Caprimulgus indicus

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Caprimulgus indicus
Commons-emblem-notice.svg
 
Chotacabras de xungla
CaprimulgusIndicusWynaad3.jpg
raza designada como indicus en Kerala, India
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN)[1]
Clasificación científica
Dominiu: Eukaryota
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Caprimulxiformes
Familia: Caprimulgidae
Xéneru: Caprimulgus
Especie: C. indicus
Especie tipu
Caprimulgus indicus
Latham, 1790
[editar datos en Wikidata]

Caprimulgus indicus[2] ye una especie d'ave caprimulxiforme de la familia Caprimulgidae, atopaos na India y en Sri Lanka. Alcuéntrase principalmente pela rodiada de los montes, onde se ve o s'oi na escuridá. La taxonomía d'esta y otres chotacabras rellacionaes ye complexa y una variedá de tratamientos vinieron apaeciendo al cubrir esto y otros varios chotacabras na rexón asiática. Enantes llamóse chotacabras gris o chotacabras indiu de xungla y, dacuando, yera incluyíu nel chotacabras gris del este asiáticu (C. jotaka) como una subespecie.

Descripción[editar | editar la fonte]

Llamáu del chotacabras de xungla

En plenu vuelu (Ghats occidentales).
Con un pitucu, nel parque nacional de Bandipur, Karnataka.

El chotacabras de xungla ye d'aprosimao 21 hasta 24 cm de llargu, siendo la población de Sri Lanka (ssp. Kelaarti) la más pequeña en tamañu. Principalmente gris con rayes negres na coroniella, fai-y falta un parche acoloratáu visible de la nala. La cola ye abuxada con franxes negres estreches bien separaes. El machu tien un parche blancu nel gargüelu que s'estrema nel mediu. La fema tien un llurdiu acoloratáu nel gargüelu y rayes sol cazu. El llamáu avezáu ye una serie de notes «thacoo» o «chuck» (a razón de 5 cada 2 segundos)[3] como una máquina de llueñe.[4] El cantar ye una serie lenta y periódicu de notes «FWik-m», repitíes por hasta 10 segundos. Esto dacuando termina en xiblíos rápidos como «foo-foo» cola calidá de los soníos similar a la llograda cuando se sopla aire al traviés d'una botella abierta. Un llamáu descritu como «uk-krukroo» atribuyíu a esta especie por Ali y Ripley na so Handbook ye erróneu, una y bones ésti ye'l llamáu del autillo oriental (Otus sunia).[5][6][7]

Taxonomía[editar | editar la fonte]

Les poblaciones indies (nominales) y de Sri Lanka (ssp. Kelaarti) incluyir nesta especie, mientres jotaka (que la so coloración de güevos y cantar difieren) dixebróse y eleváu a una especie completa por Rasmussen y Anderton (2005). Les poblaciones que s'atopen a lo llargo de la cordal del Himalaya, al oeste de Hazara hasta Bután y el sur de Bangladex, hazarae, son trataos como una subespecie de Caprimulgus jotaka nesta obra.[5] Rexistros de jotaka llegaron de les islles Andamán y Phuntsholing.[8][9]

Los tratamientos más antiguos inclúin una amplia distribución (China, Xapón) de les subespecies migratories jotaka y phalaena (islles Palau) nesta especie.[10] El so nome científicu significa «chotacabras de la India», polo que ye dacuando ye confundíu con C. asiaticus, conocíu comúnmente como'l chotacabras indiu. Pa estremalos, en dómines anteriores C. indicus foi conocíu como'l gran chotacabras indiu.

Comportamientu[editar | editar la fonte]

El chotacabras de junga vuélvese activu al anochecer, de cutiu sobre pacionales o carbes de les llombes, encaramándose regularmente nes bases prominentes descubierta preferíes o roques. Abelugar nos árboles, encaramándose a lo llargo a lo llargo d'una caña.[4][11] La temporada reproductiva na India ye de xineru a xunu y de marzu a xunetu en Sri Lanka. El nial ye un parche desnudu nel suelu nel que ponen dos güevos.[5][12] Dambos padres guaren los güevos per alredor de 16 a 17 díes.[13]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. BirdLife International. «Caprimulgus indicus» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2014.3.1.
  2. Bernis, F; De Juana, E; Del Hoyo, J; Fernández-Cruz, M; Ferrer, X; Sáez-Royuela, R; Sargatal, J (2000). «Nomes en castellán de les aves del mundu recomendaos pola Sociedá Española d'Ornitoloxía (Quinta parte: Strixiformes, Caprimulxiformes y Apodiformes)». Ardeola. Handbook of the Birds of the World (Madrid: SEO/BirdLife) 47 (1):  pp. 123-130. ISSN 0570-7358. http://www.seo.org/wp-content/uploads/tmp/docs/vol_47_1_quinto.pdf.  Consultáu'l 18 de payares de 2014.
  3. Whistler, Hugh (1949). Popular handbook of Indian birds, Cuarta, Gurney and Jackson, 317.
  4. 4,0 4,1 Navarro, A. «Some observations on the breeding habits of the Indian Jungle Nightjar Caprimulgus indicus indicus in Khandala». Newsletter for Birdwatchers 16 (3). http://www.archive.org/stream/NLBW16#page/n32/mode/1up. 
  5. 5,0 5,1 5,2 Rasmussen, PC; Anderton, JC. Birds of South Asia: The Ripley Guide. 2. Smithsonian Institution y Lynx Edicions. 
  6. Blanford, WT (1895). Fauna of British India. Birds 3. Taylor and Francis, 190—191.
  7. Baker, ECS (1927). Fauna of British India. Birds, Segunda 4, Taylor and Francis, 366–379.
  8. Abdulali, Humayun. «An addition to the list of Indian birds - the migratory Jungle Nightjar, Caprimulgus indicus jotaka Temm. & Schl.». Journal of the Bombay Natural History Society 67 (2). 
  9. Abdulali, Humayun; Hussain, SA. «A second record of the migratory Jungle Nightjar (Caprimulgus indicus jotaka Temm. & Schl.) in Indian limits». Journal of the Bombay Natural History Society 68 (2). 
  10. Peters, JL (1940). Check-list of birds of the world 4. Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press, 203—204.
  11. Phillips, WWA. «Nightjars». Journal of the Bombay Natural History Society 48 (2). 
  12. Hume, AO (1890). The nests and eggs of Indian Birds, Segunda 3, R. H. Porter, 40—43.
  13. Ali, S; Ripley, SD (1983). Handbook of the Birds of India and Pakistan, Segunda 4, Nuevu Delhi, India: Oxford University Press, 8—12.

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]

  • La especie en Internet Bird Collection.