Calliphlox bryantae

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Commons-emblem-notice.svg
 

Infobox animalia.png

Colibrí magenta
Calliphlox bryantae2.jpg
Estáu de caltenimientu
Preocupación menor (LC)
Esmolición menor (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Aves
Orde: Apodiformes
Familia: Trochilidae
Xéneru: Calliphlox
Especie: C. bryantae
(Lawrence, 1867)
[editar datos en Wikidata]

El colibrí magenta[2] (Calliphlox bryantae) ye un curiosu colibrí que ye endémicu de los montes y campos de Costa Rica y del oeste de Panamá. Ta llistáu como especie en peligru.[3]

Descripción[editar | editar la fonte]

Colibri Magenta (Calliphlox bryantae) en vuelu

Un machu de Calliphlox bryantae ye inconfundible: Mide 9 centímetros de llargu y pesa 3,5 gramos. Tien un gargüelu de color moráu y un collar blancu que dixebra la cabeza del pechu verde. L'envés ye verde y el banduyu acoloratáu. Tien la rabadilla blanca y la punta de la so cola negra, llarga y encruciada.

La fema mide 3 centímetros de llargu y escarez d'una cola llarga según la que tien el machu. El so plumaxe ye xeneralmente igual al del machu, pero'l so gargüelu ye de color gris-beige en cuenta de magenta y los llaos de la so cola son acolorataos. Les aves nueves son como les femes, pero más pálides per debaxo y con franxes beige nel plumaxe dorsal.

El vuelu del machu ye asemeyáu a una demostración de bucéu y facer solu o en grupos amplios. El so cantar ye como'l d'un gorgoteo y la so llamada ye un chi secu o un chrrrrt territorial.

Dieta[editar | editar la fonte]

El colibrí magenta alimentar de néctar de flores y d'inseutos.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. BirdLife International. «Calliphlox bryantae» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2010.4.
  2. Bernis, F; De Juana, E; Del Hoyo, J; Fernández-Cruz, M; Ferrer, X; Sáez-Royuela, R; Sargatal, J (2000). «Nomes en castellán de les aves del mundu recomendaos pola Sociedá Española d'Ornitoloxía (Quinta parte: Strixiformes, Caprimulxiformes y Apodiformes)». Ardeola. Handbook of the Birds of the World (Madrid: SEO/BirdLife) 47 (1):  pp. 123-130. ISSN 0570-7358. https://www.seo.org/wp-content/uploads/tmp/docs/vol_47_1_quinto.pdf.  Consultáu'l .
  3. "Guía de campu de les aves de Panama", Ernesto Ponce y Giselle Muschett, Ed. Balboa 2006, page 236, ISBN 84-89127-76-X

Bibliografía[editar | editar la fonte]

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]