fonte]

Fíos pernomaos[editar | editar la fonte]

  • Mariano Cuadráu Carbayos (sieglu XIX), llicenciáu en Farmacia
  • Salvador Mañero Mañero (Castrillo de Villavega, 12 de xineru de 1917 - † Madrid, 27 d'ochobre de 2000): Unu de los profesores de filosofía españoles más importantes del sieglu XX. El 30 d'ochobre de 1945 incorpórase, como Caderalgu de Filosofía, al Cuerpu de Caderalgos Numerarios d'Institutos Nacionales d'Enseñanza Media d'España, con destín nel Institutu Xovellanos de Xixón, villa asturiana na que va permanecer hasta 1959, desenvolviendo una gran actividá pública. Doctor en Filosofía en 1950 pola Universidá de Madrid, cola tesis Dios na concepción aristotélica del Universu. Collaborador habitual de la Revista del Institutu «Luis Vives» de Filosofía, y depués de les Selmanes Españoles de Filosofía, publicó tamién nos años cincuenta na Revista de la Universidá d'Uviéu y en Archivum (revista que la foi de la Facultá de Filosofía y Lletres d'Uviéu).

Historia[editar | editar la fonte]

La so situación xeográfica de xuru foi'l motivu pol que na Alta Edá Media construyóse un castiellu o talaya dende'l que podía controlase un vastu territoriu. Los restos qu'entá perviven, constitúin un pervalible y estrañu exemplu de Fortaleza de Repoblación, y déxanos tener una idea de como pudo ser el Castillo d'Agüeru (Buenavista de Valdavia), que sirvió de cabecera na repoblación del Valle de la Valdavia, y del cual esti castiellu de Castrillo de Villavega sirviría d'avanzadura. Castrillo tuvo de cuntar tamién con una cerca o muralla, asina paecen indicalo los nomes de delles de les sos cais como por casu la cai "Postigo". La despoblación qu'afecta a los pueblos de la zona tamién afectó a Castrillo, lo que fai qu'aumente la media d'edá de los sos habitantes.

Monumentos[editar | editar la fonte]

  • Castillo de Castrillo: Fortaleza altomedieval que da nome al pueblu. Construyida a finales del sieglu IX o principios del sieglu X con oxetu de ser l'avanzadura del Castillo d'Agüeru en Buenavista.
  • Ilesia de San Quirico: Templu d'orixe de Románicu, del qu'entá caltién la so portada con arquivoltes de mediu puntu y capiteles historiaos. La fábrica actual ye del sieglu XV, na que se reutilizaron los sillares del castiellu que da nome al pueblu.
  • Ponte Canto.
  • Ermita del Santu Cristu del Humilladero.
  • Ermita de San Sebastián: Edificación d'adobe y lladriyu con un pequeñu campanil, que s'atopa a la salida del pueblu en direición a Itero Secu.
  • Ermita de la Virxe del Camín: Del sieglu XV. Apocayá afayóse un interesante artesonado mudéxar del sieglu XVI, qu'atesora un gran valor artísticu y históricu, según el delegáu diocesanu de Patrimoniu, José Luis Calvo. Nel sieglu XIX asitióse un techu d'escayola que despintó'l artesonado, y les obres efectuaes na primavera del añu 2011 desataparon esta xoya El artesonado, que ye bien similar al vecín de la ermita de La Piedá d'Osorno, tien forma octogonal, ta decoráu con estrelles de seis puntes percorríes por un gordón y amuesa nel centru un mozárabe (un elementu arquiteutónicu decorativu a base de prismes yustapuestos).[2]
  • Molín del Conceyu: Nel so tiempu hubo en fucionamiento dellos molinos y una central eléctrica. Entá se caltienen estos edificios y los cuérnagos que se realizaron p'abastecelos de les agües del Valdavia.

Fiestes patronales[editar | editar la fonte]

  • San Quirico: 16 de xunu Santa Leocadia: 9 d'avientu

Referencies[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]