Cacyreus marshalli

De Wikipedia
Saltar a: navegación, buscar
Wikipedia:Artículos revisaos
Commons-emblem-notice.svg
 
parafusa del xeraniu
Butterfly August 2007-2.jpg
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Arthropoda
Subfilu: Hexapoda
Clas: Insecta
Orde: Lepidoptera
Suborde: Glossata
Infraorde: Heteroneura
(ensin clasif.): Ditrysia
Superfamilia: Papilionoidea
Familia: Lycaenidae
Subfamilia: Polyommatinae
Tribu: Polyommatini
Xéneru: Cacyreus
Especie: C. marshalli
Butler, 1897
[editar datos en Wikidata]
La caparina del xeraniu ye una caparina polivoltina.

La caparina del xeraniu (Cacyreus marshalli), tamién llamada popularmente caparina africana, parafusa del xeraniu y políya del xeraniu, ye una especie de lepidópteru perteneciente a la familia de los licénidos. Orixinaria de Suráfrica, aclimatóse na rexón mediterránea, onde s'introdució por fuerza na década de 1980, y anguaño yá ye habitual hasta na Mariña cantábrica. Convirtióse en bien pocu tiempu nuna auténtica plaga pa los xeranios, yá que na so fase previa como guxanu aliméntase d'ellos. Afeuta tamién a otres plantes de fueyes tienres como la Canna indica y hortolices como la berza. [1][2][3]

Ciclu biolóxicu[editar | editar la fonte]

Ente mayu y ochobre les caparines (de pequeñu tamañu y ales color castañu o café) depositen los sos güevos nes plantes; nos xeranios, principalmente sobre les flores. Los güevos eclosionen y les diminutes canesbes introdúcense pela corola al pedúnculu o tarmu de la flor, qu'aliméntense de la so cazumbre. Depués furen el tarmu y salen pa pasar a otru; los furacos son el primer signu de la so presencia (como asocede col foroñu na madera). Los daños nes plantes namái son evidentes díes dempués d'empecipiase l'ataque, cuando los tarmos afectaos ennegrécense y paren de xorrecer.

La canesba, de color verde, crez hasta algamar aprosimao ún o dos centímetros de llargor y nos sos últimos díes adopta un color más escuru. De normal pasa desapercibíu yá que se mueve pol aviesu de les fueyes; aliméntase d'elles y de los biltos más tienros pero prefier l'interior de los tarmos. Col tiempu, les fueyes mordíes amuesen galeríes que se volvieron tresllúcides. La canesba tresfórmase en crisálida y caparina, y el ciclu repítise delles vegaes nel mesmu añu.

Control[editar | editar la fonte]

N'Europa esti insectu nun tien enemigos naturales que remanen afechiscamente les sos poblaciones polo que bien frecuentemente faise necesariu'l control químicu pa evitar los daños nes plantes.[4]

Pa combatir esta plaga esisten dellos remedios químicos como insecticides, pero riquen una acción metódica y regular, y lo preferible ye antemanase con un tratamientu preventivu. Si les plantes a protexer son poques, la ximistría más fácil ye rociar les flores con un insecticida; les caparines van evitar posase nes flores, pero hai que repitir l'aplicación a midida que broten flores nueves.

Esisten productos en polvu igualmente efeutivos escontra les gates, pero namái les afecten cuando éstes muévense d'un tarmu a otru, y tienen l'inconveniente de qu'enllordien y esllucen les plantes. Una vegada que'l gata introduzse nel tarmu ye bien difícil que los tratamientos-y afeuten nun siendo que s'use dalgún insecticida sistémicu qu'al absorbelos la planta y pasar a la cazumbre llegue a la zona onde s'atopa y alimenta'l canesba.

Si la plaga ta yá instalada convién tayar y destruyir los tarmos afectaos yá que la cazumbre nun escurre bien per ellos y van tener un probe desenvolvimientu.

Si abrimos llonxitudinamente un tarmu de xeraniu afectáu vamos reparar una galería colos escrementos escudos de la gata. El mal causáu por elli puédese agravar si los escrementos anicien focos de fungos. De normal l'afayu de los daños ye posterior en dellos díes a la estancia del vierme, polo qu'amás de tayar les cañes afectaes tienen de desaminase les vecines, principalmente l'aviesu de les sos fueyes.

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. [1] Cacyreus Marhsalii
  2. (en castellán) [2] Plagues.
  3. (n'ingles) [3] Cacyreus marshalli Matt Rowlings - euroButterflies
  4. «Mariposa africana, Mariposa del geranio» (español). Consultáu'l 9 de mayo de 2012.

Bibliografía[editar | editar la fonte]

  • J. Kleinekuhle: Zur Indigenität und Ausbreitung deas afrikanischen Bläulings Cacyreus marshalli in Südeuropa. Atalanta 26: 209-214, 1995
  • J. H. R. Thiele, W. A. Nässig: Der Pelargonienbläuling auch in Deutschland. Nachrichten deas Entomologischen Vereins Apollo, Frankfurt am Main, N. F. 20 (3/4): 290, 2000
  • Tom Tolman, Richard Lewington: Die Tagfalter Europas und Nordwestafrikas Franckh-Kosmos Verlags-GmbH & Co, Stuttgart 1998, ISBN 3-440-07573-7
  • G. Tiberglien, «  -yos Lycène deas Géraniums, Cacyreus marshalli : état 2002 d'xune espèce invasive », dans « Bull. Soc. Sc. Nat. Ouest Fr. N. S. », n° 24, 4, 2002 (p.205-214)
  • Xavier Mérit, «  Cacyreus marshalli Butler, 1898, nouvelle espèce pour l’Alsace (Lepidoptera, Lycaenidae) » dans « Bulletin deas Lépidoptéristes de France, 2003, 12 (26) (p. 108).
  • Xavier Mérit et Véronique Mérit, «  Cacyreus marshalli (Butler, 1898), espèce nouvelle pour -yos départements de la Drôme et de la Loire (Lepidoptera Lycaenidae) », dans « Alexanor », 2002 (2004), 22 (7) (p. 415-416).