Bubalus bubalis

De Wikipedia
Saltar a navegación Saltar a la gueta
Commons-emblem-notice.svg
 
Búfalu d'agua
Wasserbüffel (25787818312).jpg
Búfalos d'agua en Sri Lanka.
Estáu de caltenimientu
En peligru (EN)
En peligru (IUCN 3.1)[1]
Clasificación científica
Reinu: Animalia
Filu: Chordata
Clas: Mammalia
Orde: Artiodactyla
Familia: Bovidae
Subfamilia: Bovinae
Xéneru: Bubalus
Especie: B. bubalis
(Linnaeus, 1758)
[editar datos en Wikidata]
Craniu del búfalu d'agua (Bubalus bubalis).
Búfalu llabrando en Camboya.
Búfalos posiblemente selvaxes in Sri Lanka.

El búbalo, búfalu d'agua o arni (Bubalus bubalis) ye un gran bóvidu procedente del sudeste asiáticu. Na actualidá atópase tantu n'estáu selvaxe como domésticu, y foi introducíu en munchos otros llugares.

Espansión del búfalu[editar | editar la fonte]

Escontra l'añu 600 foi introducíu en Oriente Próximu y el norte d'África; mientres les Cruzaes o, más probablemente, na dómina del Imperiu otomanu, en Bulgaria y Italia; y nel sieglu XIX facer nel norte d'Australia, onde s'amontesó y desenvolvió delles diferencies nel so aspeutu al respective de los sos antepasaos d'Indonesia, y amás foi introducíu n'América. Sicasí, Asia sigui acoyendo al 95 % de la población mundial d'esti animal na actualidá.

Carauterístiques[editar | editar la fonte]

Tratar d'un bóvidu bastante grande, de 1,8 m d'altor a la cruz y qu'algama escepcionalmente los 1.200 kg de pesu nel casu de los machos. Les femes son más pequeñes y nunca superen los 1.000 kg. Gran parte del cuerpu ta desprovistu de pelo o lu presenta ríxidu y en bien curtiu llargor, siendo'l so color variable dende'l blancu hasta'l negru. Los cuernos tán esplanaos y se curvan escontra tras, coles puntes bien separaes, llegando a 1,2 m de separación máxima ente una punta y otra.

Historia natural[editar | editar la fonte]

L'apellativu de "búfalu acuáticu" o "búfalu d'agua" vien de la so preferencia peles árees encharcadas o pantanoses, onde se somorguia parcialmente y camina sobre la folla del fondu ensin dificultá, gracies a les sos anches pezuñes que-y torguen fundir se por demás. Puede ser peligrosu n'estáu selvaxe, pero ye un animal bien dondu cuando foi adomáu.

Doma[editar | editar la fonte]

Dende tiempos antiguos usóse-y nel sudeste asiáticu preferentemente pa tirar del aráu, sobremanera nos arrozales, onde la so capacidá pa movese en zones encharcadas resulta bien útil y pollo ye preferíu a otros bovíns domésticos, como'l cebú, el gayal o'l banteng. N'Europa (y especialmente n'Italia) tamién cumple esta función, amás de producir la lleche pal quesu mozzarella usáu nes pizces. Coles mesmes aprovéchense la carne y la piel (últimamente, con bastante frecuencia pa forrar los cascos de motociclistas).

Caltenimientu[editar | editar la fonte]

Un recipiente de folla col famosu yogur de bufala de Silivri, Istambul.

La especie nun se considera en peligru (envalórase que tien d'haber unos 141 millones de búfalos domésticos solu nel continente asiáticu), pero la so esistencia como animal selvaxe apeligra acaldía más por cuenta de la desapaición del monte tropical. En llibertá, los búfalos mover en menaes d'escasu tamañu y solo cunten col tigre como depredador frecuente. Más raramente, los búfalos cayen víctimes del cocodrilu marín y les menaes de cuones que siempres tán fadiando a les críes.

Comentarios[editar | editar la fonte]

Esiste cierta división d'opiniones ente los zoólogos no que se refier a les subespecies del búfalu indiu. Dalgunos reconocen solu dos:[ensin referencies] el búfalu indiu de ríu o común (B. b. bubalis) distribuyíu por India, China y bona parte del sureste asiáticu, y el carabao, búfalu de ríu o filipín (B. b. carabanensis), presente nes islles Filipines. Estos dos animales tienen un númberu de cromosomes distintos (50 nel casu del búfalu de ríu y 48 nel de banzáu), pero'l fechu de que nos dos casos sían númberos pares produz que los cruzamientos sían fértiles. Tampoco se reparen grandes diferencies esternes ente unu y otru.

En Filipines, amás, vive'l tamarao o búfalu nanu, de solu 1,1 m d'altor, que ye una especie distinta, Bubalus mindorensis.

== Subespecies conocen seis subespecies de Bubalus bubalis:[2]

Ver tamién[editar | editar la fonte]

Referencies[editar | editar la fonte]

  1. Hedges, S., Sagar Baral, H., Timmins, R.J. & Duckworth, J.W.. «Bubalus bubalis» (inglés). Llista Roxa d'especies amenazaes de la UICN 2010.2.
  2. Wilson, D. Y. & Reeder, D. M. (editors). 2005. Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed).

Enllaces esternos[editar | editar la fonte]




Bubalus bubalis